Hieronder delen co-auteurs Joshua Steiner en Michael Lynton vijf belangrijke inzichten uit hun nieuwe boek: Van fouten naar betekenis: het verleden bezitten, zodat het niet van jou is.
Joshua heeft gewerkt bij de overheid, de financiële sector en de non-profitsector. Nadat hij als stafchef bij het Amerikaanse ministerie van Financiën had gewerkt, werd hij bankier bij Lazard voordat hij medeoprichter was van twee beleggingsondernemingen en als leidinggevende werkte bij Bloomberg LP.
Michael heeft zijn carrière doorgebracht in de media- en entertainmentwereld. Hij is de voormalige CEO van Sony Entertainment en is momenteel lid van de raden van bestuur van de Rand Corporation en het Smithsonian.
Wat is het grote idee?
Het enige dat erger is dan een fout maken, is het binnenhouden. Leren van de fouten van anderen kan je helpen je genezingsreis te beginnen door je eigen fouten te delen en te verwerken, met iemand die je vertrouwt.
Luister naar de audioversie van deze Book Bite – voorgelezen door Joshua – in de Next Big Idea-appof koop dat boek.
1. Bijna iedereen verbergt fouten te lang.
Michael en ik hebben allebei grote fouten gemaakt die we jarenlang verborgen hebben gehouden. Om een boek over fouten te schrijven, moeten we onze eigen fouten erbij betrekken – in al hun lelijkheid. Michael neemt een overhaaste beslissing die leidt tot een van de ergste bedrijfshacks in de Amerikaanse geschiedenis. Ik hield een dagboek bij dat het Witte Huis in verlegenheid bracht en dat mij op de voorpagina zette New York Times.
Maar we wilden ook andere verhalen erbij betrekken. Daarom hebben we enkele van de meest interessante mensen gebeld die we kennen en hen gevraagd naar hun grootste fouten. Iedereen heeft een verhaal dat ze willen vertellen. Een verhaal dat hen al te lang is bijgebleven en dat ze nog niet volledig hebben kunnen ontdekken.
“Ik hield een dagboek bij dat het Witte Huis in verlegenheid bracht en mij op de voorpagina zette New York Times.”
Auteur Malcolm Gladwell beschrijft de passie die hij achterliet; Karol Mason, voorzitter van het John Jay College of Criminal Justice, vertelt over een pijnlijke interactie met de politie; Michael Govan, directeur van het Los Angeles County Museum of Art, denkt na over een carrièrekeuze waar hij spijt van heeft; en Irv Gotti, muziekimpresario, betreurt de slechte interviews die vriendschappen verwoestten.
Zoals ze zeggen Wet en orde‘Dit is hun verhaal’ – rauw en vaak vol spijt. Iedereen heeft fouten gemaakt die de moeite waard zijn om te bespreken.
2. Fouten zijn iets anders dan mislukkingen.
Door de geschiedenis heen hebben we mislukkingen bestudeerd. De expeditie van ontdekkingsreiziger Ernest Shackleton heeft Antarctica nooit doorkruist, en tijdens de reis kwam de bemanning bijna om het leven, maar zijn schip – de Weerstand– Leeft in onze verbeelding. De missie is jammerlijk mislukt, maar inspireert ons nog steeds. Falen levert in dit geval een heel ander soort succes op: een viering van het menselijk vermogen tot teamwerk en overleving.
Falen volgt meestal een soortgelijk patroon:
- Zorgvuldige planning met zorgvuldige risicobeoordeling
- Een reeks belangrijke mijlpalen onderweg
- Mislukte resultaten
Om te falen moet men ernaar streven echte prestaties te bereiken – meestal met de hulp van anderen. Falen vereist een niveau van zelfbewustzijn over het einddoel, gekoppeld aan een sterke vastberadenheid om dit te bereiken.
De kenmerken van falen lijken sterk op de kenmerken van succes – tot en met het eindresultaat. Falen is niet het tegenovergestelde van succes; dat is een broer of zus. Succes en mislukking komen na planning, toewijding en hard werken bij het nastreven van ambitieuze doelen.
