De president was amper een jaar van zijn regering begonnen toen a debat over gezondheidszorg begon Washington te eten.
Op Capitol Hill vormen zich partijdige verdeeldheid terwijl veel Democraten aandringen op het garanderen van verzekeringsdekking voor meer Amerikanen, terwijl Republikeinen, gesteund door de lobby van de medische industrie, waarschuwen voor de kosten en de mogelijkheid om in het communisme af te glijden.
Het was 1945 en de nieuwe Democratische president, Harry Truman, probeerde tevergeefs te overtuigen Congres om alomvattende nationale wetgeving tot stand te brengen gezondheidszorg programma, een nederlaag die Truman omschreef als de teleurstelling van zijn presidentschap die ‘mij het meest stoort’. Sindsdien hebben dertien presidenten met dezelfde fundamentele vragen geworsteld over de rol van de overheid in de gezondheidszorg, waar de overheidsuitgaven nu bijna 18% van de Amerikaanse economie uitmaken.
De ingewikkelde politiek van de gezondheidszorg kwam deze maand opnieuw aan het licht toen miljoenen mensen te maken kregen met steile kostenstijgingen nadat het door de Republikeinen gecontroleerde Congres de Affordable Care Act had goedgekeurd. subsidies vervallen.
Hoewel subsidies slechts een klein, maar duur deel van het probleem vormen, hebben ze in Washington al lang bestaande klachten heropend over de manier waarop de gezondheidszorg wordt beheerd en over de erfenis van de ACA, het kenmerkende wetgevende wapenfeit van een Amerikaanse president. Barack Obama die in 2010 werd aangenomen zonder één enkele Republikeinse stem.
“Het belangrijkste dat ik mijn collega’s moet overtuigen om te begrijpen is wie Obamacare haat”, zei senator Bernie Moreno, R-Ohio, die leiding geeft aan een tweeledige groep wetgevers die manieren bespreekt om sommige subsidies uit te breiden. “Laten we er twee jaar over doen om echt betaalbare gezondheidszorg aan het Amerikaanse volk te bieden.”
Democraten hebben de bezwaren al eerder gehoord en beweren dat de Republikeinen vijftien jaar de tijd hebben om een alternatief te bieden. Zij zijn van mening dat de opties die momenteel worden besproken, die er grotendeels op gericht zijn Amerikanen geld naar gezondheidsspaarrekeningen te laten stromen, weinig doen om de kosten van de gezondheidszorg aan te pakken.
“Ze hebben veel tijd”, zegt volksvertegenwoordiger Steny Hoyer, een democraat uit Maryland die tijdens het ACA-debat de meerderheidsleider in het Huis van Afgevaardigden was.
En daarmee welkom terug bij het schijnbaar eindeloze debat over de gezondheidszorg.
De uitdaging om consensus te bereiken
De dynamiek van de gezondheidszorg, die vaak wordt misbruikt, blijft consistent. Obamacare breidde de dekking dramatisch uit, maar het bleef – zelfs in de hoofden van degenen die de wet ontwierpen – onvolmaakt en duurder dan veel mensen wilden.
En Washington lijkt meer in een patstelling te zitten dan op weg naar een oplossing.
‘Mensen haten de status quo, maar ze zijn niet erg blij met verandering’ Rahm Emanuel ‘ zei hij terwijl hij nadacht over de debatten over de gezondheidszorg waarvan hij getuige was als topassistent van de president Bill ClintonObama’s stafchef en burgemeester van Chicago. “Dat is het raadsel in de gezondheidszorgpolitiek.”
De grote hervormingen zouden zeker gevolgen hebben voor de gezondheidszorgsector – een brede belangengroep variërend van farmaceutische en gezondheidszorgbedrijven tot ziekenhuizen en verpleeghuizen – die in 2025 ruim 653 miljoen dollar aan lobbyen heeft uitgegeven, volgens OpenSecrets, die de politieke uitgaven bijhoudt.
“Elke keer dat je een manier probeert te vinden om de kosten te verlagen, denkt iemand ‘oh oh, ik krijg minder’”, zei Hoyer, die vorige week aankondigde dat hij dat zou doen. zich niet herkiesbaar stelt na het dienen sinds 1981.
Toen Obamacare werd aangenomen, waren de meningen over de wet gemengd, hoewel de meningen eerder positief dan negatief waren. volgens een KFF-enquête. Maar deze wet wordt steeds populairder. Uit een KFF-enquête uit september 2025 bleek dat ongeveer tweederde van de Amerikanen een positief beeld heeft van de ACA.
Dit brengt Trump en de Republikeinse Partij in moeilijkheden.
Trumps ‘conceptplan’
Sinds de goedkeuring van de ACA hebben de Republikeinen zich grotendeels toegelegd op het vernietigen van de wet. Trump plaatste al in 2011 berichten op sociale media waarin hij opriep tot intrekking van het beleid en sprak tijdens elk van zijn presidentiële bijeenkomsten in het algemeen over het bieden van betere dekking tegen lagere kosten. Tijdens zijn debat in 2024 tegen zijn Democratische rivaal Kamala Harrishij verwijst naar “concept van een plan.”
