Dit veelzeggende essay is gebaseerd op een gesprek met Nicholas Jenkins, een marktonderzoeksanalist van in de veertig die in Texas woont. Hij werkte eerder als programmamanager bij Amazon totdat hij het bedrijf in december 2024 verliet nadat hij op een prestatieverbeteringsplan was geplaatst. Het volgende is aangepast voor lengte en duidelijkheid.
Ik begon werkt voor Amazon in 2020.
Vanaf 2022 voelt het alsof er een verschuiving zal plaatsvinden binnen het bedrijf, en nog een aantal andere dingen experimenteel project geen prioriteit. Ook ontslagen en reorganisaties genomen gedurende deze periode, waardoor een organisatorische crisis ontstond.
Mijn rol als programmamanager uit Seattle leek nog steeds behoorlijk veilig. Ik denk echter dat ik uiteindelijk gevolgen zal ondervinden als de ontslagen voortduren.
Wat ik me toen niet realiseerde, was dat iets anders dan een ontslag mijn baan in gevaar zou brengen.
Toen ik op PIP werd gezet, stond het teken aan de muur
In 2024 krijg ik via een reorganisatie een nieuwe leiding. Het voelde niet goed, maar ik maakte me niet al te veel zorgen. Ik vind mijn werk heel belangrijk en de kwaliteit spreekt voor het grootste deel voor zich. Ik heb zelfs naar promoties gezocht.
Rond augustus 2024 vonden er enkele eerste gesprekken plaats over mijn prestaties, waaronder mijn vaardigheid in de programmeertaal SQL. Ik heb het gevoel dat ik wordt beoordeeld op basis van normen die buiten het bereik van mijn rol vallen. Ondanks hoe ik me voelde, was er nog steeds iets aan de muur.
Rond oktober werd ik officieel geplaatst bij Amazon “gericht” prestatieverbeteringsprogramma. (PIP).
Op dat moment dacht ik: Ik moet hier weg. Dit is te stressvol.
Lees meer over mensen die zich op een kruispunt in het bedrijfsleven bevinden
Ik beschouw mijn vertrek uit Amazon als een overwinning
Uiteindelijk kreeg ik een beëindigingspakket aangeboden, inclusief een ontslagvergoeding van enkele maanden. In plaats van het meteen aan te nemen, besloot ik het te doen ga verder met PIP zodat ik tijd kan kopen totdat mijn aandelen worden toegekend. Vroeg gaan betekent geld op tafel laten liggen.
Toen ontving ik in december het pakket en vertrok.
Ook al heb ik nog geen promotie gekregen, ik ben er al lang genoeg om mijn aandelen te verdienen. Dit is een overwinning.
Toen ik afscheid nam van Amazon, had ik de indruk dat ik snel een nieuwe baan zou vinden. In het verleden voelde het alsof ik alleen maar hoefde te solliciteren voor een functie, en dan kreeg ik die.
Ik heb het echter onderschat hoe moeilijk de arbeidsmarkt is zal zijn. Ik kreeg niet meer dezelfde grip als in het verleden, en het leek alsof bedrijven talent op een rij zetten, maar aarzelden om daadwerkelijk mensen aan te nemen.
Ik voerde ongeveer twee tot drie telefonische controles per maand uit – waaronder één met TikTok nadat een recruiter contact met mij had opgenomen – maar ik kon geen aanbieding krijgen.
Ik ontwikkelde een ‘late stage strategie’ om een bod te krijgen
Na moeite hebben om een baan te krijgen ongeveer vijf maanden lang besefte ik dat ik nodig had wat ik noem “Last Mile-strategie” om mij te helpen niet alleen een sollicitatiegesprek te krijgen, maar ook een aanbod. In de huidige markt is het opbouwen van relaties en het vinden van de juiste weg naar een baan van cruciaal belang.
Mijn eerste stap bij het implementeren van deze strategie is verhuisd uit Seattle Ik keer in juli 2025 terug naar mijn geboorteplaats Houston. Ik heb daar een sterk netwerk, waarvan ik hoop dat het mij een voordeel zal opleveren.
Vervolgens heb ik mijn garderobe bijgewerkt en een paar nieuwe pakken gekocht, omdat Seattle een meer ontspannen omgeving is dan Houston.
Ik begon banenbeurzen en netwerkevenementen te bezoeken. Op een gegeven moment sprak ik met een vriend die bij een kredietvereniging in Houston werkte. Door die gesprekken leerde ik meer over kredietverenigingen, wat ongeveer een maand later van pas kwam, toen ik eindelijk een doorbraak had.
Mijn advies: handen schudden en baby’s kussen
Mijn moeder was tandartsassistente in de omgeving van Houston, en een van haar praktijkcliënten was de eigenaar van een plaatselijk adviesbureau voor kredietverenigingen. Mijn moeder noemde mij bij de eigenaar, die voorstelde om te praten.
Door mijn eerdere gesprekken met mijn vriend kon ik op een intelligente manier over de sector spreken tijdens mijn ontmoeting met de eigenaar, die mij vervolgens een baan als marktonderzoekanalist aanbood.
Ongeveer zeven maanden nadat ik Amazon had verlaten, kreeg ik een nieuwe baan, waarmee ik in augustus 2025 begon. Naarmate de tijd verstreek, had ik het gevoel dat ik mijn capaciteiten kon demonstreren en mijn eigen pad binnen het bedrijf kon uitstippelen.
Mijn advies aan andere werkzoekenden is om je minder te richten op sollicitaties en meer op je persoonlijke netwerk. Je moet naar buiten gaan, handen schudden, baby’s kussen en relaties opbouwen om je volgende kans te creëren.
Noot van de redactie: een vertegenwoordiger van Amazon weigerde commentaar te geven.