Fouten zijn heel verschillend. Een fout is een beslissing die zonder zorgvuldige overweging of zelfbewustzijn wordt genomen en die vervolgens aanleiding geeft tot spijt. Vergelijk dat eens met falen, dat optreedt na hard werken en plannen en vaak leidt tot leren en groei.
Simpel gezegd: het huwelijk ‘mislukte’. Een dronken Vegas-bruiloft om 3 uur ’s nachts is over het algemeen een ‘vergissing’. In het geval van een huwelijk komen twee mensen samen in de hoop een betekenisvol leven te leiden als koppel – totdat de dood hen scheidt. Ze hebben ambitieuze doelen, maar soms slagen ze er niet in deze te verwezenlijken. Trouwen met iemand die je na vier cocktails ontmoet, vereist niet veel planning, en de doelen zijn meestal niet helemaal duidelijk. Impulsieve huwelijken eindigen meestal in spijt.
3. Elke significante fout volgt een structuur van drie bedrijven.
Wanneer we onze fouten beginnen te ontdekken, weten we niet wanneer ze beginnen of eindigen. We weten niet waarom het gebeurt en weten zelfs niet hoe we de juiste vragen moeten stellen. We voelen ons rechercheurs vóór de ontwikkeling van moderne politiemethoden.
Door de geschiedenis heen heeft de samenleving zich gefocust op het oplossen van misdaden, net zoals wij ons concentreren op onze fouten: Wie heeft wat met wie gedaan? Autoriteiten martelen routinematig verdachten en doen aannames op basis van stereotypen. Ze gebruiken geen systematische benadering om te begrijpen waarom misdaden plaatsvinden.
In de 19e eeuw verwoordde en populariseerde Hans Gross, een Oostenrijkse jurist en criminoloog, de nu algemeen aanvaarde onderzoekstechniek van het overwegen van ‘motief, gelegenheid en middelen’. Hij schetst een belangrijk driedelig proces dat in vrijwel alle gevallen werkt.
“We voelen ons rechercheurs vóór de ontwikkeling van moderne politiemethoden.”
Vóór zijn systematische aanpak waren strafrechtelijke onderzoeken afhankelijk van de intuïtie van onderzoekers en subjectieve interpretaties. We moeten ook stoppen met vertrouwen op “intuïtie en subjectieve interpretatie” bij het analyseren van onze eigen fouten.
Om onze fouten productief te onderzoeken, kunnen we ze niet als geïsoleerd beschouwen op het moment dat de slechte beslissing werd genomen. Net zoals het motief misdaad aanwakkert, vindt wangedrag over een langere periode plaats. Om erachter te komen wat er is gebeurd en waarom, moet je heen en weer in de tijd gaan. Onze belangrijkste fouten volgen bijna altijd een structuur van drie bedrijven:
- Akte I: Wat gebeurt er voor beslissing
- Akte II: Wat gebeurt er tijdens wanneer u een beslissing neemt
- Act III: Hoe ga je om met spijt? na jouw beslissing.
4. De meeste grote fouten komen voort uit onontdekte aspecten van je persoonlijkheid.
In 1981 voerden de psychologen William Brewer en James Treyens een experiment uit dat aantoonde hoezeer het verleden onze percepties beïnvloedt. Ze vertelden hun vrijwilligers dat voordat het experiment ‘begon’, ze op kantoor moesten wachten terwijl alle anderen klaar waren. Na een korte stop op kantoor deden de vrijwilligers een geheugentest over wat ze binnen zagen. De proefpersonen realiseerden zich niet dat het experiment een test zou zijn van wat ze zich van hun verwachting herinnerden.
Vrijwilligers herinnerden zich veel vaker voorwerpen waarvan zij dachten dat ze bij het kantoor hoorden dan voorwerpen die niet bij het kantoor in het algemeen hoorden. En ze onthouden dingen, zoals boeken, die niet eens op kantoor liggen. Ze hebben een visueel ‘sjabloon’ van hoe het kantoor eruit zou moeten zien, dat voorrang heeft op wat ze daadwerkelijk zien. Het sjabloon komt voort uit de herinneringen en ervaringen van de vrijwilligers bij het bezoeken van verschillende kantoren. Door deze ervaringen ontwikkelen en onthouden ze kantoorprototypes, die ze in de echte wereld toepassen.
