Toen de pandemie toesloeg en de realiteit inhield dat het leven geïsoleerd en grotendeels binnenshuis zou zijn, merkte Grammy-winnaar Anderson .Paak dat hij aan de buitenkant stond en naar binnen keek, op een manier die hij niet had verwacht. “Ik ben een gek. Mijn zoon was acht en BTS nam het hele huis over”, legde Paak uit in een interview met The Times in zijn WeHo-lounge, Andy’s. “Het was een K-popstorm. Vroeger waren mijn zoon en ik erg gehecht aan mijn muziek.”
.Paaks zoon, Soul Rasheed, en zijn Koreaanse ex-vrouw, Jaylyn Chang, raakten in een groot deel van Amerika geobsedeerd door K-pop, wat .Paak deed denken aan de intensiteit van Beatlemania. De muziek van zwarte Amerikanen beïnvloedde de geboorte van een nieuwe stijl, die zich over de hele oceaan vormde en ontwikkelde, vervolgens terugkeerde naar de VS en explodeerde. Dit effect in het huishouden van .Paak is voelbaar, waardoor Soul en Chang op een nieuwe manier een diepe band krijgen. .Paak zelf heeft als liefhebber van soul, R&B en hiphop geput uit zijn bronnen, maar niet uit zijn geherinterpreteerde onderwerpen. Hij moest dus een manier vinden om binnen te komen.
Soul was in die tijd, net als de meeste 8-jarige kinderen, ook geobsedeerd om YouTuber te worden. Naast de muziek van .Paak was het vader-en-zoon-duo voorheen verbonden via humor, dus daar begon .Paak. Ze begonnen met grappige sketches en combineerden dit uiteindelijk met BTS-dansen. Al snel waren er zelfs video’s waarin ze elkaar op komische wijze informeerden over hun respectievelijke muzieksmaak. ‘Ik vond het geweldig,’ herinnerde .Paak zich, verzonken in herinneringen. “Ik leer hem kennen, en hij leert mij kennen. Mijn moeder zei altijd: ‘Het is één ding dat je kinderen van je houden, maar het is iets anders om de dingen waarin je geïnteresseerd bent te delen.’ Het is niet zo dat ik Anderson word. Papa, ik ben gewoon papa.”
“Ik leer hem kennen, en hij leert mij kennen”, zei Paak over zijn band met zijn zoon Soul.
(Carlin Stiehl / For the Times)
Door deze verkenning en realisatie van het potentieel voor voortdurende familiebanden ontstond er een verhaalidee en vervolgens een behandeling voor een op K-pop gerichte film die .Paak zou regisseren en waarin hij en Soul de hoofdrol zouden spelen. .Paak begon vervolgens een aantal muziekvideo’s te regisseren toen de pandemie begon te vervagen, een portfolio op te bouwen en ervaring op te doen in het medium. Maar hij kon de belangstelling van Soul gaan voelen afnemen naarmate de tijd verstreek. Na verschillende mislukte pitches riep .Paak onmiddellijk de hulp in van een van zijn oudste vrienden en collega-entertainer, Jonnie “Dumbfoundead” Park, die .Paak en zijn idee naar Stampede Ventures bracht.
“De pitch kwam voort uit een idee dat Anderson had, en (ter introductie) lieten we hen een TikTok zien die hij met zijn zoon had”, herinnerde Park zich via Zoom. ‘Anderson zei: ‘Weet jij iets over BET, jongen?’ En (Soul) zei: ‘Nee, maar ik ken BTS.’ Daarna gingen ze heen en weer en maakten ruzie over BET en BTS. Het was een echt deck, (we zeiden) we zullen die energie gebruiken en in een twee uur durende film stoppen. Ze zijn er dol op. Zodra we het kantoor uitliepen, keek Anderson: ‘Hebben we groen licht gekregen?!’ Ze begrijpen het gewoon, het hele intergenerationele en interculturele element tussen zwarten en Koreanen.” Stampede bundelt voor dit project de krachten met Live Nation Studios en .Paak’s speelfilmdebuut “K-Pops!” ga naar de races.
Het is belangrijk op te merken dat .Paak zelf zwart en Koreaans is. Zijn moeder werd uit Korea geadopteerd door een SoCal Black-Amerikaanse militaire familie en Paak’s vader was ook een zwarte militaire officier. Dus ook al is haar moeder in Korea geboren, ze is vrijwel geheel opgegroeid in de zwarte culturele omgeving. .Paak kwam pas op zijn twintigste in aanraking met de Koreaanse cultuur, toen hij Chang ontmoette op het Musicians Institute in Hollywood. Als immigrant rechtstreeks uit Korea liet Chang hem de robuustheid van de structuur van zijn gemeenschap zien. Hij was ook gefascineerd door hun inherente familiewaardesysteem. “In Koreaanse huishoudens blijf je thuis tot je ouder wordt, zodat je voor je ouders kunt zorgen, en je ouders kunnen helpen met de zorg voor de kinderen”, legt .Paak uit. “De infrastructuur is goed. Bovendien is Koreaans eten belangrijk, net als het leren van de taal. Daar ben ik in geïnteresseerd. Mijn zoon heeft al een hele tijd niets anders gegeten dan Koreaans, en hij is net begonnen met het eten van taco’s.”