Eén ding heeft hij nog niet gedaan: zijn eigen formele voorstel indienen.
In een toespraak voor de Detroit Economic Club zei Trump dinsdag dat hij binnenkort een ‘raamwerk voor de betaalbaarheid van de gezondheidszorg’ zou aankondigen. Gedurende zijn tweede termijn bekritiseerde Trump Obamacare voor het verstrekken van oneerlijke subsidies aan verzekeringsmaatschappijen, iets dat had kunnen worden aangepakt als de wet een zogenaamde ‘publieke optie’ had gecreëerd die zou concurreren met de particuliere sector. Republikeinen – en een aanzienlijk aantal Democraten – verwerpen deze aanpak, met het argument dat de overheid hierdoor een buitensporige rol in de gezondheidszorg zou krijgen.
Maar om eraan te herinneren dat het verleden nog niet echt voorbij is, probeert een kleine groep Democraten het debat over de publieke keuze nieuw leven in te blazen, ook al zijn de vooruitzichten voor een door de Republikeinen gecontroleerd Congres somber. Sen. Sheldon Witte Huis uit Rhode Island en Elissa Slotkin uit Michigan hebben samen met vertegenwoordigers Jan Schakowsky uit Illinois vorige week wetgeving geïntroduceerd die een openbare ziekteverzekeringsoptie op de ACA-beurzen zou creëren.
Vorig jaar registreerden 24 miljoen mensen zich voor de ACA het lijkt erop dat minder zich aanmelden dit jaar omdat de subsidies zijn verlopen, waardoor de dekking duurder is geworden. Het Hooggerechtshof heeft de wet gehandhaafd en de Republikeinen zijn er tientallen keren niet in geslaagd deze in te trekken, te vervangen of te wijzigen. In het bekendste voorbeeld, Sen. John McCaineen Republikein uit Arizona, bracht in 2018 de beslissende stem uit om de wet in stand te houden, en onderstreepte het gebrek aan alternatieven door te stellen dat “er geen vervanging is voor het werkelijk hervormen van ons gezondheidszorgsysteem en het bieden van betaalbare, hoogwaardige gezondheidszorg aan onze burgers.”
De Democraten hebben de inspanningen om de wet in te trekken met succes omgezet in een strijdkreet tijdens de tussentijdse verkiezingen van 2018 en zien een kans om dit jaar hetzelfde opnieuw te doen met het aflopen van de subsidies. Sen. Tom TillisDe RNC, die niet op zoek is naar herverkiezing, heeft gewaarschuwd dat dit moment gevaarlijker zou kunnen zijn voor de Republikeinen, omdat de kiezers, in tegenstelling tot subsidies, niets hebben verloren tijdens het debat van 2018.
“Ons falen om iets anders te implementeren heeft deze kloof niet gecreëerd”, zei Tillis. “Dat is het fundamentele verschil in een verkiezingsjaar.”
ACA-veteranen erkennen uitdagingen
Zelfs degenen die de ACA hebben opgesteld, erkenden dat het gezondheidszorgsysteem dat ontstond nadat het problemen had gehad. Voormalig senator Max Baucus, een democraat uit Montana die een van de opstellers van het wetsvoorstel was en voorzitter is van de commissie Financiën, erkende dat “niets perfect is”, wijzend op de hoge kosten voor de gezondheidszorg.
“Als we de kostencurve doorbuigen, is deze niet zo ver gebogen als we zouden willen”, zei hij.
Dit is de reden waarom sommige leden van de Republikeinse Partij openheid hebben geuit voor een akkoord over subsidies. Ze zien het niet als een goedkeuring van de ACA, maar eerder als een brug die wetgevers de tijd zal geven om complexere kwesties aan te pakken.
“We moeten tot een langetermijnoplossing komen”, zei Rep. Don BaconR-Neb.
Veteranen van eerdere gezondheidszorgonderhandelingen zijn echter sceptisch over het feit dat wetgevers iets van betekenis kunnen voortbrengen zonder diepgaande onderhandelingen zoals die welke tot de ACA hebben geleid.
“Het heeft lang geduurd voordat dit allemaal aan het licht kwam”, zei Baucus.
Toen hem werd gevraagd of hij die geschiedenis had bestudeerd toen hij aan het volgende hoofdstuk van de gezondheidszorgonderhandelingen begon, antwoordde Moreno dat hij pas een jaar in het Congres zat.
‘Ik weet het niet,’ zei hij. Dat betekent dat ik geen littekens heb.
—Door Steven Sloan, Associated Press
Associated Press-schrijver Amelia Thomson-DeVeaux heeft bijgedragen aan dit rapport.