Zoals Henry David Thoreau schreef: “De vraag is niet wat je ziet, maar wat je ziet.”
De technische term voor dat bredere patroon – de combinatie van al die herinneringen en ervaringen – is schemaeen concept ontwikkeld door de Zwitserse psycholoog Jean Piaget. Schema’s hebben twee belangrijke doelen:
- Ze vormen onze percepties op basis van hoe we in het verleden met de wereld omgingen. Het is een abstractie die ons helpt te interpreteren wat we zien.
- Ze beïnvloeden hoe we reageren op basis van onze perceptie van wat we zien. Schema’s helpen ons te begrijpen wat we zien en er vervolgens op te reageren.
Als ze goed werken, besparen ze veel tijd en energie. Als je bijvoorbeeld naar Starbucks gaat, weet je waar je moet zijn om koffie te bestellen, hoe je met de kassamedewerker moet omgaan en waar je op je bestelling moet wachten. Als je het allemaal opnieuw zou moeten doen, zou het leven vermoeiend zijn.
Als we onze schema’s echter verkeerd toepassen of onze reacties verkeerd vormgeven, zal dit tot fouten leiden. Stel je voor dat je een familiediner bijwoont en een ouder familielid vraagt een kleinkind om hem te helpen zijn telefoonnummer te achterhalen. Vervolgens vroeg hij zijn andere kleinkinderen om het afval weg te gooien. In plaats van ermee in te stemmen om te helpen het afval buiten te zetten, antwoordde de kleinzoon: ‘Waarom zou ik dat doen?’ De andere familieleden waren geïrriteerd dat hij tegen zijn familieleden schreeuwde, dus rende hij naar buiten.
“Als we onze schema’s verkeerd toepassen of als onze schema’s onze reacties verkeerd vormgeven, leidt dit tot fouten.”
Het kunnen gewoon slechte manieren zijn. Of misschien heeft het kleinkind het gevoel dat hem op elke familiebijeenkomst altijd wordt gevraagd om ondergeschikt werk te doen, terwijl andere mensen moeten helpen met interessantere taken. Hij heeft schema’s over zijn familie die hem erg gevoelig maken. Als deze schema’s niet worden onderzocht, kan dit tot meer conflicten leiden of hem minder enthousiast maken over het bijwonen van familieevenementen. Een kleine fout – schreeuwen tegen een familielid – brengt een veel groter probleem aan het licht.
5. Praat je fouten dood.
Hoe meer we praatten en schreven over onze fouten, hoe beter we ons voelden. We hebben eigenlijk blootstellingstherapie aan onze eigen geschiedenis nodig. We weten ook dat het vertellen van verhalen helpt de wereld te begrijpen. De beste verhalen onthullen oorzaak en gevolg, en onthullen de emoties, schema’s en ideeën die gedrag sturen. We weten gewoon niet hoe we het moeten doen.
Na al onze mislukte pogingen hebben we een routekaart – in acroniemvorm – voor hoe je over je fouten kunt praten: openbaar maken, uitpakken, empathiseren en vertrouwen (DUET). Dit is tenslotte een duet tussen twee vrienden die proberen te achterhalen wat er is gebeurd. DUET is een proces voor het delen en normaliseren van fouten, zodat we ze verminderen en hun negatieve impact verminderen.
Het acroniem helpt ons eerlijkheid aan te moedigen; het herinnert ons eraan verborgen lagen bloot te leggen; het plaatst empathie in het middelpunt van ons onderzoek; en daarvoor is vertrouwen nodig. Deze stappen verwijderden het stigma van het onnoembare en brachten de antecedenten ervan naar voren.
Geniet van onze complete bibliotheek met Book Bites – gelezen door de auteurs! – op Volgende Big Idea-app.
dit artikel verscheen aanvankelijk in de Volgende grote ideeënclub tijdschrift en herdrukt met toestemming.