.Paak verkende vervolgens zijn Koreaanse kant verder door zijn zich ontwikkelende vriendschap met Park, die veel later plaatsvond, nadat Chang het leven had geschonken aan Soul. Park introduceerde .Paak in de Koreaanse cultuur in de K-stad via hun gedeelde muziekscene. “De mensen uit K-town hadden ook veel Latino- en zwarte invloeden”, herinnert .Paak zich. “Vroeger was het een soort smeltkroes, en het was meer stedelijk. Maar op dezelfde gemeenschappelijke manier (voor Koreanen uit Korea) gingen ze allemaal rond in K-town met andere Koreaanse vrienden. Ze dronken soju en gingen na sluitingstijd uit waar je Koreaans gezelschap moest hebben.”
Hoewel .Paak in zijn volwassenheid verschillende kansen heeft gehad om iets van zijn Koreaanse afkomst te begrijpen, kan hij in ‘K-Pops!’, via zijn hoofdpersoon BJ, ook realiseren wat zijn moeder mogelijk heeft gemist. In de film krijgt BJ, een R&B-muzikant in een falende karaokebar, de gelukkige kans om naar Korea te gaan en drummer te worden van een populaire K-pop-competitieserie. Daar ontmoet ze de zoon van haar ex-vriend, Tae Young (gespeeld door Soul), die aan het evenement deelneemt. Later kwam hij erachter dat het kind van hem was. Terwijl er een rommelige overgang plaatsvindt, feesten BJ en Tae Young door heel Korea en werken ze samen om de wedstrijd te winnen. Door deze verkenning leert BJ dat hij kan gedijen in Korea terwijl hij nog steeds zijn zwartheid behoudt. .Paaks duik terug naar haar roots leverde andere resultaten op. “Mijn moeder ging naar het buitenland en verbleef een jaar in Korea, maar toen ze daarheen ging, vond ze het niet leuk”, legt .Paak uit. “In de film heeft BJ aanvankelijk niet echt enige connectie met zijn Koreaanse kant en wil hij daar ook niet echt achter komen, maar dan vindt hij een brug.” De brug is muziek.
Acteur Yvette Nicole Brown, die verscheen in “K-Pops!” speelt de moeder van BJ en zegt via Zoom: “Alles aan de film en de muziek erin is Blasiaans, elke cultuur wordt gevierd en gemasseerd en tot iets moois gemaakt.” .Paak doet een gezamenlijke en doelbewuste poging om de zwarte en Koreaanse kant van K-pop in twee scènes te verkennen.
De eerste is een eerste flaptekst geïnitieerd door Soul’s personage, Tae Young, waarin de gestructureerde rollen van K-popgroepen worden uitgelegd, die die-hard fans kunnen plezieren en leken over het genre kunnen informeren. Vervolgens gaf BJ een korte uitleg aan Tae Young over de invloed van Motown-groepen als de Jackson 5 en boybands als New Edition op het momentum van de opkomst van K-pop. Het is vooral triest omdat het allemaal is opgenomen in een platenwinkel in de straten van Korea, waar .Paak uitlegt dat hij de platen waarnaar hij verwijst daadwerkelijk heeft gevonden. “Er is niets mis mee als mensen hun eigen interpretaties van zwarte muziek maken, zolang je maar hulde brengt en zolang je die eert en bewaart”, zei .Paak. “Want (als je dat doet), dan zullen ze voor je zorgen, maar als je dat niet doet, zul je zien wat er gebeurt… Ik wil die geschiedenis uitleggen, want dat is wat ik zag.”
Echte vader en zoon, Anderson .Paak, links, en Soul Rasheed, co-ster in “K-Pops!”
(Jake Gilesnetter)
“K-Pops!” zoveel mogelijk mensen hebben. Paak en Soul waren de vader en zoon die hij kon evenaren. Er waren optredens van oude zwarte artiesten als Earth, Wind & Fire, maar ook van K-popsterren als Vernon van Seventeen. Er zijn originele nummers geschreven en gecoproduceerd door .Paak en muzikant Dem Jointz, met K-pop versmolten met soul en funk, waarvan er één werd uitgevoerd door Tae Young als zijn laatste wedstrijdnummer (soundtrack binnenkort beschikbaar). De film is opgenomen in LA en Korea en biedt voldoende tijd om de banden op te bouwen (vooral tijdens scènes vol spontane humor) die Paak vanaf het begin voor ogen had. Maar toch, tegen de tijd dat ze aan het filmen waren, kon .Paak Soul nauwelijks zover krijgen dat hij meedeed, omdat hij elf jaar oud was en niet langer van K-pop of acteren in komedies hield; hij stond erop dat hij in plaats daarvan ‘Slipknot leuk vond’.
Maar de twee slagen erin hun houvast te vinden en voeren een kronkelend verhaal uit waarin hun relatie centraal staat. Als opgroeiende tiener gaat Soul in 2024 met zijn vader naar de wereldpremière op het Toronto International Film Festival, samen met veel Koreaanse familieleden van moeders kant. .Paak wacht met spanning op hun volledige reactie op het hoogtepunt van zijn zoektocht naar diepere banden.
“Iedereen heeft er enorm van genoten”, herinnert Paak zich opgelucht. “(Soul) zei: ‘Ik ben trots op je, papa.’ Ik vroeg hem: ‘Denk je dat je deel twee gaat doen?’ Hij zei: ‘Nee, ik denk niet dat acteren mijn passie is, maar ik zal die momenten nooit vergeten… Wist je dat? Als je erover nadenkt, hangt het van het script af.’ Maar ik denk dat hij er erg trots op is. Ik denk dat het is alsof hij, als hij ouder wordt, zal zien hoe bijzonder het ook is. Maar ja, hij zei niet dat het eng was.”
“K-Pops!” gaat dinsdag in première in LA en debuteert vrijdag in geselecteerde theaters.
