Zijn Chinese moeder leerde hem hoe hij gezond kon blijven: de ‘Chinamaxxing’-gewoonte

Opgegroeid in HongkongIk volgde deze gewoonte lang voordat het een naam had. Mijn moeder had het voortdurend over balans: warm versus koud eten, haar föhnen voordat je naar bed ging, en het kleine wonder van witte bloemolie.

Toen ik zag hoe het internet deze tradities omarmde, deed ik nadenken. Sommige verklaringen simplificeren eeuwenoude praktijken te simpel: feng shui is niet alleen het verplaatsen van je bureau, en traditionele Chinese geneeskunde (TCM) is niet alleen maar een trendy thee. Maar zijn nieuwsgierigheid voelde oprecht.

Hier zijn vier eenvoudige dingen van mij moeder heeft het mij geleerd Jaren geleden heb ik nog steeds gezworen.

Toen ik opgroeide, slikte mijn moeder een klein flesje Witte Bloemenolie, een geconcentreerde zalf, telkens wanneer mijn broer of ik klaagden over buikpijn.

Een druppel van de geconcentreerde kruidenzalf – die een scherpe geur heeft die menthol, eucalyptus en een vleugje lavendel combineert – op mijn buik, slapen of achter mijn oren, en verlichting is onmiddellijk.

Tegenwoordig neem ik altijd een klein flesje mee op reis en bewaar ik het naast mijn bed.

Dat is ook een nietje voor reisziektespierpijn of zelfs milde buikpijn.

Mijn moeder had strikte regels over drinken. Zomer in Hongkong het is heet – het is vaak 90 graden Fahrenheit en vochtig – maar koud weer in de ochtend wordt niet aanbevolen.

In de TCM-geneeskunde wordt aangenomen dat heet water de spijsvertering en bloedsomloop ondersteunt, terwijl koude dranken het lichaam kunnen ‘shocken’ en het interne evenwicht kunnen verstoren.

’s Ochtends overstappen op warm water klinkt misschien triviaal, maar het veranderde mijn ochtenden. Mijn energie voelt stabieler, mijn maag is rustiger en ik begin de dag met een geaard gevoel, in plaats van wakker te schrikken.

Vroeger negeerde ik zijn advies, maar nadat ik mijn vrienden hetzelfde zag doen, begon ik het in mijn late tienerjaren in mijn routine op te nemen.

Te denken dat hij de hele tijd gelijk had.

“Je gaat ziek worden!” mijn moeder schreeuwde elke keer als ik met nat haar in bed probeerde te kruipen.

Vroeger rolde ik met mijn ogen, maar nu, tientallen jaren later, moet ik toegeven dat hij gelijk had. Als ik met nat haar slaap, word ik vaak stijf, koud en prikkelbaar. Het is niet alleen ongemakkelijk, maar het verstoort ook een beetje de cadans en het ritme van mijn lichaam. slaap kwaliteit.

Voor mij is het drogen van mijn haar een teken van afsluiting: een pauze aan het eind van de dag en een kleine daad van eerbetoon aan mijn lichaam. Door warm en droog te blijven voordat ik naar bed ga, word ik uitgeruster wakker, zijn mijn spieren meer ontspannen en is mijn geest rustiger.

Ik herinner me dat ik naar de universiteit in Engeland ging en mijn toekomstige Britse huisgenoten in een groepschat vroeg of iemand een rijstkoker had meegenomen. “Wat is dat?” zij antwoordden. “Wij koken rijst gewoon in een wok.” Ik was verbijsterd. Toen ik verhuisde, besefte ik al snel dat ik niet zonder kon. Het maakt de rijst lekkerder.

En mijn rijstkoker is niet alleen voor rijst. Mijn moeder leerde me dat dit perfect is voor een complete maaltijd: kip, groenten en rijst, alles in één pot. De magie zit niet alleen in het gemak: door het stomen blijft het eten mals, smaakvol en gezond, worden de voedingsstoffen vastgehouden en wordt het vetgehalte verminderd. Het is ook praktisch, omdat je minder potten hoeft te schrobben.

Het is bemoedigend om te zien dat deze tradities op grotere schaal worden omarmd. Voor mij is het altijd een simpele daad van zorgzaamheid geweest; praktische, nuchtere gewoonten gevormd door generaties vóór ons.