Verpleegsters eisen gerechtigheid na de dood van Alex Pretti

Jean Stone, een pasgeboren verpleegster in Pennsylvania, werkte een dienst in het ziekenhuis toen haar man het sms-bericht stuurde. Ze hebben andere mensen vermoord.

Hij ging er meteen naar op zoek. De man, Alex Pretti, was verpleegster op de intensive care in een Veterans Affairs-ziekenhuis. Maar video’s Zijn dood, toen Pretti zaterdag door federale agenten in de straten van Zuid-Minneapolis werd neergeschoten, gaf Stone een nieuwe dimensie.

“Voor een verpleegster voegt het directe context toe aan wat we in de video zien”, zegt Stone. Toen hij Pretti tussen een agent en een vrouw zag staan ​​die tegen de grond werd geduwd, dacht hij: ‘dat is geen normale menselijke handeling – om die persoon te benaderen’, zei Stone.

Op Pretti’s laatste momenten zag Stone een verpleegster.

Om hem te zien komen helpen een vrouw En gemeld Vraag haar of het goed met haar gaat. ‘Dat is iets wat verpleegsters tijdens de dienst altijd zeggen,’ zei Stone.

De impact van Pretti’s dood was ongetwijfeld voelbaar in heel Amerika, maar wellicht zelfs nog dieper onder de verpleegkundigen en gezondheidswerkers van het land, die zichzelf weerspiegeld zagen in de acties die ze ondernam vóór haar dood. Dit sentiment kwam herhaaldelijk naar voren toen verpleegkundigen, een overwegend vrouwelijk personeelsbestand, namens Pretti begonnen te mobiliseren. sociale mediacampagne, “Alex Pretti is een van ons,” is aan het opstijgen. Op straat protesteerden verpleegsters terwijl ze zich inhielden voor het geval dat en vermeldde Pretti’s naam op de stakingspiketlijn.

“Alex droeg geduld, medeleven en kalmte als een stabiel licht in zich. Zelfs op de laatste momenten bleef dat licht bestaan”, schreef Jessica Hauser, een studente verpleegkunde die met Pretti werkte aan de Minneapolis VA, in een nu virale post. “Ik herkende zijn kalmte en zijn kenmerkende kalmte die uitstraalde in die laatste, ondraaglijke momenten vastgelegd op camera.”

National Nurses United (NNU), de grootste vakbond die geregistreerde verpleegkundigen vertegenwoordigt, roept op tot een week van actie ter ere van Pretti en voor de afschaffing van de Amerikaanse immigratie- en douanehandhaving (ICE). “ICE knoeit met het verkeerde beroep”, zegt de organisatie in een stelling.

“Wij zijn een beroep waarvan het doel in het leven is om hoeders van de samenleving te zijn – hoeders van de samenleving”, vertelde Mary Turner, voorzitter van NNU en IC-verpleegkundige in de Twin Cities, aan The 19th. “Het vergt zoveel mentale, emotionele, fysieke en spirituele inspanning, dat wanneer zoiets als wat er met Alex is gebeurd, het een verwoestende klap voor onze ziel is.”

De verhalen over Pretti’s leven die naar voren zijn gekomen, laten de rol zien die zij speelde bij het ondersteunen van haar vrouwelijke collega’s. Landelijk gezien slechts ca 11 procent verpleegsters zijn mannen. Avalon Swenson, een arts in Minnesota, beschreef onlangs de samenwerking met Pretti op een VA ICU, waar ze “probeerde mijn mening te vragen en ervoor te zorgen dat mijn patiënten kregen wat ze nodig hadden zonder dat ik erom vroeg.”

In een post op InstagramSwenson beschreef haar ontmoeting met een patiënt die opmerkingen maakte over haar geslacht en vroeg of zij hun ‘verjaardagsstripper’ was, aangezien ze de patiënt een fijne verjaardag wenste. De patiënt weigert hem Dr. Swenson te noemen.

“Alex was altijd bij mij in de kamer, voor mijn veiligheid, vertelde hij me later. Hij was altijd betrokken bij elk gesprek met patiënten en families, en corrigeerde elk gebruik van voornamen met ‘hij is Dr. Swenson.’ Hij vertelde hen dat hij hun langdradige en ongepaste vragen aan zijn collega’s niet zou blijven tolereren en bevestigde, na de eerste vraag, door te zeggen: ‘Waarom zou u dat aan uw arts vragen?’ Dat is verkeerd en volkomen ongepast. Respecteer hem alstublieft’”, schreef Swenson.

Jess Lott, een neonatale IC-verpleegkundige in Pittsburgh, wiens vriendin ook verpleegster is, zei dat mannelijke verpleegkundigen een belangrijke rol spelen bij het ondersteunen van vrouwelijke collega’s. Een van de dingen die Pretti’s verhaal naar de harten van verpleegsters zoals zij brachten, zei ze, was dat ze leerde wie ze was van de mensen die haar kenden en met haar samenwerkten.

