Bijna veertig jaar geleden bereikten voorstanders van handicaps een deal met Republikeinse wetgevers, die ermee instemden hen hun stem te geven in ruil voor het uitsluiten van transgenders van belangrijke federale beschermingsmaatregelen voor gehandicapten.
De afgelopen jaren hebben federale rechtbanken, gesteund door de regering-Biden, bepaald dat veel transgenders recht hebben op bescherming tegen discriminatie met dezelfde wetten die mensen met een handicap in Amerika beschermen. Maar nieuwe regelgeving voorgesteld door de regering-Trump is bedoeld om dat ongedaan te maken.
Maar deze keer staan pleitbezorgers van de rechten van gehandicapten schouder aan schouder met de LGBTQ+-gemeenschap om de bescherming van de burgerrechten uit te breiden naar mensen die historisch over het hoofd zijn gezien. Dit is een grote verschuiving ten opzichte van de manier waarop voorstanders van handicaps in het verleden trans-kwesties hebben benaderd – en vooral belangrijk in een tijd waarin de regering-Trump de bescherming van LGBTQ+ en gehandicapten heeft ondermijnd.
“Het is belangrijk dat de gehandicaptengemeenschap samenwerkt om ervoor te zorgen dat onze burgerrechtenwetten breed worden geïnterpreteerd. Dit is al tientallen jaren een uitgangspunt van de beweging voor de rechten van gehandicapten”, vertelde Claudia Center, juridisch directeur van het Disability Rights Education and Defense Fund, aan The 19th. “We sluiten mensen niet uit van bescherming op basis van handicap. … We zijn het er niet mee eens dat impopulaire handicaps niet door onze wetten worden beschermd. We proberen samen te werken en verenigd te blijven.”
Chai Feldblum bevond zich in 1989 in een zijkamertje in de Amerikaanse Senaat toen een pleitbezorger van gehandicapten onderhandelde om voldoende steun te verwerven om de zogenaamde American with Disabilities Act goed te keuren. Ze legde uit welke impact de snelle beslissing had op de transgemeenschap.
Al vroeg verspreidde een Republikeinse senator een voorgestelde wijziging, waarin een reeks voorwaarden werd opgesomd die hij en andere conservatieve wetgevers van de bescherming wilden uitsluiten in ruil voor hun steun. Dit omvatte ongeveer 50 psychiatrische aandoeningen, evenals homoseksualiteit, herinnerde Feldblum zich, die destijds voor de ACLU werkte en zijn rol omschreef als “een liaison tussen voorstanders van de rechten van gehandicapten en politieke figuren.”
Sommige voorstanders van handicaps zien er geen probleem mee om homoseksualiteit expliciet op te nemen als een van de uitzonderingen op de bescherming van de wet, omdat homoseksualiteit door de medische wereld niet langer als een psychische stoornis wordt beschouwd. Feldblum, een lesbienne, drong erop aan om het van de lijst te verwijderen omdat ze vond dat het niet zou mogen bestaan – inclusief het feit dat het homoseksualiteit ten onrechte als een handicap bestempelt.
Hij en andere voorstanders van handicaps probeerden te onderhandelen met de Republikeinse senatoren wier steun ze nodig hadden. Republikeinse afwijkende meningen kwamen terug met eisen voor verdere beperkingen. Feldblum zei dat het hem ‘misselijk’ maakte, maar uiteindelijk hebben hij en andere voorstanders een lijst met acht uitzonderingen samengesteld, waaronder ‘transseksualiteit’, travestitisme’ en ‘genderidentiteitsstoornis die niet door een lichamelijke stoornis wordt veroorzaakt’, termen die niet langer worden gebruikt en die sommige mensen vandaag de dag aanstootgevend vinden. Het proces duurde enkele minuten en de uitzonderingen werden volgens Feldblum niet diepgaand besproken.
“Het is een alternatief voor de uitsluiting van 50 voorwaarden,” zei hij. “De enige manier om dit te bestrijden was door een aantal mensen eruit te krijgen… Dat was destijds de politieke realiteit.”
(Via Yale Law School)
Nadat het amendement was toegevoegd en de ADA van kracht werd, herinnerde Feldblum zich dat mensen in de LGBTQ+-gemeenschap ‘teleurgesteld en boos’ waren. Hij zei dat hij vond dat wat hij en andere voorstanders deden noodzakelijk was.
Minister van Volksgezondheid en Human Services Robert F. Kennedy Jr. kondigde de verandering aan in a agentschap evenement vorige maand, samen met verschillende andere regelgeving die bedoeld was om ‘kinderen te beschermen’ tegen de zogenaamde ‘transgender-ideologie’.
Minister Kennedy zei dat het bestempelen van genderdysforie als een handicap “de commerciële belangen vertegenwoordigt van een roofzuchtige industrie van miljarden dollars die de oorspronkelijke bedoeling van de wet verraadt.” Daarbij deed hij een beroep op zijn oom, senator Ted Kennedy, een democraat die Massachusetts tot aan zijn dood in 2009 in de Amerikaanse Senaat vertegenwoordigde en een sleutelrol speelde bij het medeschrijven en aannemen van de ADA.
