Houd me niet tegen als je deze al eerder hebt gehoord, want ik ben weliswaar een recordbreker op dit gebied, maar ik geef de voorkeur aan de Marvel-televisieseries, die vaak snel, origineel en onvoorspelbaar zijn, boven de films, die dat meestal niet zijn. “Loki,” “Mevrouw Marvel,” “Maan Ridder,” “Echo,” “Wanda Visie” en zijn spin-offs “Agatha voor altijd” – ze zijn allemaal (onder andere) de moeite waard om te bekijken, zelfs degenen die na één seizoen werden weggegooid.
Om langere verhalen voor minder geld te ontwikkelen, moeten makers van tv-programma’s creatief en inventief zijn met hun middelen. Daarom investeren ze in personages en ideeën in plaats van in speciale effecten en stunts. Ze concentreren zich op secundaire personages of ensembles die nooit een theatraal kenmerk zouden krijgen om ze te dragen, met name over cultuur, familie en plaats, en vertrouwen vaak minder op het Marvel Cinematic Universe, met zijn fasen en podia, cross-overs en kruispromoties en marketingplannen voor de lange termijn. Met een hoger concept en meer gegrond dan de films, waren ze op zichzelf interessant, tot het punt waarop ik ze teleurstellend vond toen ze uiteindelijk aan boord van de Marvel-trein met meerdere megaseries stapten.
‘Wonder Man’, waarvan alle acht afleveringen dinsdag allemaal tegelijk in première gingen op Disney+, is misschien wel de meest gegronde van de serie. Gemaakt door Destin Daniel Cretton (“Shang-Chi en de legende van de tien ringen”) en Andrew Guest (die heeft geschreven voor ‘Community’ en ‘Brooklyn Nine-Nine’), is de serie (meestal) een lief, ontwapenend verhaal over acteurs in Hollywood, boordevol details van de filmwereld waarvoor je niet op de hoogte hoeft te zijn van de MCU om te kunnen waarderen. Er zijn een aantal dingen die nuttig kunnen zijn om te weten, maar je kunt alles wat belangrijk is bereiken door middel van context. (De lokale bevolking zal genieten van het spelen van Find the Location.)
Yahya Abdul-Mateen II speelt Simon Williams, die als kind fan was van de superheld Wonder Man uit de B-film – geen ‘echte’ superheld, in deze realiteit gewoon fictief. Hij is nu in de dertig en is een worstelende acteur in Hollywood, goed genoeg om een kleine rol te spelen in een aflevering van ‘American Horror Story’, maar niet slim genoeg om de productie niet te vertragen met vragen en suggesties, terwijl hij alleen maar een paar regels hoeft te leveren voordat het monster zijn hoofd eraf bijt. Hij verloor onmiddellijk daarna zijn rol en vriendin.
Tijdens een matinee-revival van ‘Midnight Cowboy’ ontmoet hij Trevor Slattery (Ben Kingsley), die terugkeert van het spelen van de Mandarin – dat wil zeggen, hij speelde een terrorist genaamd de Mandarin, in de overtuiging dat het maar een baan was – in ‘Iron Man 3’ en zorgt voor een interessante komische opluchting in ‘Shang-Chi and the Legend of the Ten Rings’. De karakters zijn hier meer uitgewerkt, een beetje een puinhoop (maar de 13-jarige is nuchter, dat laat hij graag zien), serieus maar geen grap. Voordat het slecht werd, speelde Trevor King Lear (in Croydon), verscheen in ‘Coronation Street’ en in een film met Glenda Jackson, verscheen op Broadway in ‘The Skin Our Teeth’ en had een hoofdrol in een ziekenhuisshow met Joe Pantoliano, die erg grappig was om zichzelf te spelen.
Trevor Slattery (Ben Kingsley), links, en Simon Williams (Yahya Adbul-Mateen II) werken samen aan ‘Wonder Man’.
(Suzanne Tenner / Marvel Televisie)
Slattery vertelt Simon dat de Europese art director Von Kovak (Zlatko Burić) Wonder Man opnieuw opstart, de rol waarvoor Simon zegt dat hij geboren is. Hij haalt uiteindelijk zijn onzekere agent, Janelle (X Mayo), in en lokt een auditie uit – waar hij Trevor opnieuw ontmoet, auditie doet voor Barnaby, Wonder Man’s vriend of sidekick of zoiets. Er zijn wielen na wielen in deze opstelling, waarvan sommige misschien wat smeermiddel nodig hebben, maar bij de meeste series piepen ze zijwaarts. Bovenal is dit een liefdesverhaal – ‘Midnight Cowboy’, geen opzettelijke keuze, is meer een toetssteen dan welke Marvel-film dan ook.
Simon heeft wel degelijk krachten – dingen schudden, breken of exploderen om hem heen als hij van streek is, en zijn krachten kunnen bovenmenselijk worden in krappe ruimtes – waardoor hij in het vizier komt van de afdeling Damage Control, belichaamd door Arian Moayed als P. Cleary, die hem in bedwang wil houden. Maar hij kan het moeilijk geheim houden, vooral gezien de zogenaamde Gatekeeper Clause – waarvan de geschiedenis is vastgelegd in een sidebar-aflevering, een waarschuwend verhaal uit Hollywood met Josh Gad in de hoofdrol als hijzelf – die iedereen met superkrachten verbiedt om in film of televisie te werken, wat allemaal Simons levensdoel is.
Er is heel weinig actie en je zult het niet missen. Het lot van de wereld stond nooit ter discussie, maar de terugroepactie voor de tweede auditie betekende alles. De enige gekostumeerde personages zijn acteurs die gekostumeerde personages spelen; De enige slechterik, afgezien van de bureaucratie die hem probeert binnen te halen, zijn Simons eigen twijfels en opvliegendheid. Naarmate de zaken vorderen, wordt Trevor een mentor voor Simon. Zoals altijd in verhalen over liefde en vriendschap zal verraad aan het licht komen, maar als je een paar van dat soort verhalen hebt gezien, weet je hoe het gaat en zou je het graag zien gebeuren.
Of het nu gaat om acteertechnieken of het verkeer dat ze passeerden op Hollywood Boulevard (Trevor: “Waarschijnlijk de Hollywood Bowl.” Simon: “Te laat voor de Bowl.” Trevor: “Meestal de Bowl. Ik herinner me dat ik Cher daar zag – geweldig. Chaka Khan, nu is er een vrouw”), Abdul-Mateen en Kingsley werken goed samen; Hun energieën vullen elkaar aan, ontspannen en los versus hardwerkend en strak, en natuurlijk zullen ze elkaar iets kunnen leren over wie ze zijn en wat ze kunnen worden. Ik maak me oprecht zorgen om hen, als vrienden, en vraag me niet alleen af hoe die en die superheld (of team) die en die superschurk (of team) zal verslaan.
“Onze ideeën over helden en goden staan ons alleen maar in de weg”, zegt Von Kovak, terwijl hij een aantal hoopvolle acteurs op de proef stelt en zich in wezen uitspreekt voor de serie waar hij deel van uitmaakt. ‘Het is te moeilijk om te begrijpen. Laten we de mens erachter vinden.’
