Dit wordt de Grote Afvlakking genoemd: een golf van wereldwijde ontslagen die wordt veroorzaakt door de implementatie van dit beleid AI die vooral het middenmanagement aanvalt. Amazon leidt momenteel deze managementreset en stroomlijnt op agressieve wijze zijn bedrijfsstructuur om de bureaucratie te verminderen en de besluitvorming te versnellen. Hoewel de technologiesector nog steeds de kern van het probleem vormt, laten projecties zien dat tegen eind 2026 tot 20% van de bedrijven AI zal gebruiken om de gelederen van het middenmanagement aanzienlijk te verkleinen.
De katalysator is de opkomst van AI-agents: autonome tools die complexe workflows kunnen uitvoeren, datastromen kunnen beheren en voorspellende modellen voor besluitvorming kunnen genereren met minimaal toezicht. En dat allemaal met de belofte van lagere arbeidskosten, snellere besluitvormingscycli en het elimineren van menselijke vooroordelen.
Maar een historisch precedent laat zien dat deze transformatie risico’s met zich meebrengt. Met name zes verborgen afhankelijkheden zullen waarschijnlijk aan het licht komen als de lagen van het middenmanagement plotseling worden verwijderd. Hoewel vereenvoudiging noodzakelijk kan zijn, moeten deze afhankelijkheden worden verminderd om veranderingen duurzaam succesvol te laten zijn.
1. Verlies van menselijk filter op strategische richting
Middenmanagers fungeren als een belangrijke interpretatieve buffer tussen senior leiders en frontlinieoperaties. Ze doen meer dan alleen strategie uitvoeren. Ze vertalen, verwerpen en contextualiseren uitvoerende richtlijnen in het licht van de operationele realiteit. Zonder dit riskeren organisaties ongefilterde top-down mandaten die operationeel onpraktisch kunnen zijn.
2. Verlies van context bij de interpretatie van gegevens
Op dezelfde manier blinkt AI uit in gegevensverwerking, patroonherkenning en kwantitatieve analyse. Maar het middenmanagement verslaat hem altijd Kwalitatieve contextualiseringHet begrijpen van de betekenis van data in termen van eerstelijnsinzichten, historische nuances en ingewikkelde klantgegevens is van cruciaal belang om te voorkomen dat data de besluitvorming misleiden. Onderzoek ondersteunt dit ook. Puur algoritmische interpretatie kan organisatorische subtiliteiten missen zonder menselijke inbreng, vooral in dubbelzinnige of onzekere situaties.
3. Details van de opwaartse stroom van informatie
Middenmanagers zijn doorgaans de bewaarders van het vertrouwen van de organisatie. Een tussenpersoon die organisatorische beslissingen interpreteert, uitlegt en verdedigt en tegelijkertijd de zorgen van het team aanpakt. Als deze laag wordt verwijderd, bestaat het risico dat belangrijke communicatiekanalen en de psychologische veiligheid die het oplevert, worden uitgehold. Zonder dergelijke tussenpersonen blijkt uit onderzoek dat werknemers eerder geneigd zijn zorgen en slecht nieuws te verbergen en wat ze zeggen vaker te filteren. De opwaartse stroom van informatie wordt dus belemmerd, en als gevolg daarvan wordt de besluitvorming minder nauwkeurig.
4. Centralisatieval
Het elimineren van het middenmanagement zal altijd leiden tot grotere centralisatie, omdat de macht naar de top verschuift. Op een drukke markt is dat geen probleem. Maar uit onderzoek blijkt dat gedecentraliseerde bedrijven het in trage en concurrerende marktomstandigheden beter doen, omdat ze wendbaarder zijn en beter kunnen inspelen op veranderingen op de lokale markt.
5. Strategische afwijking
Middenmanagers kunnen hierin voorzien strategische greep: dicht genoeg bij het grotere geheel om het te begrijpen, maar dichtbij genoeg bij de uitvoering om verkeerde uitlijningen te detecteren en te corrigeren. Platte structuren centraliseren de autoriteit op hogere niveaus, maar meestal zonder compensatiemechanismen voor realtime operationele feedback. En senior leiders zijn doorgaans te ver verwijderd van de activiteiten in de frontlinie om de eerste tekenen van strategische drift te zien. Hierdoor kan de kloof tussen plannen en werkelijkheid groter worden.
6. Erosie van leiderschapstrajecten
Ten slotte fungeert het middenmanagement als ontwikkelingspijplijn, waardoor nieuwe leiders worden blootgesteld aan de complexiteit van de bedrijfsvoering en het stakeholdermanagement. Het afvlakken van de structuur zal de mogelijkheden voor talentontwikkeling verkleinen, de talentenpool in de toekomst verkleinen en het bedrijf mogelijk afhankelijker maken van externe kandidaten.
AI heeft een groot potentieel. En de drive om groter te worden productiviteit en snellere en betere besluitvorming is begrijpelijk. Maar we zijn hier al eerder geweest. Of in ieder geval vergelijkbaar.
De jaren negentig waren getuige van een hausse op het gebied van outsourcing. Het is de moderne goudkoorts op het gebied van productiviteit. Er bestaat geen aantal bedrijven, maar het is waarschijnlijk dat de meeste bedrijven zijn gefuseerd en zijn uitbesteed. En het is duidelijk dat dit in veel gevallen voordelen oplevert. De operationele en arbeidskosten worden verlaagd, waardoor focus op kerncapaciteiten mogelijk is en toegang tot gespecialiseerde expertise wordt geboden.
Maar in de decennia daarna is het duidelijk geworden dat bij de zoektocht naar het verhogen van de productiviteit veel potentiële problemen over het hoofd zijn gezien, en als gevolg daarvan werkt outsourcing niet voor iedereen. Dit erodeert de interne capaciteiten, introduceert complexiteit en verborgen kosten, en creëert nieuwe risico’s, waaronder governanceproblemen en verstoringen van de toeleveringsketen.
Organisaties zijn complexe systemen met allerlei afhankelijkheden. En wanneer u cruciale componenten verwijdert, zullen er onvermijdelijk indirecte gevolgen zijn die moeten worden beperkt. Belangrijk is dat de zes hierboven beschreven risico’s niet onoverkomelijk zijn. Het kan niet worden geëlimineerd, maar het kan in ieder geval worden verminderd of ingeperkt.
De benodigde oplossingen variëren uiteraard per bedrijf, maar drie kernfundamenten vallen op. Omdat middenmanagers het belangrijkste kanaal zijn waardoor signalen verbeteren, moeten organisaties alternatieve kanalen naar de top creëren, slechtnieuwsmechanismen instellen en de gezondheid van informatiestromen volgen. Omdat afstemming vaak de macht centraliseert, moeten bedrijven duidelijke lokale besluitvormingsrechten aan de frontlinie definiëren en de operationele besluitvorming consequent in dit raamwerk plaatsen. En ze moeten wijzen contextmanager—Individuen die verantwoordelijk zijn voor het naar boven interpreteren van gegevens in de operationele realiteit en het naar beneden vertalen van beslissingen naar de frontlinierealiteit.
Wat op dit moment zorgwekkend is, is dat er, te midden van alle krantenkoppen en hypes, weinig discussie is over de aanzienlijke risico’s die moeten worden beperkt. De belofte van een betere productiviteit van vandaag is slechts een slecht excuus om de fouten van gisteren te vergeten.
