Een week geleden werd een vrouw uit Savannah, Georgia, gedood tijdens een achtervolging door de Immigration and Customs Enforcement (ICE).
Het is niet de eerste keer in de afgelopen weken dat een omstander door ICE om het leven is gekomen. Dit verhaal – waarbij een zwarte waarnemer betrokken is – heeft zich echter niet met dezelfde wreedheid ontwikkeld als de andere verhalen die onze feeds hebben overspoeld en onze collectieve harten hebben verscheurd. Velen hadden zelfs nog nooit van de recente gebeurtenissen gehoord.
Linda Davis, een geliefde 52-jarige moeder van vijf kinderen, werd aangereden door een vrachtwagen bestuurd door een man die op de vlucht was voor immigratieambtenaren. Davis gaf les in de kleuterklas en het eerste leerjaar aan de Herman W. Hesse K-8 School in de zuidelijke buitenwijken van Savannah, op minder dan een halve mijl van de plek waar ze werd vermoord.
De directeur van de school, Alonna McMullen, rouwde om zijn dood in een verklaring naar PBS. “Het is erg moeilijk om vijf- en zesjarigen te vertellen dat de leraar van wie ze houden en waarderen niet terug zal komen om ze te zien,” zei McMullen. “Toen ik de blik op hun gezichten zag, brak mijn hart.”
De familie Davis ook bracht een verklaring uit rouwde om zijn tragische en vroegtijdige dood, maar hield vol dat ze niet hadden ‘gespeculeerd over de omstandigheden’ die tot de dood hadden geleid.
Ondertussen gaf het Department of Homeland Security (DHS) snel de schuld aan Oscar Vasquez Lopez, de verdachte die de ICE ontvluchtte toen zijn auto in botsing kwam met die van Davis.
In de een verklaringHet DHS omschreef Lopez als een “criminele illegale vreemdeling uit Guatemala die in 2024 een definitief verwijderingsbevel kreeg van een federale rechter.”
Verschillende omstandigheden en zeer verschillende maatschappelijke reacties
De dood van Davis is niet het enige nieuwsbericht dat we onlangs hebben gezien over een ICE-gerelateerde dood.
In januari, Mooi Alexeen 37-jarige ICU-verpleegkundige bij de VA, werd neergeschoten en gedood door ICE-agenten. De schietpartij vond plaats slechts een paar weken na Renee Goodeen 37-jarige moeder, ook vermoord door ICE.
In beide gevallen was er in het hele land verontwaardiging, omdat veel Amerikanen protesteerden om hun zorgen over de ICE-protocollen te uiten. Terwijl het nationale verzet het land overspoelde, leek de hoeveelheid nieuws zich te vermenigvuldigen.
Wekenlang domineerden deze verhalen de nieuwscyclus en de sociale media Overal braken protesten uit. Ruim een maand later, demonstratie ter ere van twee gedode burgers In sommige delen van het land gaat de situatie nog steeds door.
Belangrijk is dat de dood van Davis onder andere omstandigheden plaatsvond dan die van Pretti en Good. Aanvankelijk ging het incident niet gepaard met ICE-vuren.
Deze sterfgevallen vonden echter plaats als gevolg van ICE-achtervolgingen. En dit komt op een moment dat er veel verhitte geschillen zijn met ICE wordt gedocumenteerdroept ernstige vragen op over de impact van het agentschap op de openbare veiligheid.
Hoewel de politie van Chatham County een ‘geen achtervolging’-beleid hanteert voor niet-gewelddadige misdrijven, hebben ICE-agenten hier blijkbaar niet aan voldaan. In de video-opname Vanuit de camera van de schoolzone zijn drie voertuigen te zien die Lopez door de schoolzone achtervolgen. De lokale politie ontkende betrokkenheid bij de achtervolging.
Chester Ellis, voorzitter van het bestuur van Chatham County, sprak met WTO onmiddellijk na het incident, rekening houdend met het feit dat lokale wetshandhavingsinstanties in het gebied een restrictief beleid voeren dat specifiek bedoeld is om dit soort incidenten te voorkomen. “(Ons) verbodsbeleid is bedoeld om onze burgers meer dan wat dan ook te helpen beschermen”, zei Ellis.
Snel bedrijf nam contact op met het DHS voor commentaar op de opname, maar ontving op het moment van publicatie geen reactie.
Ongeacht de verschillende omstandigheden zijn alle recente burgerdoden waarbij de ICE betrokken is, zeer verontrustend. Ondanks waarschuwingen, een GoFundMe-campagne en verschillende krantenkoppen over Linda Davis is het incident echter lang niet zo zichtbaar als wat er met Pretti of Good is gebeurd.
Dit blijkt uit het gebrek aan berichtgeving op grote omroepen, zoals ABC World News.
Op dezelfde manier verschilde de tractie op GoFundMe-pagina’s voor individuele gezinnen enorm per ras. Campaigns for Good en Pretti haalden al snel meer dan $ 1 miljoen aan donaties op. (Ze hebben momenteel respectievelijk $ 1,4 miljoen en $ 1,8 miljoen.) Een week na het overlijden van Davis, een GoFundMe voor zijn gezin is toegenomen dinsdag ruim 16.000 dollar.
