Home Nieuws Waarom een ​​22-jarige de universiteit heeft overgeslagen om een ​​AI-bedrijf op te...

Waarom een ​​22-jarige de universiteit heeft overgeslagen om een ​​AI-bedrijf op te bouwen; $ 2 miljoen opgehaald

2
0
Waarom een ​​22-jarige de universiteit heeft overgeslagen om een ​​AI-bedrijf op te bouwen; $ 2 miljoen opgehaald

Dit veelzeggende essay is gebaseerd op een gesprek met Ishraq Khan, de 22-jarige CEO van Kodezi in de San Francisco Bay Area. Dit is bewerkt voor lengte en duidelijkheid.

Ik ben in 2011 met mijn gezin vanuit Bangladesh naar de VS verhuisd. Mijn pad om als tiener een AI-bedrijf op te richten begon met mijn interesse in programmeren.

Toen ik verhuisde, kocht mijn vader een laptop voor mij en ontdekte ik YouTube. Eén van de video’s die ik zag was een coderingslessenwaardoor ik coderen begon te leren en er verliefd op werd.

Tijdens mijn eerste jaar op de middelbare school studeerde ik computerwetenschappen, en ik realiseerde me dat studenten te veel van hun tijd in beslag namen foutopsporingscode in het klaslokaal. Ik vraag me af, waarom is er geen grammatica voor programmeurs die codeerfouten automatisch herstelt?

Ik heb veel tijd besteed aan het uitzoeken van machine learning, hoe we de code zelf kunnen verbeteren en hoe we het hele proces kunnen automatiseren. Het kostte me bijna een jaar, maar het is me gelukt om er een prototype van te maken.

Dit was de start van mijn bedrijf dat ik nu op 22-jarige leeftijd fulltime run.

In mijn laatste jaar ontving ik mijn eerste VC-oproep

Een VC nam contact met me op en zei dat ze geïnteresseerd waren in wat ik aan het bouwen was, maar dat er geen inkomsten werden gegenereerd, dus besefte ik dat ik me moest concentreren op iets groters, wat uitgroeide tot mijn bedrijf, Kodezi.

Om op 17-jarige leeftijd een AI-bedrijf te starten, was de grootste stap die ik zette schrijf een e-mail. Ik realiseerde me dat je iedereen een e-mail kunt sturen door hun e-mailadres te googlen. Ik heb CEO’s, oprichters van startups, AI-onderzoekers en durfkapitalisten gemaild.

Ik probeer stage te lopen en te leren van mensen die verder zijn dan ik. In de loop van de tijd evolueerden die e-mails naar gesprekken over wat ik aan het opbouwen was met een aantal grote namen.

Ik vond een evenement genaamd Orlando Synapse, en ik e-mailde en zei: “Ik ben een middelbare scholier en ik heb geen $ 500 te besteden aan een stand. Is er een manier waarop ik gratis kan komen? Dit is wat ik aan het bouwen ben.” Iemand reageerde binnen een paar uur en zei: “Natuurlijk, hier is de gratis stand.”

Ik plaatste op LinkedIn dat ik het evenement bijwoonde en een van mijn eerste engelinvesteerders had

Ik ontving een investering van $ 20.000 voordat ik 18 jaar oud was.

Mijn grootste uitdaging was om andere mensen vanuit investeringsoogpunt ja te laten zeggen, omdat ChatGPT op dat moment nog niet bestond en AI-gebruiksscenario’s nog als experimenteel werden beschouwd.

Het is moeilijk om investeerders ervan te overtuigen een AI-codeplatform te steunen dat voor het eerst door een tiener is ontwikkeld. Er waren niet alleen twijfels over de technologie, maar ook over de vraag of ik op dat niveau kon presteren. Erg Generatieve AI algemeen aanvaard, wordt het verhaal rond wat we bouwen gemakkelijker te begrijpen.

