Op Bondi Beach is de plaats van de viering nu een gedenkteken voor de belegering, waarbij de Joden werden aangevallen.
Muadhi Slaven is duidelijk nog steeds bezig met het verwerken van wat hij zag. Hij sprak zacht en zorgzaam terwijl hij zich een gruwelijk incident herinnerde dat plaatsvond tijdens een Chanoeka-viering die hij met zijn vrienden bijwoonde.
“Toen het schieten begon, wist ik niet wat er gebeurde. De explosie was zo luid en mijn vriend draaide zich naar mij toe en zei: ‘niet kijken’ en daarna renden we voor ons leven. Het was complete paniek en chaos. Moeders trokken hun kinderen voort, vaders renden. Oude mensen struikelden over elkaar. Gewoon paniek.”
Bondi Beach Photoshoot nieuwste updates
Onder de doden bevond zich de vriend van de heer Slaven, Eli Slangeen in Londen geboren rabbijn en vader van vijf kinderen.
“Hij was een geweldig persoon, een vader, een echtgenoot, een introvert persoon, geweldig in de omgang met elkaar en elke keer dat ik hem zag, glimlachte hij”, vertelde Slaven me. Hij was bang dat ook zijn andere vrienden zouden worden vermoord.
Op een poster vlakbij de plaats waar hij stierf staat een foto van rabbijn Schlanger met zijn eigen woorden ernaast: “In de strijd tegen antisemitisme is de weg vooruit om meer Joods te zijn en meer Joods te lijken.”
Soortgelijke gevoelens werden gedeeld door zijn vriend, de heer Slaven. “Ik zal een zichtbare Jood blijven en dat zal mij niet tegenhouden”, zei hij rustig maar uitdagend.
Minuten voordat hij voor zijn leven vluchtte, beschreef hij een opwindend tafereel. “Er waren hotdogkraampjes, klimmuren, suikerspin, kleine kinderen die rondrenden. Mensen met hun gezinnen, aan het kletsen, kletsen met vrienden, een geweldige tijd hebben.” Maar hij kon vannacht niet slapen – verschrikkelijke nachtmerries bleven zich in zijn hoofd herhalen.
Op Bondi Beach heerste een onmiddellijke sfeer van stilte en solidariteit: mensen uit alle lagen van de bevolking kwamen hun respect betuigen, terwijl de Israëlische vlag trots naast de Australische vlag wapperde. Er werd gezongen, gebeden, stilte.
Lees meer: Wat we tot nu toe weten
Massale schietpartijen zijn zeldzaam in Australië vanwege de strenge wapenwetten van het land. Maar de Australische premier Anthony Albanese heeft toegezegd meer beperkingen te zullen bespreken.
Maar in de kern gaat het niet om wapens. Het gaat over attitudes, het gaat over haat en het gaat over het recht van mensen om veilig te leven. Deze gebeurtenissen vonden niet op zichzelf plaats. Er is sprake van een toename van het aantal antisemitische aanvallen en Australië moet niet alleen dringend de confrontatie aangaan met de manier waarop het kan genezen, maar ook op kritische wijze hoe het het Joodse volk, dat zich momenteel bijzonder kwetsbaar voelt, moet beschermen.
