FRANKFURT, Duitsland – Een van de belangrijkste redenen voor de oprichting van de Europese Unie was om de Europese samenleving rijker te maken. Onderweg ging er echter iets mis.
Europeanen werden armer vergeleken met Amerikanen die rijker werden.
Eén op de vijf Duitsers wordt nu met de ziekte geconfronteerd het risico van dreigende armoede in een land dat lange tijd een van de rijkste landen ter wereld is geweest.
In Frankrijk heeft het armoedecijfer een niveau bereikt hoogste in 30 jaar.
Hoewel elk land arme mensen heeft, blijft de levensstandaard in Europa al bijna twintig jaar achter bij die in Amerika. En sommige mensen geloven dat dit op een dag een revolutie zou kunnen ontketenen.
De economie van de Europese Unie is al zo lang gestagneerd dat de armste Amerikaanse staat, Mississippi, nu een hoger BBP heeft dan welk land in de EU dan ook, behalve Duitsland. En Mississippi lijkt op weg om Duitsland te overtreffen.
Europa heeft de economische groei onderdrukt met een streng milieubeleid, een energiecrisis die hij zichzelf heeft aangedaan, verlammende belastingdruk, een opgeblazen welvaartsstaat en regelgeving die het voor bedrijven moeilijk maakt om mondiaal te concurreren.
Kortom, terwijl de Amerikanen innoveerden, slaagden de Europeanen erin.
Econoom Sven Larson, die schreef Larsons politieke economie op Substack zei: “De EU is als een stofzuiger die steeds meer macht opzuigt en steeds meer invloed en autoriteit in Brussel concentreert. En de EU kan zichzelf niet tegenhouden. De EU wil zichzelf er niet van weerhouden dat te doen.”
Larson zegt dat de welvaartsstaat van de EU “… bijna de helft, of in sommige landen zelfs meer dan de helft van de economie consumeert. En dat betekent dat ze in principe een vrijemarkteconomie nemen en deze via de overheid laten lopen, wat betekent dat ze de economische activiteit onderdrukken. Ze halen er niet veel profijt uit.”
De helft van de door Eurostat, het officiële statistiekbureau van de EU, onderzochte EU-landen kende vorig jaar een groei van minder dan één procent, terwijl de VS tussen de 2,5 en 3 procent groeiden.
De Europese leiders beginnen nu in paniek te raken na berichten dat het continent dit ervaart deïndustrialisatie. Dit geldt ook voor Duitsland, dat ooit een van de industriële machten ter wereld was.
Duitsland sloot zijn kernenergie-industrie, net toen de energiekosten begonnen te stijgen, in wat de Wall Street Journal noemde: ‘Het domste energiebeleid ter wereld.’ Duitsland was vroeger afhankelijk van goedkope Russische energie. Niet meer. Toen president Trump Duitsland in 2018 in een VN-toespraak waarschuwde voor zijn afhankelijkheid van Russische energie, werd de Duitse delegatie lachend gezien. De Duitsers lachen niet meer.
***Register CBN-bulletin en downloaden CBN Nieuws-applicatie om ervoor te zorgen dat u de laatste updates vanuit christelijk perspectief ontvangt.***
Een Duitse bank- en financiële expert vertelde ons dat hij het leven in Duitsland beu is en zijn gezin naar Spanje verhuist.
Chris Adviseurzoals hij op YouTube bekend staat, zegt dat Spanje ook problemen heeft, maar dat het leven over het algemeen beter is dan in Duitsland.
Hij zei: “Op de korte en middellange termijn willen we hier in Hamburg de stad verlaten, richting een gezondere levensstijl en, laten we zeggen, een ‘netto winst’-kwaliteit van leven, en lagere kosten.”
Chris zei dat Duitsland, afgezien van alle economische problemen, ook te kampen heeft met een verlies van vrijheid.
“Mensen durven niet te uiten wat ze denken, vanwege (angst om banen te verliezen), financiën, sociale normen of de manier van denken die hier ingebakken zit. Maar aan de andere kant, en wat mij meer zorgen baart, is de mentale staat van ontkenning. Veel mensen leven nog steeds in ontkenning en zijn niet in staat de weg vooruit en de richting te zien die we gaan.”
De Oostenrijkse politieke analist Dr. Ralph Schoelhammer heeft gewaarschuwd dat historisch slechte economische omstandigheden hebben bijgedragen aan het aanwakkeren van revoluties, en hij schreef onlangs dat dergelijke politieke onrust komt naar Europa.
Schoelhammer zei: “Ik kan je niet precies vertellen hoe dit zal uitpakken, maar bijna alle indicatoren wijzen op sociale onrust en de mogelijkheid van worstcasescenario’s zoals een regionale burgeroorlog. Dit alles is, denk ik, bijna onvermijdelijk.”
Alle tekenen wijzen erop dat de welvaartskloof tussen de VS en Europa zal blijven groter worden. Larson vertelde ons dat hij gelooft dat de terugkeer van het christendom in Europa de economie een impuls zal geven.
“Ik ben een econoom,” zei Larson, “maar ik moet hieraan toevoegen: het christendom was een spirituele, morele en sociale kracht die beschaving en welvaart opbouwde en ons hielp verantwoordelijke burgers te worden, zodat we geen regering nodig hadden.”
Uit een opiniepeiling vorig jaar bleek dat de meeste Democraten verwachtten dat de VS hetzelfde zou doen meer zoals Europa. Nu de omstandigheden in Europa echter langzaam verslechteren, willen ze dit misschien heroverwegen.