Maar Feldblum, die in de kamer was waar het incident plaatsvond, zei dat dit niet de ‘oorspronkelijke bedoeling’ was. Wat eigenlijk Hij. Kennedy Wat ik destijds zei, was dat het uitsluiten van ‘transseksualiteit’ en ‘genderidentiteitsstoornis’ ‘zeker niet was wat ik in het wetsvoorstel wilde’, maar het was ‘we kunnen ermee leven’.
Volgens Ma’ayan Anafi, senior adviseur bij het National Women’s Law Center, “was er toen deze uitzonderingen werden geïntroduceerd, geen bewijs dat de gehandicaptengemeenschap daarop aandrong.”
Wetgeving na de ADA-passage benadrukte een bredere definitie van handicap, en Feldblum zei dat hij zowel verrast als blij was toen rechtszaak later verduidelijkt dat “genderdysforie” niet is vrijgesteld van ADA-bescherming.
De regering-Trump heeft via het regelgevingsproces uitvoeringsbesluiten en terugdraaiingen van de regelgeving gebruikt om haar agenda vooruit te helpen, inclusief haar zeer brede interpretatie van ‘genderidentiteitsstoornis’ en soortgelijke termen. In dit geval citeerde de regering de originele tekst van de ADA, aldus Kevin Barry, hoogleraar rechten aan de Quinnipiac Universiteit. De gebruikte termen worden echter niet meer gebruikt en zijn voor sommige mensen aanstootgevend. Hij merkte op dat het Congres de bedoeling van de oorspronkelijke wet verduidelijkte via de ADA Amendments Act van 2008, waarover hij hielp onderhandelen. De wet bepaalt duidelijk dat handicap breed moet worden uitgebreid, en uitzonderingen moeten eng worden geïnterpreteerd, zei hij.
“Wat (functionarissen van de Trump-regering) in wezen zeggen is dat het Congres in 1990 voor eens en voor altijd elke mogelijke voorwaarde met betrekking tot genderidentiteit heeft uitgesloten”, zei Barry. Dit is niet iets dat in de bestaande wetgeving is vastgelegd, en is iets dat herhaaldelijk door de rechtbanken is afgewezen, legde hij uit.
“Ik kan niet zeggen wat het Amerikaanse Hooggerechtshof zal zeggen, maar ik denk dat dit de logica is van de regering-Trump”, zei hij. “Als ze echt geloven dat wat het Congres in 1990 deed door elke voorwaarde die verband houdt met transgenders uit te sluiten, dan deed het Congres in 1990 iets dat ongrondwettelijk was.”
Hoe ziet de praktijk van het beschermen van de rechten van gehandicapten voor transgenders eruit? Ezra Young, een rechtsgeleerde, heeft in verschillende zaken rechtszaken aangespannen waarbij genderdysforie als handicap betrokken was. Voor Young is dit een handicap als elke andere. Hij merkte ook op dat transgenders op geen enkele manier verplicht zijn zichzelf te identificeren of te beschouwen als mensen met een handicap. Niet alle transgenders ervaren genderdysforie.
“Als ze ervoor kiezen om het niet als een handicap te beschouwen en ervoor kiezen hun rechten als gehandicapte niet uit te oefenen, is dat prima, en de Amerikaanse wet dwingt hen niet om anders te doen. Het is een reeks opt-in-beschermingen”, zei hij.
Young haalde het geval aan van een transvrouw wiens kantoor een beleid implementeerde waarbij werknemers op vrijdag sporttruien zouden dragen. De sporttrui veroorzaakte de genderdysforie van de vrouw. Hij kreeg een doktersbriefje, maar dat was niet genoeg. Young wijst erop dat dit een veel voorkomende ervaring is voor veel mensen met een handicap die op zoek zijn naar accommodatie op hun werkplek.
‘Heeft hij om onderdak gevraagd? ‘Kan ik een damestrui krijgen? Die betaal ik zelf. Alleen die andere trui.’ “Ik denk dat dit iets is waar veel mensen met een handicap zich mee kunnen identificeren”, zei hij. “Het is iets vreemds dat zich voordoet op het werk, op school, in het openbaar en waar je misschien niet op had gerekend als een behoefte, maar je wilt wel een accommodatie zodat je je werk kunt doen.”
Welke schade zullen transgenders ondervinden als de regelgeving van de Trump-regering zoals verwacht wordt afgerond, en wat zal er daarna gebeuren?
“Wat de regering-Trump met deze voorgestelde regel probeert te doen, is transgenders met genderdysforie uitsluiten van de bescherming van de gehandicaptenwetgeving, onder het voorwendsel dat het Congres precies dat wilde doen,” zei Young. “Maar raad eens? Als het Congres dat wil doen, moet het een wet aannemen. Zo beschermt onze grondwet iedereen.”
De regering-Trump kan geen wetten maken door middel van regelgeving, en als ze dat probeert, blijft zijn regering vatbaar voor rechtszaken, vertelden experts, waaronder Anafi en het Centrum, aan The 19th.
“We willen ervoor zorgen dat het publiek weet dat, ook al is deze wetgeving afgerond, dit niet het einde van de rechtszaak is”, aldus Center.