Ik heb $800.000 ingezameld voordat ik 19 was en $2 miljoen voordat ik 22 was

Een van mijn strategieën om dit te bereiken is om drie vragen van investeerders te leren beantwoorden:

  1. Wat ben je aan het bouwen?
  2. Waarom is dit belangrijk?
  3. Waarom is dit een miljardenbedrijf?

Ik moest ook een manier vinden om hen ervan te overtuigen dat ik de juiste persoon was om het te doen.

Ik overwon de bezwaren van investeerders door het gesprek in te kaderen terwijl ik hen interviewde, en niet terwijl ik werd geïnterviewd. Ik begon te proberen te begrijpen wie ze waren, waarom ze in deze bedrijven investeerden en wat hun doelen waren. Dit helpt mij om te beslissen of het goed bij me past.

Een andere uitdaging was de beslissing of ik op 17-jarige leeftijd zou gaan studeren of fulltime bij mijn bedrijf zou gaan werken

Ik solliciteerde bij zestig hogescholen, werd toegelaten tot meer dan een dozijn, waaronder Ivy League-scholen, en besloot uiteindelijk ervoor te gaan de universiteit volledig overgeslagen.

“Ik wil heel graag naar de universiteit” is nog steeds het antwoord dat ik mensen geef, en als investeerders ernaar vragen, zeg ik: “Ik weet het niet echt, misschien…” Mijn onzekerheid daarover is een van de redenen waarom sommige investeerders zich onzeker voelen.

Ik besefte dat ik mezelf waarschijnlijk zou haten als ik op de universiteit bleef, omdat ik niet dezelfde kansen zou krijgen, en ik later altijd nog naar de universiteit kon gaan. Als ik na mijn afstuderen een AI-bedrijf zou willen opbouwen, zouden duizenden andere mensen al hetzelfde doen.

Veel van mijn vrienden studeerden af ​​en zochten vervolgens naar een baan, maar hier ben ik, die mijn huidige baan heeft gevonden

Ik heb er geen spijt van dat ik de universiteit heb overgeslagen. Ik denk dat de universiteit een sociale omgeving biedt die moeilijk te repliceren is. Het is gemakkelijker om vrienden te maken als je omringd bent door vrienden die zich in dezelfde levensfase bevinden.

Dat gezegd hebbende, de mensen met wie ik nu tijd doorbreng zijn bouwers: jonge oprichters, eigenaren, exploitanten en ambitieuze managers die geobsedeerd zijn door het creëren van iets zinvols. Die gedeelde mentaliteit is heel sterk.

Er zijn altijd opportuniteitskosten, en voor mij is het offer de moeite waard.

Voor andere ambitieuze oprichters van AI-bedrijven raad ik aan om zo snel mogelijk te doen wat je ook doet

Zonder feedback van mensen die niet je vrienden zijn, weet je niet echt of wat je bouwt verbinding maakt met andere mensen.

Ga bovendien niet achter statistieken als ‘succes’ aan die u zullen beperken. In plaats van extern succes na te streven, moet u interne uitmuntendheid nastreven, want dat zal tot succesvolle resultaten leiden.

Als ik 30 word, zie ik mezelf nog steeds bouwen aan mijn bedrijf

Ik denk dat de wereld meer innovatie nodig heeft, en dit is waar jonge oprichters een rol gaan spelen, vooral met de opkomst van AI-tools.

Ik run het bedrijf nu zes jaar. We zijn gegroeid naar ruim 35 medewerkers. Mijn volgende doel is om de code-onderhoudslaag voor grote ondernemingen te domineren.

Ik wil dat Kodezi het standaardsysteem wordt waarop bedrijven vertrouwen om hun codebase in de loop van de tijd gezond te houden. Als het schrijven van code hetzelfde is als het bouwen van een auto, dan heb je voor het onderhoud ervan een monteur nodig. Onze missie is om een ​​geautomatiseerde monteur voor software te zijn.



Nieuwsbron

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Vul alstublieft uw commentaar in!
Vul hier uw naam in