Het leest als een all-star boksselectie als je kijkt naar de vechters onder leiding van de grootste Amerikaanse trainers van de 20e eeuw.
Voor Angelo Dundee, waaronder Carmen Basilio, Muhammad Ali, Sugar Ray Leonard en José Nápoles. Ray Arcel coachte Tony Zale, Ezzard Charles, Roberto Durán en Larry Holmes. Ondertussen leidde Kronk Gym-baas Emanuel Steward Thomas Hearns, Lennox Lewis en Wladimir Klitschko naar wereldtitels.
Een andere geweldige corner was Eddie Futch – een no-nonsense technicus die later Freddie Roach, hoofd van Wildcard Gym, begeleidde. Futch, die in oktober 2001 op 90-jarige leeftijd stierf, werkte met veel wereldkampioenen, maar in 1991 Sport geïllustreerd Tijdens interviews noemde hij één persoon boven de anderen.
Tot de top 10 behoren lichte zwaargewicht torpedobootjagers Bob Foster en het Nicaraguaanse icoon Alexis Argüello, maar trots aan de top zit de vechter die hij hielp als mentor na Muhammad Ali – en de man wiens lot Futch er uiteindelijk toe bracht de grootste zwaargewichttrilogie van allemaal met pensioen te laten gaan: Joe Frazier.
Uitleggen ‘Rokende Joe’Futch zei:
“De beste van allemaal: hij vocht van begin tot eind. Elke coach zou één Joe Frazier in zijn leven moeten hebben.”
Deze relatie begon in 1967, toen Futch begon te werken als verkenner van de tegenstander voor het team van Frazier, toen onder leiding van Yank “Bull” Durham. Later werd hij een cutman en nam uiteindelijk de functie van hoofdtrainer over na de dood van Durham in 1973.
Toen Futch Frazier in oktober 1975 na veertien ronden van onvoorstelbare wreedheid uit zijn rubberwedstrijd tegen Ali – The Thrilla in Manilla – trok, zei hij tegen zijn vechter:
‘Ga zitten, jongen. Het is allemaal voorbij. Niemand zal vergeten wat je hier vandaag hebt gedaan.’