Davis is niet de eerste zwarte persoon die onlangs is vermoord in verband met ICE. Keith Porter jr., op 43 jaar oud vader van twee kinderen, werd op oudejaarsavond in Los Angeles gedood door een ICE-officier buiten dienst nadat hij naar verluidt een pistool in de lucht had afgevuurd.
Volgens het autopsierapport werd Porter driemaal door agenten neergeschoten. Lokale gemeenschap rally voor verantwoordelijkheid van ICE terwijl DHS ontkende elk wangedragin navolging van de voortdurende verklaringen van de organisatie waarin individuen die door ICE zijn gedood de schuld krijgen van hun eigen dood.
De inzamelingsactie heeft ongeveer $300.000 aan donaties ingezameld sinds het incident twee maanden geleden plaatsvond.
Diepgewortelde raciale vooroordelen
Het is moeilijk te negeren dat er veel minder berichtgeving is en dat er als gevolg daarvan minder morele verontwaardiging bestaat over de laatste ICE-gerelateerde sterfgevallen. Sommige deskundigen zeggen dat dit niet eenvoudigweg te wijten is aan verschillen in omstandigheden, maar aan raciale vooroordelen, waardoor sommige verhalen minder circuleren.
Brian C. Stewart is advocaat bij Parker & McConkie en werkt voor de familie van Gabby Petito, een jonge reiziger die in 2021 door haar verloofde werd vermoord. Het verhaal, dat wereldwijde aandacht trok, haalde talloze krantenkoppen en domineerde maandenlang de nieuwscyclus. Uiteindelijk bracht de film een driedelige documentaireserie voort, samen met een andere tv-film.
Stewart begrijpt hoe raciale vooroordelen van invloed zijn op hoe een verhaal goed verteld kan worden. Hij vertelde het Snel bedrijf er is zelfs een naam voor. Dit wordt het ‘missing white woman syndrome’ genoemd en ‘verwijst naar het feit dat wanneer een blanke vrouw vermist wordt, de kans groter is dat haar zaak wijdverspreide media-aandacht krijgt dan wanneer een gekleurde vrouw vermist wordt’, zei Stewart.
Hij vervolgde: “Het probleem is niet dat deze gevallen geen aandacht krijgen; het is dat veel andere gevallen geen aandacht krijgen.”
Advocaten zeggen dat zaken waarbij gekleurde vrouwen betrokken zijn, vaak niet dezelfde aandacht krijgen. Stewart voegt er echter aan toe dat het niet slechts één systeem is dat ervoor zorgt dat deze vooroordelen blijven bestaan – het zijn ze allemaal.
“De media, wetshandhaving, sociale-mediaplatforms en zelfs de samenleving spelen allemaal een rol”, legde de advocaat uit. “Wat wordt gedeeld, waarop wordt geklikt en prioriteit wordt gegeven, vormt de cases die aandacht krijgen.”
Het gebrek aan aandacht zorgt er niet alleen voor dat zaken vastlopen, zei Stewart, maar ‘zorgt er ook voor dat gezinnen zich vergeten voelen’.
Onderzoek naar mediastudies onderstreept de lacunes in de berichtgeving
Natuurlijk zijn er altijd argumenten te bedenken over hoe verschillende omstandigheden verschillende reacties hadden kunnen uitlokken of zelfs de wijdverbreide nationale morele verontwaardiging hadden kunnen verzachten.
Gezien het feit dat er echter meer zwarte Amerikanen worden gedood door wetshandhavers dan blanke Amerikanen (ca driemaal zoveel dodelijke schietpartijen), voelt gelijkheid op het gebied van geluid heel ver weg.
Dit kan komen doordat het Amerikaanse publiek niet veel nieuws over zwarte tragedies ziet. Volgens 2020 data-analyse gepubliceerd in tijdschriften Sociologie van ras en etniciteitwanneer slachtoffers worden vermoord in ‘overwegend zwarte buurten’, komen de verhalen niet zo vaak aan bod als in blanke, niet-Spaanse buurten.
Ook de manier waarop deze verhalen worden behandeld is vaak anders. “Degenen die in overwegend zwarte of Latijns-Amerikaanse buurten zijn vermoord, worden ook minder snel besproken als veelzijdige en complexe mensen”, legt het rapport uit.
Een rapport uit 2021 van het Equal Justice Initiative en de Global Strategy Group over gaten in de berichtgeving in de media vond ook raciale vooroordelen, die in twintig verschillende media-aandacht voorkomen.
Zo werden in 45% van de gevallen foto’s gebruikt bij de berichtgeving over zaken waarbij zwarte verdachten betrokken waren, vergeleken met slechts 8% voor blanke verdachten. Blanke verdachten werden 50% vaker bij hun naam genoemd dan zwarte verdachten.
Ondertussen werden vier keer meer blanke slachtoffers gefotografeerd met vrienden en familie – wat tot doel heeft sympathieke reacties te lokken – dan zwarte slachtoffers.
Tot nu toe blijft het onduidelijk of ICE verantwoordelijk zal worden gehouden voor sterfgevallen als gevolg van de acties van de organisatie. Het publiek heeft echter op zijn minst het recht om alles te weten, ongeacht de aandoening of huidskleur.
