Het Amerikaanse standpunt over wapenrechten is altijd ingewikkeld geweest. Aan de ene kant vechten mensen hevig voor hun rechten op het Tweede Amendement. Anderzijds, 47.000 mensen stierven door wapengerelateerde verwondingen alleen in 2023.
Deze angst reikt verder dan het recht om wapens te dragen. Dit heeft steeds meer invloed op het vermogen van mensen om een ogenschijnlijk ongerelateerde hobby na te streven: 3D-printen.
Wetgevers in de Verenigde Staten debatteren over wetgeving (en zijn in sommige gevallen bijna aangenomen) die zou vereisen dat 3D-printers verplichte “print blocker”-software bevatten. Deze systemen scannen bestanden en weigeren opdrachten waarvan zij denken dat ze vuurwapenonderdelen kunnen produceren. Washington’s HB 2321 zou precies dat doen vereist een printer of snijplotter om bestanden te screenen en mogelijke afdrukken te weigeren die in wapens kunnen worden gebruikt. AB 2047 in Californië zou fabrikanten daartoe verplichten waaruit blijkt dat elk model in de staat werd verkocht omvat gecertificeerde detectie-algoritmen voor vuurwapenblauwdrukken. Wetgevers in New York dringen daar nu op aan vergelijkbare vereisten voor het blokkeren van de printerzijde.
Het gestelde doel is om 3D-geprinte spookwapens te stoppen. Maar door dit te doen probeerden wetgevers het misdaadprobleem op te lossen door productiemiddelen voor algemene doeleinden opnieuw te ontwerpen. “Waar ze het over hebben is het verbieden van bepaalde vormen”, zegt Kyle Wiens van iFixit, een fervent tegenstander van het voorstel. “We beginnen veel van de aannames te ondermijnen die ten grondslag liggen aan de manier waarop we technologie creëren en gebruiken”, zegt Wiens, die het omschreef als “een klein probleem dat slechts denkbeeldig is.”
Hij is niet de enige. De Electronic Frontier Foundation (EFF), een digitale rechtengroep, heeft dit duidelijk gemaakt weerstand tegen printblokkering. Ze noemden het idee “wishful thinking” dat het mensen er niet van zou weerhouden vuurwapens of onderdelen ervan te printen, en het in plaats daarvan moeilijk zou maken voor gezagsgetrouwe gebruikers om te profiteren van de opkomende technologie. Tegenwoordig wordt 3D-printen niet alleen veel gebruikt door hobbyisten, maar ook voor het prototypen van onderdelen, productie van kleine batches en op andere gebieden. geneeskunde voor anatomische structurenchirurgische sjablonen en implantaten. Rondom een miljoen 3D-printers wereldwijd verkocht in de eerste drie maanden van 2025.
Er zijn slechts 325 3D-geprinte wapens herstelde zich ter plaatse in 2024van de ongeveer 350.000 vuurwapens die tussen 2020 en 2024 bij misdaden in meer dan 50 Amerikaanse steden zijn gebruikt, volgens de wapenbeheersingsgroep Everytown For Gun Safety. De kloof, zegt Michel Weinberg, uitvoerend directeur van het Engelberg Center for Innovation Law and Policy aan de New York University, betekent dat elke actie “zeer weinig of niets” zal doen om het gebruik van 3D-printen voor de productie van wapens aan te pakken.
De voorgestelde regel zou brede instrumenten voor algemeen gebruik standaard verdacht maken. Critici beweren dat deze aanpak elke gebruiker als een potentiële crimineel behandelt en elk bestand als iets dat moet worden gecontroleerd, gemarkeerd of afgewezen, waardoor legitieme experimenten worden verminderd, maar weinig wordt gedaan om slechte actoren tegen te houden. “Er moeten tientallen interventies zijn die effectiever zijn dan deze,” zei Weinberg, “voordat je bij de slechte effecten komt.”
En deze verliezen zijn zeer aanzienlijk. Naast vragen over de effectiviteit zijn er ook bredere mensenrechtenkwesties. EFF merkt op dat veel printers niet over de rekenkracht beschikken om bestanden lokaal te analyseren, wat de acceptatie van cloudgebaseerd scannen zou kunnen bevorderen. (Om de omvang van de potentiële overschrijding te begrijpen, moet u zich voorstellen dat u informatie over wat u ook wilt afdrukken op een standaardpapierprinter aan een onbekende partij moet overhandigen.)
Inspectie in de cloud zou ook privacyrisico’s met zich meebrengen en een leverancierlock-in opleveren, gebruikers binden aan propriëtaire software, open source-alternatieven moeilijker te gebruiken maken en mogelijk de oplossing of de snelgroeiende tweedehandsmarkt voor 3D-printers criminaliseren.
Ondanks de zorgen lijken de wetgevers stappen vooruit te zetten. De reden, zegt Weinberg, is dat veel mensen geloven dat er iets moet worden gedaan om wapengeweld aan te pakken – en dat 3D-printen, hoewel de bijdrage ervan klein is, zichtbaar genoeg is om actie te rechtvaardigen. “De mensen die dit steunen, denken per saldo dat alle extra stappen om het vermogen van 3D-printers om vuurwapens te maken te verminderen de moeite waard zijn”, zei hij (laat staan dat dergelijk beleid de privacy van tienduizenden 3D-printergebruikers zou aantasten).
iFixit’s Wiens hoopt dat beleidsmakers zullen stilstaan bij de implicaties en onderliggende redenen. ‘We moeten niet regeren op basis van onze eigen verbeelding’, zei hij. “We moeten het doen op basis van daadwerkelijke dreigingsmodellen.”
