Veel technologiewaarnemers geloofden aanvankelijk dat software-ingenieurs schaars zouden worden als ze met deze uitdagingen werden geconfronteerd AI. Maar dat blijkbaar niet zo– gedeeltelijk dankzij de kracht van het menselijk vernuft.
“Software-ingenieurs besteden minder tijd aan coderen”, zegt Aneesh Raman, Chief Economic Opportunity Officer bij LinkedIn, dat zojuist het boek heeft gepubliceerd. Open om te werken: hoe u vooruit kunt komen in het tijdperk van AI. “Maar nu beginnen ze dingen te bouwen op een manier die ze nog nooit eerder hebben gedaan. Ze beginnen gesprekken te voeren met klanten en klanten. Of ze denken na over de ethische implicaties van wat ze bouwen.”
In zijn boek betogen Raman en zijn co-auteur – CEO van LinkedIn, Ryan Roslansky – dat het geen zin heeft om te proberen AI in zijn eigen spel te verslaan en een machine ‘overtreffen’. In plaats daarvan moeten werknemers die zich zorgen maken over de vervanging door AI zich concentreren op zaken die niet geautomatiseerd kunnen worden.
“Een van de grootste argumenten die we in het boek aanvoeren is: een baan is geen titel”, zei hij. “Het was een reeks taken.” Raman verdeelde de taken in drie groepen. Eén zo’n bucket bevat taken die je kunt automatiseren of vereenvoudigen met AI; de tweede groep kunnen nieuwe dingen zijn die je kunt doen door gebruik te maken van AI. Maar het allerbelangrijkste is dat laatste, waarbij het gaat om wat ‘uniek is voor jou als persoon’.
“Niemand kan je verslaan als het gaat om jezelf zijn”, zegt Raman. “Zelfs geen AI.”
Het zijn deze vaardigheden die volgens Raman waarde hebben in het AI-tijdperk. Zachte vaardighedenvaak ondergewaardeerd, maar heeft nu een nieuwe relevantie omdat AI de waarde van technische vaardigheid uitholt. “Al generaties lang waarderen we technische en analytische capaciteiten boven alles”, zei hij. “En we hebben deze menselijke vaardigheid – deze menselijke vaardigheid – afgeschilderd als iets saais en op een zeer afwijzende manier. Het script staat op het punt te veranderen.”
In hun boek proberen Raman en Roslansky beter te verwoorden wat wordt bedoeld met zachte vaardigheden, waarbij ze neurowetenschappers, psychologen en gedragseconomen inschakelen om dat te doen. Ze brachten de vijf C’s naar voren (nieuwsgierigheid, mededogen, creativiteit, communicatie en moed) om de kwaliteiten te weerspiegelen dat “AI kan helpen, maar ons niet kan verslaan.”
Raman wil deze eigenschappen ook herformuleren als vaardigheden die je in de loop van de tijd daadwerkelijk kunt verbeteren, in plaats van vaste of aangeboren eigenschappen. “Een van de problemen met de manier waarop we over deze vaardigheden denken, is niet alleen dat we ze als zwak beschouwen,” zei hij. “We zeggen ook dat het grootste deel hiervan talent is, en geen vaardigheid. Creativiteit is een goed voorbeeld. Je kunt beter worden in elk van deze vijf C’s. Je moet het gewoon elke dag doen. En je ongemakkelijk voelen.”
Het verhaal van de AI-apocalyps richt zich sterk op de tol die het eist van kantoorpersoneel en vooral van afgestudeerden. Terwijl alle soorten werknemers gevaar lopen door automatisering, ook zijzelf die geen vierjarige opleiding hebben gevolgdRaman is van mening dat afgestudeerden van universiteiten zich in een betere positie bevinden dan de berichtgeving in de media hen zou doen geloven.
“Als je net bent afgestudeerd, vertelt elke kop je dat dit op dit moment heel slecht voor je is”, zei hij. “Begin met sterke punten. Jij die van de universiteit komt, is waarschijnlijk de meest vloeiende in AI van welke generatie dan ook. Je hebt het al vier jaar op de universiteit gehad. Je gaat ook afstuderen met een meer ondernemersmentaliteit. Je kent de gig-economie, de nevenactiviteiten en de creatieve economie. Je kunt niet geloven dat je maar één baan krijgt bij één bedrijf, en dat is alles. Dat zijn de twee belangrijkste vaardigheden voor iedereen op dit moment: vloeiendheid in AI en ondernemerschap.”
In feite zijn het niet de afgestudeerden die volgens hem op dit moment het meest kwetsbaar zijn. Hij wijst naar mensen in zijn peergroup: een generatie werknemers die vertrouwde op traditionele wegen naar succes, of het nu een universitair diploma was of een promotie bij een bedrijf. ‘De mensen waar ik me het meeste zorgen over maak, zijn de mensen die nooit hebben gefaald, zich nooit hebben moeten aanpassen en nooit met dubbelzinnigheid te maken hebben gehad’, zei hij.
Zoals veel economen beweren, weet niemand precies wat er in de toekomst zal gebeuren. Met zijn boek hoopt Raman dat hij het gevoel van fatalisme en onvermijdelijkheid kan helpen verdrijven dat breed wordt besproken over de manier waarop AI de beroepsbevolking zal hervormen.
‘Niets hierover kan vooraf worden bepaald’, zei hij. “Laat los wat er om je heen gebeurt. Zoek niet naar de CEO die de antwoorden heeft, de AI die de antwoorden heeft, de krantenkoppen die de antwoorden hebben. Focus op wat je wel kunt controleren.”