“Velen van ons – de meesten van ons waarschijnlijk – zijn van nature empathisch. Dus de last van empathie kan soms overweldigend zijn,” zei Lott. “Al deze sterfgevallen zullen een enorme impact op ons hebben, maar we leven wel in onze eigen zeepbel, dus als we met een van onze sterfgevallen te maken krijgen, hoop ik alleen dat je, op wie je ook stemt, kunt zeggen dat dit verkeerd is.”

Verpleegkundigen als Lott hebben hun zorgen direct de straat op gebracht. Woensdag sloten Lott en Stone zich aan bij een delegatie verpleegsters die zich verzamelden voor het kantoor van senator John Fetterman in Pittsburgh en er bij de Democraten op aandrongen tegen te stemmen. extra financiering voor ICE. Na de demonstratie sloten verpleegsters en gezondheidswerkers zich aan bij een gebedscirkel ter ere van Pretti.

In New York, waar verpleegsters drie weken lang staakten om betere arbeidsomstandigheden te eisen, voegde de dood van Pretti een nieuwe laag toe aan hun eisen. De verpleegster vroeg wat het ziekenhuissysteem was beloofde immigrantenpatiënten en immigrantenpersoneel te beschermen tegen ICE-detentie. Er zijn ook zorgen dat federale agenten na de tegenslag zouden verschijnen in ziekenhuizen en gezondheidszorginstellingen federale richtlijnen die deze ruimtes heeft gecategoriseerd als ‘gevoelige locaties’ waar wetshandhaving verboden is. Eerder deze maand een Venezolaans gezin vastgehouden op een parkeerplaats voor spoedeisende zorg in Oregon terwijl een vader en moeder behandeling zoeken voor de bloedneuzen van hun 7-jarige dochter.

Turner van NNU zei dat verpleegkundigen al jaren pleiten voor betere arbeidsomstandigheden vanwege de problemen met stagnerende lonen en geconsolideerde middelen in verband met ziekenhuisfusies. Dit werd zelfs nog belangrijker aan het begin van de COVID-19-pandemie, toen verpleegsters en andere gezondheidswerkers in de frontlinie stonden van massale ziekten en sterfgevallen. Ruim vijf jaar later, Verpleegkundigen dringen nog steeds aan op betere lonen, een duurzamere personeelsbezetting en een betere veiligheid ter plaatse. Nu maken ze zich ook zorgen over de impact van ICE-agenten in ziekenhuizen en andere zorgomgevingen.

Turner zei dat, hoewel het verplegend personeel in de eerste jaren van de pandemie uitgeput was, ze zich in ieder geval veilig voelden om naar het werk te gaan. In het nieuwe jaar hadden velen van hen het gevoel dat de arbeidsomstandigheden verslechterden. Een verpleegster in Maine meldde dat hij werd lastiggevallen door federale agenten terwijl hij mede-immigranten naar het werk dreef.

“Voeg daar nu nog eens bij: angst, angst, woede, depressie. Er zijn zwarte en bruine verpleegsters die bang zijn om naar hun werk te komen. Dus het personeelsbestand is klein? Er is zelfs nog meer personeel”, zei hij.

Evenementen die deze week worden gehouden, hebben krachtige reacties gekregen van vakbondsleden, zei Turner. Hij zei dat een reeks wakes bij kaarslicht niet alleen een ruimte bood om verantwoordelijkheid te eisen, maar ook een kans om met elkaar in gemeenschap te zijn.

“Verpleegkundigen nemen over het algemeen niet de tijd om dit soort dingen te doen. We gaan gewoon, gaan, gaan”, zei ze. “We nemen bijna nooit de tijd om te stoppen en adem te halen. Als we zoiets doen, moeten we onszelf opnieuw uitvinden.”

In Californië, waar verpleegkundigen deze week een staking van 30.000 werknemers begonnenOB-GYN-verpleegkundige Kadi Gonzalez zei dat verzet tegen ICE onderdeel is geworden van hun strijd terwijl ze hun werkgevers uitdagen investeringen in particuliere gevangenisexploitanten. Toen stierf Pretti.

Gonzalez zei dat haar vrienden nu ook nieuwe zorgen hebben over haar protest, omdat ze weten dat ze hetzelfde zal doen als Pretti op haar laatste momenten.

“Mensen maken zich zorgen om mij, maar dat is wie wij zijn”, zei hij. “Verpleegkundigen gaan naar gevaarlijke plaatsen en willen helpen.”

Gonzalez, die een 10-jarige en een 14-jarige heeft, protesteerde onlangs namens de moeder van Minneapolis, Renee Nicole Good. die begin januari door ICE-agenten werd vermoord.

“Ik was er voor haar omdat ze moeder is en ze deed eigenlijk iets wat ik ook zou doen”, zei Gonzalez. “En nu ben ik Alex.”