Naar aanleiding van een Het was een enorm succes en won de Oscars met een brutobedrag van $ 1 miljard Schrijver en regisseur Jared Bush en mederegisseur Byron Howard hadden zich daardoor als konijnen in de koplampen kunnen voelen, maar ze lijken de uitdaging aan te gaan. “Zoötopia 2” heeft meer dan 1 miljard dollar verdiend om zijn voorganger te overtreffen, en de nominaties voor prijzen beginnen zich op te stapelen. Maar hoe kan een vervolg zulke hoge verwachtingen overleven, even maatschappelijk relevant blijven als het origineel en de gevaren van te veel koks in de keuken overwinnen?
“Animatie is een teamsport”, zei Howard, verwijzend naar de vele mensen die vijf jaar lang aan de film hebben gewerkt. “De bemanning bestond uit 700 mensen, maar in dit gebouw waren het ongeveer 1.000 mensen en in Vancouver waren het nog eens 300 mensen. Dit was dus het collectieve idee van iedereen die zei: ‘Dit is waar we het beter kunnen doen.’ Iedereen heeft dus interesse in het spel en ze willen allemaal dat deze film geweldig wordt. Het is een emotionele investering.”
Het creatieve team vertoonde “Zootopia 2” meerdere keren voor heel Disney Animation in verschillende ontwikkelingsfasen. Dankzij het feedbacksysteem kan elke medewerker reageren.
Bush zei dat Disney na vertoningen regelmatig naar interne reacties zoekt, “maar we hebben voor deze film meer directe vragen gesteld, bijvoorbeeld bij publiekspreviews. Vervolgens deelden we die feedback ongefilterd door het hele gebouw. Hierdoor konden mensen zien dat hun feedback er toe deed, omdat je de ideeën daadwerkelijk kon zien ontstaan (tot leven komen) van vertoning tot vertoning.”
Bush en Howard geven toe dat het feit dat er meerdere medewerkers waren, de inspiratie bleef stromen, maar er ook voor zorgde dat delen van de hersenen van de kolossale groep onopgemerkt in de film terechtkwamen. Zelfs zij wisten niet zeker waar alle grappen vandaan kwamen.
Een ‘verhalenjam’ – die doet denken aan een tv-schrijverskamer – was slechts een van de vele mogelijkheden voor samenwerking bij de creatie van ‘Zootopia 2’.
(Disney)
Net als zijn voorganger zit dit vervolg boordevol filmreferenties en dierenwoordspelingen – “Een hertenbouche“; “Gnu Jersey” – en de regisseurs waren er snel bij om de lof (of de schuld) te verspreiden. “‘A Moose Bouche’ – we hebben er een e-mail over gekregen”, zei Howard. “Cory Loftis, onze productieontwerper, heeft het gemaakt.”
Er zit een vleugje ‘Star Wars’-kantine, James Bond-stoofpot in de muziek op een chique feestje en stukjes Steven Spielberg tijdens de opnames. Het is gemakkelijk om ‘Ratatouille’ te herkennen wanneer wordt onthuld dat een dierenkok een rat onder zijn hoed heeft, maar Bush houdt vol dat er op dat moment een tweede verwijzing is: het dier zegt: ‘Ik wist het!’ niet zomaar een wasbeer, maar “Raccacoonie” uit “Everything Everywhere All at Once.” Het personage zelf is een verwijzing naar “Ratatouille” (en, zo benadrukt Bush, “EEAAO” Oscar-winnende bijrolacteur Ke Huy Quan vertolkt de hoofdrolspeler Gary van “Zootopia 2”). Het is dus een referentie gecombineerd met een andere referentie uit een andere filmreferentie naar de eerste referentie. Wauw.
Die paaseieren, inclusief een uitgebreide callback naar Stanley Kubricks ‘The Shining’ – een realisatie die ze toegeschreven aan animator Louaye Moulayess, een grote fan van ‘Shining’ – toonden een bereidheid om een publiek te bedienen dat verder gaat dan kinderen. Vermoedelijk hebben de meeste kinderen die naar “Zootopia 2” kijken nog nooit een Kubrick-film gezien. Het was een schreeuw naar de volwassenen omdat ze de kinderen hadden binnengebracht en, hopelijk, historische praktijken hadden besproken verminderen met hen na de show.
Byron Howard, links, en Jared Bush.
(Christina House / Los Angeles Times)
De eerste “Zootopia” was niet alleen beroemd om zijn schattige pratende dieren, maar ook om het feit dat die schattige dieren zich uitspraken over onverdraagzaamheid en stereotypen. Opmerkzame kijkers hebben misschien de vooringenomenheid van zoogdieren in de originele film opgemerkt: er zijn geen reptielen te vinden in de bijna perfecte samenleving. Het blijkt dat ze als klasse werden gediscrimineerd en geen goede plaats kregen als burgers, zoals we leerden in “Zootopia 2.” Bush zei dat het concept zich leent voor “het bevorderen van de discussie over hoe wij als mensen moeite hebben om elkaars verschillen te negeren.”
Howard zei dat het thema diversiteit als kracht niet alleen op grote schaal naar voren komt, maar ook in de dynamiek tussen de twee hoofdrolspelers, Judy (een konijn, ingesproken door Ginnifer Goodwin) en Nick (een vos, ingesproken door Jason Bateman): “Nick en Judy zijn zo verschillende en zulke contrasterende karakters dat ze (samen) sterker zijn vanwege die verschillen, en dat spreekt over iets dat we echt waarderen, namelijk de verschillen tussen elkaar als werkend stel”, wees hij op Bush en hemzelf. “Wij blijf je op die manier ontwikkelen.”
Howard was het daarmee eens en vergeleek zichzelf en Bush met de dirigenten van een gigantisch orkest, luisterend naar de precies goed gespeelde noten. Hij denkt aan componist Michael Giacchino “op het podium met virtuozen die hun respectievelijke instrumenten bespelen; we werkten samen met de meesters om ons heen, dus we hadden veel vertrouwen in hen.”
Hij geeft echter met al zijn stem toe: “De schrijvers hadden het hier moeilijk omdat we onderzoek deden naar deze films en ze steeds opnieuw doornamen. Jared is een geweldig voorbeeld van iemand die in deze omgeving gedijt.”
Bush, die uitlegde dat hij uit de tv-sitcomcultuur komt en alle voortdurende herzieningen in de schrijverskamer, zei: “We hebben de ongelooflijke luxe dat we deze betere ideeën door de jaren heen kunnen herschrijven, heroverwegen en absorberen. Het is een extreme luxe.
“Er is niets anders in Hollywood dat ik ooit heb gezien – zo’n diep niveau van samenwerking en herhaling. Er is geen plek waar ik ooit ben geweest waar ik zo van heb gehouden.”
