Dit veelzeggende essay is gebaseerd op een gesprek met Lee Wan Yu, 30, een Disneyland-paradedanser uit Hong Kong die freelance danskunstenaar, docent en choreograaf is geworden. Het volgende is aangepast voor lengte en duidelijkheid.
Ik begon met dansen toen ik drie jaar oud was, nadat ik mijn moeder om balletlessen had gevraagd toen we langs een studio liepen.
Vanaf dat moment wilde ik alleen maar dansen. Die liefde bracht me uiteindelijk ergens waar ik als introvert nooit had verwacht: Disneyland Hongkong.
Het begon in 2017, toen Disneyland Hongkong auditie gedaan aan de Nanyang Academy of Fine Arts in Singapore, waar ik studeerde voor een dansdiploma.
Ik ging met een vriend die niet alleen wilde gaan. Ik had geen verwachtingen en wilde gewoon zien hoe een professionele auditie Werk.
Er deden zo’n 50 dansers uit de omgeving mee aan de auditie.
Ze gaven ons een korte tijd jazzcombinatie en vroeg ons om het in kleine groepen uit te voeren, waarbij we het aantal dansers terugbrachten totdat we met ongeveer twintig mensen overbleven. Ze namen foto’s van ons, maten onze lengte en registreerden onze lichaamsafmetingen.
Een paar maanden later, terwijl ik in New York studeerde voor een graad in beeldende kunst, kreeg ik een standaardcontract van een jaar aangeboden als paradedanser in Hong Kong Disneyland.
Lee Wan Yu bracht een jaar door in New York, waar ze studeerde aan het Purchase Conservatory of Dance. Kijk er een, jij
Disney-energie
Toen ik in mei 2018 aankwam, realiseerde ik me dat ik op dat moment de enige Singaporese paradedanser was. Het team bestaat uit dansers uit Hong Kong, Japan, de Filipijnen, Rusland, Taiwan en Thailand.
Een typische dag begint rond 11.00 uur. We hadden een opwarmles, gevolgd door make-up en kostuums.
Normaal gesproken vertonen we twee optochten per dag, één in de middag en één in de avond, elk ongeveer 30 minuten lang. Tijdens feestelijke seizoenen, zoals Kerstmis, kunnen we maximaal vier optochten per dag houden.
Halverwege elke parade stoppen we voor het kasteel voor een korte “show” om met de gasten te communiceren.
De repetities voor de Halloween-parade eindigen soms rond 02.00 uur omdat ze plaatsvinden nadat het park voor de nacht is gesloten.
De hitte in Hong Kong kan verschrikkelijk zijn, en nachtelijke paradekostuums worden geleverd met ingebouwde verlichting en batterijen. Je voelde het gewicht op je schouders drukken.
Soms heb ik heimwee of eenzaam, maar als je eenmaal een kostuum hebt aangetrokken, moet je er al je energie in steken.
Disney-magie
Wanneer je Disneyland binnenstapt, heb je het gevoel alsof je naar een andere wereld bent getransporteerd – een plek waar je de verbinding kunt verbreken, je problemen even kunt vergeten en gelukkig kunt zijn.
Daarom zullen gasten de dansers tijdens de pauzes nooit zien trainen, omdat Disney de illusie wil behouden. Ook mogen wij backstage geen foto’s of video’s maken.
Magie is de reden dat sommige gasten naar elke parade komen. Er waren volwassenen die de route volgden, foto’s maakten en kinderen die elke dag naar ons zwaaiden. Ik herinner me een tienerjongen die bijna elk weekend langs de route kwam dansen.
Sommigen van hen herkenden ons buiten het park zonder onze kostuums. Anderen gaven ons afdrukken van foto’s die ze van ons hadden gemaakt.
Het is meer dan alleen branding en beleving.
In Hong Kong Disneyland respecteert iedereen, van de dansers tot de geluidsploeg, elkaar. Ook al zijn mensen moe, ze zijn nog steeds beleefd. Die houding is mij echt bijgebleven.
Ik heb geleerd dat de manier waarop ik andere mensen behandel – niet alleen het publiek, maar ook mijn collega’s, het kostuumteam en de regisseur – echt van invloed is op hoe dingen soepel verlopen en of mensen bij je in de buurt willen zijn.
Aan de andere kant waardeert Disney zijn spelers. Dit is een zeer ernstige zaak als het gaat om veiligheid en welzijn. Wij hebben een goede zorgverzekering, wat belangrijk is voor dansers.
Na een jaar besloot ik niet opnieuw auditie te doen voor een contractverlenging. Ik wil nieuwe uitdagingen verkennen.
Herleef de magie van Disneyland in het dagelijks leven
Ik ben nu een freelance danser, docent en choreograaf in Singapore, waar ik de geest van Disney-magie in mijn werk probeer te brengen.
Danstraining kan stressvol zijn voor kinderen, vooral in deze tijd examens of wedstrijden, Daarom probeer ik dat gevoel van plezier levend te houden en een omgeving te creëren waarin mijn leerlingen zich veilig en enthousiast voelen om te leren.
Lee Wan Yu besteedt nu het grootste deel van zijn tijd aan het verspreiden van de vreugde van dans onder jonge studenten in Singapore. Kijk er een, jij
De magie zit hem in het creëren van kleine momenten in de klas waarop iemand zich trots of geïnspireerd voelt.
Diezelfde magie probeer ik ook in mijn choreografie te brengen. AI speelt een kleine rol bij het uiten van mijn ideeën.
Als choreograaf moet ik vaak synopses schrijven voor schoolvoorstellingen of wedstrijden, en dat deel is lastig omdat dansers denken in bewegingen en niet in zinnen.
Onlangs ben ik ChatGPT gaan gebruiken om mijn ideeën te helpen ordenen. Ik laat het niet voor mij schrijven, maar ik gebruik het om te structureren wat ik al heb en om mijn gedachten duidelijker uit te drukken.
Ik sta ook open om het te proberen AI-software voor grootschalige productie met toepassingen die kunnen helpen bij het bepalen van formaties, het in kaart brengen van zaken en het visualiseren van afstanden.
De afgelopen twee jaar ben ik de choreograaf geweest voor de optredens van de National Day Parade in Singapore, waarbij ik bijna 600 studenten begeleidde bij een van de voorstellingen. Ik herinner me dat ik wekenlang bezig was met het handmatig uitzoeken van formaties, tot drie of vier uur in de ochtend opbleef en mensen in Excel verplaatste.
Als AI hierbij kan helpen, scheelt dat veel tijd.
Maar technologie kan alleen maar helpen – de emotie achter deze beweging moet nog steeds van het volk komen.
Zo gebeurde het wonder.
