Home Levensstijl Tien must-sees: ‘Nhu Xuan Hua: Of Walking On Fire’ bij Autograph, Londen

Tien must-sees: ‘Nhu Xuan Hua: Of Walking On Fire’ bij Autograph, Londen

5
0
Tien must-sees: ‘Nhu Xuan Hua: Of Walking On Fire’ bij Autograph, Londen

Op Handtekening in Shoreditch voelt iets een beetje vreemd. Het is niet duidelijk – de kamer is net zo kalm en bedachtzaam als altijd – maar het resulterende beeld voldoet niet helemaal aan je verwachtingen. Gezichten vervagen aan de randen, lichamen lopen in elkaar over en vertrouwde huiselijke taferelen lijken te veranderen naarmate je er langer naar kijkt. In de Lopen in vuur en vlam, Nhu Xuan Hua neemt het idee van een familiearchief over en scheidt het zorgvuldig.

Dit is de eerste solotentoonstelling van de kunstenaar in Groot-Brittannië, samengesteld door geluidsvolumeen dit veroorzaakt echte angst, open vanaf nu tot 19 september. Hua, geboren in Parijs in 1989 uit Vietnamese ouders die het naoorlogse Vietnam ontvluchtten, heeft lang gewerkt in de ruimte tussen het maken van modebeelden en iets dat meer psychologisch geladen is. De commissie heeft betrekking op huizen zoals Dior En Huis Margielaen redactioneel voor opgenomen titels Modus En Verwarde schoonheid – brengt een herkenbare glans. Maar hier wordt die beeldtaal uitgekleed en naar binnen gekeerd.

van links: Nhu Xuan Hua, The Dancers – Archief uit ’85, 2017-2022. Met dank aan de kunstenaar en Anne-Laure Buffard, Frankrijk en Nhu Xuan Hua, Zonder titel – Archief uit ’71, 2017-2022. Met dank aan de kunstenaar en Anne-Laure Buffard, Frankrijk

Het uitgangspunt is taal, of het gebrek daaraan. Hua groeide op met het gevoel vervreemd te zijn van haar Vietnamese afkomst en was vaak niet in staat duidelijke antwoorden te krijgen over het verleden van haar familie. Thuis was de communicatie al ingewikkeld: zijn vader, die verbaal doof was, sprak Vietnamees en gebruikte een autodidactische versie van de Franse Gebarentaal. Gesprekken zijn niet altijd succesvol, en na verloop van tijd ontstaan ​​er gaten – niet alleen in wat bekend is, maar ook in de manier waarop dingen worden uitgedrukt.

In Zaal 1 wordt die afwezigheid gerealiseerd. Tropismen: gevolgen van geheugenvluchtelingengenomen van Hua’s eigen familiefoto’s, waarbij hij zich verzette tegen de documentaire aantrekkingskracht van het archief. In plaats van ze te laten zien zoals ze zijn, verandert hij ze digitaal: hij verzacht de contouren, laat beelden in elkaar overvloeien en laat mensen soms bijna volledig vervagen. Groepsfoto’s worden moeilijker te lezen; gezicht voelt onscherp. Het effect is subtiel maar constant: het is een beeld dat je herkent als een familiefoto, maar niet helemaal verloren gaat.

Nhu Xuan Hua, zanger “Hoeveel liefdes kunnen worden herhaald?”, lieveling, 2020. Met dank aan de kunstenaar en Anne-Laure Buffard, Frankrijk

Nhu Xuan Hua, We brengen dagen door in een klein appartement en genieten van een nep-betonnen kanaal, 2020. Met dank aan de kunstenaar en Anne-Laure Buffard, Frankrijk

De manier waarop het werk wordt getoond draagt ​​bij aan dat gevoel. De foto’s staan ​​naast kleine voorwerpen – vazen, ornamenten – gerangschikt op planken die lijken op het interieur van een Vietnamese tempel. Geschilderde schaduwen strekken zich uit over de muren en geven de sfeer van het huis weer zonder deze volledig te creëren. Het voelt persoonlijk zonder te letterlijk te zijn, alsof je een ruimte binnenstapt die is opgebouwd uit fragmenten in plaats van uit het volledige plaatje.

Het gevoel van onzekerheid blijft bestaan Laat de paarden rijden. Hier draait Hua de afbeelding om zodat deze op een negatieffoto lijkt. Een simpele verandering, maar een stemmingswisselaar. Momenten die warm of dichtbij zouden moeten aanvoelen, brengen in plaats daarvan een beetje spanning met zich mee. Mensen zitten bij elkaar, maar de relaties voelen moeilijker te lezen. Je merkt dat je twee keer kijkt en probeert het samen te voegen.

Hua heeft gesproken over het opnieuw creëren van kleine, alledaagse taferelen uit het geheugen – een moeder die brood eet terwijl ze naar haar kinderen kijkt en zich in stilte afvraagt ​​hoe het beter kan. Het is geen dramatisch moment, maar dat is wel het punt. De focus blijft op het gewone, waar betekenis langzaam en vaak onuitgesproken wordt gevormd.

Nhu Xuan Hua, The Promise of Spring, 2026. Met dank aan de kunstenaar en Anne-Laure Buffard, Frankrijk. In opdracht van Autograph, Londen

In Galerij 2 verandert de toon. Dit werk opent een beetje en introduceert een nieuwe serie die in opdracht van de tentoonstelling is gemaakt en die voortborduurt op Đạo Mẫu, een Vietnamese traditie van aanbidding van de Moedergodin. Vrouwelijke figuren komen op de voorgrond – niet als eenvoudige portretten, maar als schakels tussen generaties.

In het midden zit Little Super in Versailles – Archief uit ’88. Een jong meisje vormt het middelpunt en brengt een gevoel van verantwoordelijkheid met zich mee dat zowel persoonlijk als geërfd aanvoelt. Om haar heen beginnen de ideeën van moeders, grootmoeders en dochters elkaar te overlappen. Het gaat niet om het oplossen van het verleden, maar om het vinden van een manier om verder te gaan.

Wat maakt Lopen in vuur en vlam werk is zijn beperking. Hua legt niet te veel uit en probeert geen duidelijk verhaal te forceren. In plaats daarvan let hij op details: wazige beelden, gebaren die een beetje niet synchroon lijken, objecten die naar iets groters verwijzen. Het resultaat is aards maar toch open.

Nhu Xuan Hua, ik zal niet veranderen omdat jij het mij vroeg, 2019. Met dank aan de kunstenaar en Anne-Laure Buffard, Frankrijk

Nhu Xuan Hua, Zwaan – Archief uit 2000, 2017-2022. Met dank aan de kunstenaar en Anne-Laure Buffard, Frankrijk

Er is overal een sterke visuele controle, gevormd door haar mode-achtergrond, maar wordt nooit glanzend omwille van zichzelf. Elk beeld voelt weloverwogen, maar ook een beetje verontrustend, alsof het weer zal veranderen nadat je weggaat.

In plaats van een rigide verhaal te presenteren, construeert Hua iets vloeienders: een reeks beelden die weerspiegelen hoe het geheugen feitelijk werkt: gedeeltelijk, soms onduidelijk, maar nog steeds van gewicht.

Fotografie door Nhu Xuan Hua, met dank aan de kunstenaar en Anne-Laure Buffard. Zoek de tentoonstelling Hier.

@nhuxuanhua

Nhu Xuan Hua, Braindead, één pil maakt je groter, 2016. Met dank aan de kunstenaar en Anne-Laure Buffard, Frankrijk



Nieuwsbron

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Vul alstublieft uw commentaar in!
Vul hier uw naam in