22 jaar lang was ik echtgenote in het leger en zette ik mijn behoeften ter ondersteuning van de carrière van mijn man opzij, allemaal voor de belofte dat we na onze pensionering, als onze kinderen volwassen waren, samen de wereld rond zouden reizen.
In 2018 kwam eindelijk het pensioen, en niet lang daarna viel ons huwelijk van bijna 25 jaar uiteen. Toen zijn militaire carrière eindigde, voelde hij een verlies van doel. Ik probeerde kalm te blijven, maar het verdriet en de verhitte discussies verdronken mij ook.
Het was niet de liefde die mij daar hield, maar de angst. Ik kom uit een giftige familie en heb geen contact meer met mijn familie, dus ik ben bang dat ik zonder mijn man en kinderen niemand zal hebben. Die angst maakte me zelfgenoegzaam totdat de pijn van het blijven groter werd dan de angst om te vertrekken.
Wij de scheiding is afgerond in februari 2022, en daarvoor heb ik het meegemaakt verhuisd naar Hawaï om samen te leven met een vrouw die onlangs weduwe is geworden.
Ik gaf mezelf een jaar om te herstellen
Het is tijd om uit te zoeken wie ik ben. Ik liep om te sporten, maar na verloop van tijd werd het een daad van boetedoening.
Soms legde ik meer dan 20 kilometer af, waarbij elke stap mij bewust maakte van mijn huwelijk en mijzelf. Ik besefte dat ik een mensenliefhebber was, dat ik mijn behoeften opofferde voor het welzijn van anderen, maar hen daarvoor kwalijk nam.
In dat jaar ging ik naar therapie, las vraatzuchtig en bleef leunen vrouwelijke vriendschapen dicht bij mijn zoons blijven via videogesprekken en bezoeken. Ik heb hard gewerkt om de gewoonte te doorbreken om iedereen op de eerste plaats te zetten, behalve mijzelf.
Nu 2022 ten einde loopt, voel ik me tevreden maar rusteloos – klaar voor iets nieuws.
Salazar, op een brug in Bangkok, begint zijn reis in Thailand. Geleverd door Bryanne Salazar
Eerste stop: Thailand
Op 31 december heb ik een bestelling geplaatst enkele vlucht naar Bangkok. Ik had weinig spaargeld, maar wilde de wereld zien.
Toen ik het aan vrienden en familie vertelde, vroeg iedereen – inclusief mijn volwassen zoon – of ik bang was. Ik was zenuwachtig, maar angst was niet langer de drijvende kracht in mijn leven.
‘Je bent zo dapper, mam,’ zei mijn oudste zoon. Misschien heb ik het op dat moment niet gevoeld, maar ik beloof dat ik zal zijn wat hij in mij zag.
Twee dagen voor mijn 43e verjaardag landde ik in Bangkok. Ik werd verteerd door het eten en de tempels, en door de vrijheid om helemaal alleen te zijn.
Het haar van Salazar werd gevlochten door een voormalige gevangene in Chiang Mai. Geleverd door Bryanne Salazar
Zes dagen later logt u in Chiang MaiIk bezocht een massagestudio waar vrouwelijke ex-gevangenen werkten. Mijn overleden moeder zat in de gevangenis en ik voelde me tot die plek aangetrokken. Na de massage vroeg mijn masseuse of ze mijn haar mocht vlechten – die kleine vriendelijke daad maakte me aan het huilen.
In Thailand voel ik me vrij. Soms slaap ik laat en eet ik te veel; anderen verkende ik heilige plaatsen. Het was de eerste reis die ik ooit maakte waarbij ik me niet hoefde te buigen voor de wensen van iemand anders.
Ik leef voor mij.
Salazar krijgt van Lee een motortour naar Hanoi. Geleverd door Bryanne Salazar
Tweede stop: Vietnam
Elf dagen later heb ik… vlieg naar Hanoi en laat je betoveren door de chaotische maar charmante sfeer van de stad. De straat oversteken voelt als een moedige daad; het enige dat nodig is, is vertrouwen en een gestage stap voorwaarts.
Op een middag reed ik op de motor met een vriendelijke man genaamd Lee, die aanbood mij de stad te laten zien. In plaats van bezienswaardigheden te bezoeken, nam hij me mee naar locaties waar bommen plaatsvonden tijdens de oorlog in Vietnam. Hij vertelde me dat zijn familie naar Cambodja was gevlucht toen de stad werd verwoest.
‘De mensen in Hanoi zijn sterk,’ vertelde Lee me. Hij heeft gelijk. Ze hebben alles verloren en zijn weer aan het herbouwen. Ik besefte dat de geest van deze stad voortkomt uit vastberadenheid en doorzettingsvermogen – uit het oppakken van de stukken en opnieuw beginnen.
Op kleine schaal doe ik hetzelfde.
Hij ging kajakken rond Ha Long Bay in Vietnam. Geleverd door Bryanne Salazar
Klaar om opnieuw te beginnen
Ik beëindigde mijn reis met zeilen en kajakken Ha Long-baaiwaar de kalme, grijze lucht mij tijd geeft om na te denken. Ik droom niet alleen over avontuur; Ik heb het voor elkaar gekregen en mijn zoon gelijk gegeven.
Erg thuis in HawaïIk besloot mijn tussenjaar te beëindigen en mijn carrière als freelanceschrijver en boekredacteur opnieuw op te starten. Het is tijd om terug te gaan naar de zaken van het leven, maar deze keer op mijn voorwaarden.
Heeft u een verhaal over uw tussenjaar dat u graag wilt delen? Neem contact op met de redactie: akarplus@businessinsider.com.
