Een paar jaar nadat hij naar Presidio County, Texas was verhuisd, merkte Trey Gerfers ondergronds iets vreemds op.
De meeste mensen kennen het Marfa-gebied, met zijn galerijen en de kunstinstallaties van de Prada-winkel en de onmogelijk donkere lucht zijn een bewijs van de afgelegen ligging van de regio. Maar onder de stad Presidio, waar het grootste deel van de bevolking woont en waar voor een bezoek aan de tandarts doorgaans de grens moet worden overgestoken, schuilt een bron van buitengewone hitte. Beneden de grens gaat de Rio Grande-riviervallei verder als een geologische kloof waar de aardkorst breder is geworden, waardoor de mantel iets dichter bij het oppervlak kan bloeden. Beneden warmt het gesteente snel op. Temperatuur stijgt 300 graden Fahrenheit binnen een halve mijl.
Voor Gerfers biedt dit warme weer een kans. Hij komt oorspronkelijk uit San Antonio en reist de wereld rond als vertaler (meestal technische rapporten tussen Duits, Spaans en Engels). Kort nadat hij zich in Presidio County had gevestigd, ontdekte hij dat het leven op een kleine, afgelegen plek betekende dat hij veel verschillende rollen moest vervullen. Hij werd eerst hoofd van een lokale milieu-non-profitorganisatie die verantwoordelijk was voor de Trans-Pecos-pijpleiding, die aardgas van het Perm-bekken, enkele honderden kilometers ten noordoosten, via de Presidio naar Mexico zou transporteren. ‘Die strijd hebben we verloren’, zei Gerfers. “Grote verrassing.” Vervolgens werd hij voorzitter van het regionale waterschap.
Gerfers is op zoek naar een gevecht dat hij kan winnen. ‘Ik wil me op iets positiefs concentreren’, zei hij. Het antwoord blijkt te liggen in het gebruik van dezelfde boorplatforms waartegen hij ooit vocht. Hij vond meldingen van ondergrondse hitte in de hele staat Texas. Het Presidio heeft, ondanks zijn afgelegen ligging, het potentieel om een knooppunt te worden voor één ding: de opwekking van geothermische energie.
