Na vaag rapport dat verschillende bedrijven ‘enorme’ datacenters in Seattle willen bouwen, onderzoekt burgemeester Katie Wilson een moratorium op nieuwe datacenters.
Dit lijkt op de gebruikelijke performatieve en hypocriete acties die we van onze politici verwachten. Een afleiding van moeilijkere kwesties, zoals ervoor zorgen dat we ga niet terug in de geschiedenis van Cleveland naarmate het economische landschap fragmenteert.
Het is gemakkelijk om datacenters te verbieden als u er geen heeft (Hallo Maine!). Hoge vastgoed- en elektriciteitsprijzen in Seattle betekenen dat ‘grote’ datacenters in de stad niet concurrerend zijn. We doen het al heel lang collocatie faciliteiten bedient lokale bedrijven, maar is naar moderne maatstaven vrij klein.
Het verbieden van grote datacenters in Seattle is hetzelfde als het verbieden van vee dat graast in het centrum van Manhattan. Seattle zal geen vooruitstrevende mensen aantrekken AI-datacenter en hyperscaler waarvoor veel land en mankracht nodig is. De Texas Panhandle is een betere plek om hem neer te zetten.
Datacenters gebruiken om te klagen over datacenters (door post op Facebook) draagt meer in zich dan een vleugje hypocrisie. Zou een oprechte inzet voor “milieurechtvaardigheid” en “economische veerkracht” niet betekenen dat er geen onverantwoordelijke datacenters worden gebruikt? De burgemeester kan alle politieke berichten online achterlaten. Of geef stadsdiensten opdracht om te stoppen met het gebruik van datacenterdiensten.
(Verrassend genoeg Het datacenter van de stad Seattle bevindt zich in Spokane. Dit toont het concurrentievermogen van datacenters in Seattle en/of de neiging van de stad om lokale bedrijven te ondersteunen.)
Productiefaciliteiten
Als zelfbenoemde socialist heeft kameraad Katie het socialistische ideaal belichaamd van het bezitten van de productiemiddelen, in ieder geval de nutsvoorzieningen van onze stad. Maar met eigenaarschap komt verantwoordelijkheid en verantwoordelijkheid.
Door de grens te trekken tegen nieuwe datacenters, zal hij de makkelijkste zondebok voor prestaties elimineren. Geef Big Tech niet de schuld. Wijst niet naar AI. Het enige dat overblijft is een toetsbaar voorstel: zal Seattle betaalbare, betrouwbare elektriciteit hebben?
Er liggen verschillende uitdagingen in het verschiet.
Betaalbare en betrouwbare kracht
Seattle City Light rekent nu al de hoogste elektriciteitsprijzen in Washington, een staat die dankzij elektriciteit over het algemeen lage elektriciteitskosten kent overvloedige opwekking van waterkracht.
De eerste stap van burgemeester Wilson was het hoofd van City Light te ontslaan en een vervanger te benoemen die geen goede ervaring had. Na weerstand van de vakbonden en de gemeenteraad werd a zoeken naar nieuw leiderschap is begonnen. Er wordt geen verklaring gegeven waarom de vorige CEO werd ontslagen of wat de strategie van de burgemeester is voor City Light (of wat dan ook economisch).
Seattle City Light heeft dat wel aangekondigd versnellende prijsstijgingen, ruim boven de inflatie, voor de komende jaren:
Vanaf 1 januari 2026 ziet u de eerder goedgekeurde gemiddelde tariefverhoging van 5,4% op uw factuur verschijnen.
Zakelijke klanten zullen een totale factuurstijging zien van tussen de 4% en 7%, afhankelijk van hun klantenklasse en verbruiksprofiel.
Kijkend naar 2027 en daarna verwachten wij een jaarlijkse tariefstijging van 7 tot 10%
Hulpprogramma’s zijn ook noodzakelijk bijna het dubbele de capaciteit – van 2.000 naar 3.800 megawatt in de komende zeven jaar – is onafhankelijk van welk datacenter dan ook. Bevolkingsgroei, elektrische voertuigen, warmtepompen en bredere elektrificatie zijn allemaal de drijvende krachten achter de groei van de belasting.
Om ons elektriciteitsnet betaalbaar en betrouwbaar te houden, is een wendbaar beheer nodig. Een moratorium op nieuwe datacenters is niet genoeg om de lichten in Seattle aan te houden, en een oplossing die niet aan het wetsvoorstel voldoet, schaadt waarschijnlijk alleen maar de politieke klasse.
Vers water uit de kraan
Als we kijken naar nutsbedrijven die eigendom zijn van de stad, wordt Seattle Public Utilities geconfronteerd met zijn eigen ernstige uitdagingen. Het nutsbedrijf kreeg onlangs een spraakmakende motie van wantrouwen over zijn vermogen om zijn meest elementaire dienst te leveren: water.
De steden aan de oostkant aan de overkant van Lake Washington verenigden zich als Cascade Water Alliantiehalen hun water uit de reservoirs van Seattle. Ze maakten zich zorgen over de investeringen en het behoud van Seattle, en na veel analyse en onderhandeling werd de Eastside bezorgd overgestapt op het verkrijgen van zijn water uit Tacoma:
“Het voorstel van Tacoma Public Utilities biedt een langere leveringszekerheid, grotere financiële voordelen en de mogelijkheid om over te stappen naar een geregionaliseerd watersysteem.”
Tussen de regels door kun je veel lezen. Het feit dat het vijftien jaar duurde om de Eastside-kranen over te zetten op Tacoma-water geeft blijk van grote zorgen over het vermogen van Seattle om water te leveren.
Naast onderhoudsproblemen betekent deze uittocht van klanten ook dat de resterende belastingbetalers de vaste kosten van het systeem zullen dragen, wat duidt op hogere waterrekeningen in de toekomst voor de inwoners van Seattle.
Geen reden
Als datacenters ontbreken – en niet de schuld zijn – dan zijn stijgende elektriciteitsprijzen, capaciteitstekorten en betrouwbaarheidsproblemen de verantwoordelijkheid van de burgemeester. Hetzelfde geldt voor water.
Datacenters begrijpen is eenvoudig. Moeilijke en onbevredigende offers brengen om ervoor te zorgen dat de nutsvoorzieningen van onze stad worden uitgevoerd, is het moeilijkste deel.
Verbied dus vooral grote datacentra die nooit komen. Maak het veld leeg. Elimineer deze afleidingen.
Onder leiding van burgemeester Wilson kunnen we ons volledig concentreren op de nutsprestaties van onze stad.
