Manisha Krishnan: OKÉ. Het klinkt dus alsof je potentieel open bent. Kortom, je sluit de deur niet voor het werken met AI?
Taak I: Ik weet het niet.
Manisha Krishnan: OKÉ. Dat is eerlijk. Ik wil er even over praten Gekke rijke Aziaten omdat ik van die film hou, maar ik vraag me ook af: maak je je zorgen over de typecast voor Aziatische projecten? De film betekent veel voor representatie. Voel jij ook een groot verantwoordelijkheidsgevoel bij de uitvoering van dat project?
Taak I: Ja. Ik bedoel, er is een reden waarom ik het doe, omdat ik zo bang ben om te praten over Aziatisch-Amerikaans zijn. Want in de eerste plaats, zodra je jezelf een label geeft met: “Oh, je bent een Aziatisch-Amerikaanse regisseur”, en ik het gevoel heb: “Oh, ze gaan gewoon zeggen: ‘Stuur hem alle Aziatische scripts.'” En daar was ik bang voor. Ik wil gewoon gezien worden als regisseur en ik heb ook niet alle antwoorden op mijn culturele identiteitscrisis.
En op dat moment, in welk jaar dan ook, deed ik dat Nu zie je mij 2. Ik maak al tien jaar films en heb met deze geweldige acteurs gewerkt: Morgan Freeman, Michael Caine, Mark Ruffalo, Woody Harrelson. En ik besefte dat ik dacht: “Oh, ik kan met deze mensen omgaan. Oh, ik denk dat ik het verdien om hier nu te zijn, na tien jaar dit te hebben gedaan.” Toen keek ik om me heen en dacht: “O, iedereen zou deze film kunnen maken.” En ik moest terug naar mijn student-zelf: “Wel, wat wil ik zeggen met dit ding waarvan ik nu weet hoe ik het moet gebruiken?”
En het ging over mijn culturele identiteitscrisis, iets waar ik veel over nadacht toen ik bij Chef Chu’s was, in het restaurant. Mijn ouders, als ik mensen zie binnenkomen en ze behandelen de servers zoals jij wilt, maar ze behandelen mijn ouders slecht, soms niet alle klanten, maar soms zie ik het. En ik werd zo boos op mijn vader dat ik dacht: ‘Gooi ze weg, maat. Wat ben je aan het doen?’ En mijn ouders lieten me zitten en zeiden: “Luister, we zijn ambassadeurs hier. We zijn de eerste Chinese familie die deze familie waarschijnlijk ooit heeft gezien. Ze denken dus dat we op een bepaalde manier zijn en ons op een bepaalde manier behandelen. Maar eerst en vooral hebben we hun geld afgepakt…”
