Bovenkant, nieuw overlevingsthriller van regisseur Baltasar Kormákur, debuterend in Netflix Vrijdag. Deze film schittert Charlize Theron als Sasha, een verdrietige vrouw die na een voorspelbaar bergongeval naar Australië reist op zoek naar vrede. Eenmaal daar raakt hij verwikkeld in een slopende kat-en-muisspel terwijl hij wordt opgejaagd door een wrede inwoner genaamd Ben (gespeeld door Taron Egerton).
Er is veel dat deze film kan ontdekken tijdens de speelduur van ongeveer 90 minuten, vooral op het gebied van verlies en loslaten. Helaas is alles slechts het oppervlak, er is geen diepte. Het is triest, maar het oppervlak ziet er tenminste cool uit.
Laten we een stapje terug doen en de openingsmomenten van de film bespreken. We maken meteen kennis met Sasha, die wakker wordt in een tent die aan de zijkant van een berg is vastgebonden. Dit is een normaal leven voor haar en haar man, Tommy (gespeeld door Eric Bana), en het is bekend dat het stel veel rotsklimmen doet. Maar Sasha komt aan bij de rand van een rots die ze niet kan beklimmen, en uit frustratie blijven ze te lang aan de kant van de berg.
Ondertussen nadert er een sneeuwstorm.
Misschien heb ik te veel gekeken rampenfilmmaar vanaf daar ontwikkelt het verhaal zich op een voorspelbare manier. Als gevolg van een aardverschuiving en slechte weersomstandigheden wordt Tommy bewusteloos geslagen (of ronduit gedood) en moet Sasha het touw loslaten, anders sterft hij samen met hem.
En dat is het einde voor Eric Bana.
Lees meer: De 40 beste films op Netflix die je nu zou moeten streamen
Eric Bana schittert in Apex.
Deze openingsscène duurt slechts een paar minuten, wat naar mijn mening niet genoeg tijd is om de emotionele band tussen de twee personages tot stand te brengen die hem later inspireert om alleen de wilde Australische outback in te trekken. Maar we verwerken verdriet allemaal anders, denk ik.
Onnodig te zeggen dat Sasha zich bij aankomst in een situatie bevond waar ze niet op voorbereid was. Rode vlaggen zijn er in overvloed in de vorm van posters van vermiste personen op de rommelige muren van het plaatselijke politiebureau en een groep verdachte mannen die hij al snel tegenkomt terwijl hij op weg is naar een kamp in een onbekend gebied.
En dit is waar Egertons ogenschijnlijk onschuldige Ben in het spel komt. Al snel verandert Apex in een soort horrorfilm, en Ben (samen met zijn trouwe kruisboog) jaagt de Amerikaan dieper het bos in, want dat is wat hij doet om de tijd te doden.
Dit is alles wat je moet weten over het verhaal. Ik laat een aantal zware spoilers achterwege, zodat je vanaf daar kunt achterhalen waar de film naartoe gaat.
Taron Egerton en Charlize Theron spelen in Apex.
Ik hou er niet van om negatieve recensies te schrijven. Ten eerste ben ik me er volledig van bewust hoe uitdagend het is om een film te maken. Om nog maar te zwijgen: Apex is volledig op locatie opgenomen; Theron en Egerton renden letterlijk door de Australische jungle en vochten op verschillende terreinen, van berghellingen tot stroomversnellingen met wild water.
Theron deed veel van haar eigen stunts en was getraind om een bergbeklimmer overtuigend te portretteren, en dat heeft ze absoluut goed gedaan. De focus op realisme op het veld resulteert in een reeks verbluffende beelden die smeken om gezien te worden op het grote scherm. Maar het is jammer, Apex is een streaming-release.
Dit is echter allemaal lovenswaardig, aangezien veel Netflix-titels volledig op geluidsfasen voor blauwe schermen worden geproduceerd, waarbij later digitale effecten worden toegevoegd om de verhaalwereld op te bouwen. Maar ik kan niet anders dan het gevoel hebben dat de focus op tactiele details hier ten koste gaat van de emotionele diepgang die een verhaal als dit vereist.
Apex vertrouwt sterk op de acteertalenten van de hoofdrolspelers, en Theron en Egerton leveren dat ongetwijfeld. Zonder hun tegengestelde sterke punten denk ik niet dat Apex de tijd waard zou zijn. Dit mag dan de film van Theron zijn, maar Egerton steelt de show. Binnenkort meer over hem.
Charlize Theron schittert in Apex.
Als je naar de IMDb-pagina van Theron kijkt, is het duidelijk dat haar acteercarrière gevuld is met een verscheidenheid aan rollen. Hij heeft kunnen optreden in indiekomedies, arthouse-drama’s, Marvel-blockbusters en zelfs Arrested Development. Ze brengt een angstaanjagende stilte naar Sasha, die de kracht van haar karakter weerspiegelt zonder het publiek met de paplepel in te laten.
Het enige wat hij hoefde te doen was naar Egerton te kijken en zijn zwijgen sprak boekdelen. Zonder veel dialoog stapt hij gemakkelijk een waardig toegangspunt binnen waarmee kijkers verbinding kunnen maken.
Ondertussen doet Egerton zijn best om de wreedheid van Ben te overwinnen. Hij is een backcountry Hannibal Lecter, compleet met zijn eigen unieke beef jerky-recept. Het is de moeite waard te vermelden dat Egerton Brits is en een enigszins geloofwaardig Australisch accent heeft, wat geen geringe prestatie is. Er zijn nog veel meer enge eigenaardigheden die Ben eng maken, soms op het niveau van Norman Bates. Je kunt zien dat Egerton veel plezier heeft in het spelen van dit personage. Ik ben erg blij om het te zien.
Een show kan echter slechts zo ver gaan. Buiten de chemie tussen Theron en Egerton, opvallende beelden en sterk camerawerk, is Apex behoorlijk leeg. Dit is triest om te typen, gezien het idee dat dit een verhaal is over verlies, verdriet en overleven.
Ik zou niet zeggen dat Apex je tijd niet waard is. Als je wilt dat de angst van lege calorieën je door het weekend helpt, kun je die hier vinden. Verwacht gewoon niets meer dan dat.
