Over tien jaar zal CES 2026 waarschijnlijk herinnerd worden als het jaar waarin robots de catwalk overnamen. Humanoïden vouwen kleding, pakken goederen in, spelen spelletjes en praten als productmarketingmanagers.
Tegen die achtergrond leid ik een discussie in de foodtech-wereld over de vraag of robots binnenkort de keuken zullen overnemen. In een sessie met de titel “Robots vs. Chefs: zal AI koks aanvullen of vervangen?”, nam ik oude tv-chef Tyler Florence op tegen een paar robotmakers: Nicole Maffeo van Gambit Robotics en Ali Kashani van Serve Robotics.
En als ik ‘ontpit’ zeg, bedoel ik dat ik iedereen een breed gesprek over de toekomst laat voeren, waarbij de meeste deelnemers het eens zijn over de manier waarop robots moeten worden gebruikt in huishoudelijke en professionele keukens, hoewel niet altijd.
Terwijl tienduizenden aanwezigen robots op de beursvloer onderzoeken en in theorie zien wat ze kunnen doen, vroeg ik mijn panelleden wat robots eigenlijk kunnen doen. Vanaf het begin verwierpen ze het idee dat mensen zouden worden vervangen door AI of robots in de keuken. Chef-kok Tyler Florence beschouwt AI niet als een creatieve kracht, maar als een responsieve kracht, met het argument dat de output ervan volledig afhankelijk is van menselijke input.
“Hoe geweldig AI vandaag de dag ook is”, zei hij, “het enige dat telt is de opdracht die het geeft. AI zal niets doen als het daar maar blijft zitten.”
In plaats van chef-koks te vervangen, waren alle panelleden het erover eens dat AI en robotica veel beter geschikt zijn om met hen samen te werken en het repetitieve en niet-glamoureuze werk uit te voeren dat tijd en energie in de keuken kost.
Maar hoe zit het met taken die saai, gevaarlijk of repetitief zijn? Voor de duidelijkheid: niet alle banen zijn vervullend, en zelfs niet de banen die veel mensen willen. En als mensen dergelijk werk doen, bestaat er altijd een risico op letsel.
Volgens Kashani zijn taken die repetitief zijn, gevoelig zijn voor blessures en moeilijk uit te voeren door het personeel geautomatiseerd.
“Als je zo’n klus hebt, zoals het verwijderen van avocadopitten, is dat geen goede klus”, zei hij. “Het is eigenlijk gevaarlijk. Mensen bezeren hun vingers.” In dergelijke gevallen, zo stelt Kashani, kunnen robots het aantal blessures verminderen en tegelijkertijd mensen de ruimte geven om zich te concentreren op creatief werk en het omgaan met gasten.
Het idee om robots in te zetten die zich vaak op één taak concentreren en niet op mensen lijken, staat in schril contrast met wat we op de beursvloer zien, waar mensachtige robots overal lijken te zijn. Toen ik de panelleden vroeg of een mensachtige vormfactor zinvol was, waren ze het er allemaal over eens dat we niet snel mensachtigen in restaurants of thuiskeukens zullen zien.
“Niemand wil dat een man uit de kast komt om eten voor ze te koken en dan weer naar binnen komt”, zegt Kashani.
Maffeo is het daarmee eens. “We hebben niet iemand nodig die al deze dingen voor ons doet”, zei hij. “Help ons gewoon een eenvoudig probleem op te lossen dat veel van onze tijd verspilt.”
Maffeo zei dat hij gelooft dat gedistribueerde, gespecialiseerde robots goedkoper en praktischer zijn dan generieke humanoïde robots, tenminste voor het komende decennium.
Er bestaat echter geen twijfel over dat robotica en AI snel vooruitgang boeken in het voedselsysteem. Dus hoe zit het met mensen als Tyler Florence, die al lang bekend staat om het creëren van recepten en het koken voor mensen in zijn eigen kamer, zonder de hulp van technologie? Volgens Florence verandert de waardevergelijking naarmate robotica steeds vaker voorkomt en beginnen mensen te hunkeren naar voedsel dat volledig door mensen is gemaakt. Met andere woorden: hoewel machines veel dingen goed en goedkoop kunnen doen, wordt het schaarse goed menselijk oordeel, smaak en aanwezigheid.
“Door de mens gemaakt zal het nieuwe luxeartikel worden”, zegt Florence. “Dingen die zo aanvoelen, zijn gemaakt door mensen, gedacht door mensen, geproduceerd door mensen.”
Met name in de high-end culinaire sector voorspelt Florence dat automatisering onzichtbaar zal blijven, terwijl menselijke interactie een premiumervaring wordt waar veel mensen bereid voor zijn te betalen.
Maar hoe zit het met het huis? Restaurantkeukens en front-of-house-activiteiten zijn bedrijven waar mensen gewend zijn veel geld te betalen voor voedsel dat door anderen is bereid. De meeste maaltijden worden echter thuis gegeten en gemaakt van voedsel uit onze eigen keukens en koelkasten. Welke rol zullen automatisering en AI in de toekomst spelen?
Volgens Kashani zullen we steeds vaker intelligentie uit technologieën zoals computer vision, IoT en automatisering geïntegreerd zien in alledaagse apparaten om mensen te helpen maaltijden te plannen, voedselverspilling te verminderen en maaltijden gemakkelijker te bereiden.
“In elke stap van het proces kunnen we mensen helpen met behulp van AI en robots.”
Kashani noemde ook vergrijzingsscenario’s als een gebied waar automatisering en AI van grote hulp kunnen zijn. Maffeo is het daarmee eens en gelooft dat we meer technologie zullen zien ingebed in keukens en koelkasten om mensen te helpen hun maaltijden beter te plannen.
Toen we het panel sloten, bespraken we de impact die de opkomst van robots en AI in de voeding op de lange termijn zal hebben op de cultuur, de werkgelegenheid en de samenleving. Ik was verrast dat iedereen over het algemeen optimistisch was. Kashani wijst op de geschiedenis als leidraad, met het argument dat verhoogde productiviteit de neiging heeft om nieuwe banen te creëren, en niet om deze volledig te elimineren. “Al dergelijke voorspellingen uit het verleden zijn verkeerd geweest”, zei hij, waarbij hij opmerkte dat de werkgelegenheid historisch gezien is gegroeid naarmate de technologie verandert.
Ik ben het daar tot op zekere hoogte niet mee eens en beweer dat banen verloren zullen gaan, hoewel dit niet de juiste plaats is om het universele basisinkomen diepgaand te bespreken.
Florence brengt culturele zorgen ter sprake, met het argument dat voedsel herinnering en identiteit is, iets dat wordt doorgegeven via familie en gemeenschap. “We worden allemaal bepaald door wat onze grootouders kookten”, zei hij. “En dat definieert ons echt als mensen.”
Het was een leuk en doordacht gesprek, waarin de implicaties werden onderzocht van wat er zou kunnen gebeuren als wat we op het podium zien uiteindelijk de norm wordt. Hieronder kunt u de volledige sessie bekijken:
