Ds. Shah Ahmadi, een evangelist, predikant en directeur van strategische allianties voor Iran Alive Ministries, groeide op in Iran en leefde 22 jaar onder een repressief regime.
Onlangs vertelde hij CBN News over zijn jeugd en zijn uiteindelijke beslissing om Iran te verlaten en naar de VS te gaan
“Toen ik acht jaar oud was, nam mijn vader me mee naar de moskee, dus dankzij mijn vader begon ik over de islam te leren”, zei hij, zich herinnerend dat zijn vader, die later christen werd, ooit een vrome moslim was. “Hij heeft me daarheen gebracht omdat de enige religie die je in Iran kunt beoefenen de islam is.”
Op 13-jarige leeftijd had Ahmadi de Koran uit zijn hoofd geleerd. Hij behaalde uiteindelijk een graad in landmeetkunde en werd een van de beste ingenieurs van het land. Met deze positie kwam prestige en een leven waar hij van hield.
Maar uiteindelijk kwam er een einde aan.
Luister naar de nieuwste aflevering van “Quick Start”
Ahmadi werkte in een petrochemische fabriek en stond onder toezicht van de Iraanse regering nadat hij naar verluidt getuige was geweest van een geheime overheidsinstallatie. Plotseling werd hij onderzocht, ondervraagd en gevraagd of hij banden had met Israël of Amerika.
“We zeiden: ‘Nee, nee, nee. Ik heb niets met ze te maken'”, herinnerde hij zich, waarbij hij opmerkte dat hij onmiddellijk werd gewaarschuwd dat hij zou worden gedood als hij het land niet zou ontvluchten. “Ik kan geen ‘dag’ zeggen tegen mijn familie, mijn vader en moeder, en dit is het moeilijkste deel van mijn leven.”
Ahmadi vervolgde: “Ik moest illegaal uit Iran vluchten omdat ze me zouden arresteren als ik de grens overstak. Het was dus winter in ons gebied… Er lag veel sneeuw. Ik moest dus door de bergen tussen de Iraanse en Turkse grens.”
Een smokkelaar neemt Ahmadi en andere buitenlanders mee om hem te vergezellen op de zware reis.
“Het was het moeilijkste en moeilijkste deel van mijn leven”, zei hij. “Ik rende gewoon voor mijn leven en was bang, en… ik wist niet (of) ik zou sterven. Ik wist niet in welk gebied.”
Bij aankomst in Türkiye moest Ahmadi uitzoeken wie hij kon vertrouwen. Omdat Iraanse agenten actief waren in Türkiye, wist hij niet zeker wie hij veilig in vertrouwen kon nemen.
“Toen begon ik te drinken en te roken omdat ik de wereld zag, hoe ze voldoening kregen, hoe ze omgingen met de pijn, het verlies dat ik ervoer”, zei hij. “God – de Islam antwoordt mij niet.”
In die tijd hielpen bidden en vasten in de islamitische traditie hem niet om zijn houvast te vinden. Uiteindelijk ging Ahmadi naar Engeland, waar hij bleef feesten en een zelfbevredigend leven leidde – totdat iemand hem de boodschap van het Evangelie gaf.
“Iemand benaderde mij (met) eenvoudige woorden (en) zei: ‘Wist je dat Jezus van je houdt?’” herinnerde hij zich. “En op dat moment voelde ik dat ik (een) zondaar was omdat ik dronk (en) alles wat met dit feest te maken had. In de islam zal God van je houden als je goed doet. Als je slecht doet, zal God je haten.”
Maar de boodschap van deze man over Jezus was anders.
“Hij zei: ‘Kom naar hem toe zoals je bent. Hij houdt van je zoals je bent. Hij zal je schoonwassen'”, herinnerde Ahmadi zich.
Nadat hij verschillende diensten had bijgewoond, zei hij dat ‘God zijn hart had aangeraakt’, en zijn hart en geest begonnen te verschuiven en te veranderen.
“De vrede die ik ontving was als niets dat ik ooit eerder had gevoeld”, zei Ahmadi. “Gods aanwezigheid kwam als regen van de kruin van mijn hoofd door mijn hele lichaam. Ik vroeg God: ‘Wil je me nog eens laten zien dat jij het bent?'”
Hij vervolgde en merkte op dat hij geraakt was door Gods aanwezigheid.
“Ik huilde en huilde als een baby”, zei Ahmadi. “En vanaf dat moment begon mijn leven te veranderen. Acht maanden lang begon ik de Bijbel met de Koran te vergelijken, pagina voor pagina.”
Omdat hij zich buiten Iran bevond, werd het gemakkelijker voor hem om God te vinden. Na zijn bekering leerde hij dat degenen die het evangelie aanhangen ‘bereid moesten zijn om het kruis te dragen’, omdat vervolging vaak voorkwam.
Interessant genoeg vonden veel Ahmadi-familieleden Jezus.
‘Eén voor één kwamen ze tot Christus’, zei hij. “Acht leden van mijn familie kregen dromen en visioenen; Jezus verscheen op verschillende tijdstippen aan hen in Iran.”
Ahmadi vervolgde: “Ik nam mijn moeder en vader, en twintig van mijn familieleden, mee naar Turkije in 2016. Nogmaals, mijn geweldige vriend… uit Amerika… Hij deelde zijn getuigenis over hoe hij de dronken chauffeur moest vergeven die zijn zoon had vermoord, en mijn vader stortte in en huilde. Hij gaf daar zijn leven.”
Hoewel sommige familieleden van Ahmadi zich aanvankelijk op zijn nieuwe geloof richtten, zei hij dat hij nu 32 familieleden heeft die deel uitmaken van een ondergrondse kerk in Iran – iets dat intense toewijding aan God vereist, omdat het grote risico’s met zich mee kan brengen.
Christen zijn in Iran kan chaotisch en gevaarlijk zijn, vooral als je als pastor of religieus leider anderen evangelist en tot Christus brengt.
“Als ze een huiskerk bezoeken, kunnen ze vijf tot tien jaar in de gevangenis belanden”, zei hij. “Als ze zich laten dopen, gaan ze twaalf tot dertien jaar de gevangenis in. Als ze iemand dopen, oh mijn god, gaat dat de gevangenis in.”
Gelieve te registreren Faithwire dagelijkse nieuwsbrief en downloaden CBN Nieuws-applicatie om op de hoogte te blijven van het laatste nieuws vanuit een uniek christelijk perspectief.
