Toen ik naar San Francisco verhuisd Bijna dertien jaar geleden had ik nooit gedacht hoeveel dit mijn carrière zou helpen – en, onverwachts, ervoor zou zorgen dat ik verliefd zou worden op een land daarbuiten.
Ik heb altijd in steden gewoond, van Viña del Mar, Chili, waar ik ben geboren, tot Los Angeles, waar ik ben opgegroeid. Mijn marketingcarrière kwam echter pas echt van de grond toen ik naar San Francisco verhuisde, het epicentrum van de startup-boom.
Daar kreeg ik alles wat ik wilde: ik werd omringd door potentiële klanten, ik at in goede restaurants, ik maakte geweldige vrienden en ik had altijd toegang tot muziekpodia, cafés, bars en weekends in topwijnstreken.
Ik werd verliefd op San Francisco, een grote speeltuin voor volwassenen zonder kinderen. Het is ook de plek waar ik de liefde van mijn leven ontmoette en trouwde.
Maar in 2020, toen de COVID-19-pandemie de VS trof, kreeg ik mijn eerste kind en leek San Francisco (zoals veel grote steden) verlaten. Toen besloten mijn man en ik dat we het wilden doen mijn ouders benaderd in Los Angeles en kocht een huis met veel oppervlakte.
Het was alsof we zo lang in een klein appartement in de stad hadden gewoond: we wilden afstand tot andere mensen, en de vrijheid om ons eigen voedsel te verbouwen en een rustiger leven te leiden.
Wij hebben onze zinnen ergens op gezet Landelijk Zuid-Californië toen we beseften hoe ver ons geld daarheen kon gaan.
In 2021 hebben we een huis gesloten, onze koffers gepakt en Los Angeles verlaten.
Wonen in een klein stadje op het platteland van Californië zit vol heerlijke verrassingen
Het gebied waar wij wonen heeft wijngaarden en bergen in de buurt. Laserafbeeldingen 1987/Getty
Ons nieuwe huis ligt op slechts ongeveer een uur rijden van grote steden als Los Angeles en San Diego, maar toch de meest afgelegen plek waar ik ooit heb gewoond.
De stad is ook vrij klein, met een bevolking van ongeveer 100.000 mensen – een schril contrast met de 800.000 mensen in San Francisco en de miljoenen in Los Angeles.
Ik wist niet wat er zou gebeuren nadat we er waren ingetrokken, maar ik was verrast.
Het leven lijkt langzamer te gaan en er is veel minder lawaai en lichtvervuiling. ‘S Nachts schijnt onze hemel met sterren. In plaats van dat het verkeer zich overal verspreidde, zoals in andere steden die we bezochten, bleef het verkeer grotendeels beperkt tot een paar drukke straten.
Naast dat we meer huis en tuin krijgen dan we ons in de grote stad konden veroorloven, merken we dat veel dagelijkse uitgaven, zoals boodschappen en benzine, hier 20% goedkoper zijn.
Het kleine stadsgevoel van onze stad is verfrissend en het is ook gemakkelijk om een gemeenschap op te bouwen. Buitenlanders lachten vaak naar ons, en de lokale bevolking was erg gastvrij en vriendelijk. We hebben zelfs vrienden gemaakt met al onze buren.
Nog steeds ervaar ik een cultuurshock als ik op de boerenmarkt een bekende tegenkom, of als de winkelbediende tegen ons praat alsof we oude vrienden zijn.
De grootste roddelonderwerpen hier zijn welke nieuwe luxe appartementsgebouwen er zouden kunnen worden gebouwd en de nieuwste roedel coyotes.
Mijn dochter houdt ook van haar school, dat voelt als een samenhangende gemeenschap gezinnen – van wie velen ook uit de grote steden verhuisden.
Er waren enkele nadelen aan ons nieuwe leven, maar die wogen zwaarder dan de voordelen
Natuurlijk zijn er nadelen. Soms kan het leven in een afgelegen gebied geïsoleerd aanvoelen.
We waren verre van vrienden, leuke winkelcentra en trendy sportscholen. Soms mis ik het om elke week naar mooie boerenmarkten te gaan en nieuwe restaurants uit te proberen.
Het bereiken van de dichtstbijzijnde grotere stad vergt planning en inspanning – vooral als je kinderen hebt – en minstens een uur rijden.
We hebben ook beperktere winkel- en supermarktmogelijkheden, en het plannen van doktersbezoeken kan ingewikkeld zijn als iedereen naar dezelfde vier klinieken gaat.
Wat we echter hebben verloren faciliteiten van grote stedenwe gaan terug naar de natuur met gemakkelijke toegang tot paarden, wandelpaden, een boerderij en een dierentuin. We zijn misschien verre van een Whole Foods, maar we zijn dicht bij buren die zelfgebakken brood, biologische kazen, jam en geitenmelk verkopen.
Ons gebied is minder divers dan de steden die we achterlieten, maar toch vond ik hier gemeenschap onder mensen die mijn waarden en interesses delen.
En alles wat we hier hebben – ruimte, tijd, frisse lucht, rust, gemeenschap – heeft de manier waarop ik leef en waar ik nu prioriteit aan geef compleet veranderd. Deze stap voelde voor mij als een reset zenuwstelsel.
Kortom, verhuizen was de beste beslissing die ik ooit heb genomen
Ik kan me voorstellen dat ik de rest van mijn leven op het platteland blijf wonen. Fela Sanu/Getty Images
Ik had nooit gedacht dat ik op het platteland zou wonen en er dol op zou zijn; stadsvrienden aarzelen nog steeds als ze op bezoek komen.
Maar het zien van wat mogelijk is als je uit je comfortzone stapt, heeft sommigen van hen zelfs daartoe geïnspireerd verhuizen naar een meer afgelegen gebiedOok.
Toch zou ik het pad dat mij hier bracht nooit veranderen. San Francisco en Los Angeles zijn geweldige steden met ongelooflijke energie – vooral als je nog in de beginfase van je carrière zit – maar in deze fase van mijn leven zijn de dingen die mij gelukkig maken op het gezellige platteland.
De omgeving voelt zeer geschikt voor veroudering. Dit is een plek waar vertragen niet als ‘falen’ wordt gezien; en de nabijheid van San Diego, met zijn medische instellingen van wereldklasse, maakt het gemakkelijk voor te stellen dat we hier de rest van ons leven zullen blijven wonen.
