Dit veelzeggende essay is gebaseerd op een gesprek met Gemma Bonham-Carter, 40, een werkende moeder in Ottawa, Canada. Dit is bewerkt voor lengte en duidelijkheid.
Na de geboorte van ons eerste kindje begonnen mijn man en ik te dromen woon in Frankrijk. Voordat we kinderen kregen, hadden we in het buitenland gewoond, in Engeland en Nieuw-Zeeland, en we wilden dat onze kinderen opgroeiden met hetzelfde gevoel voor avontuur.
Na de pandemie besefte ik dat het leven te kort is om ‘ooit’ te blijven zeggen. Zittend op de kade bij het huisje van mijn ouders in Ontario, terwijl de zon onderging boven het meer, drong het tot ons door: “Als het niet nu is, wanneer dan?”
Bijna een jaar later, in september 2023, pakten we onze twee kinderen in en naar Zuid-Frankrijk verhuisd voor een jaar.
Voorbereiden op de verhuizing
Ik run een online bedrijf dat ondernemers leert groeien en ontwikkelen met behulp van marketingtools en AI. Vóór de reis liepen onze dagen snel: de kinderen het huis uit halen, telefoontjes aannemen, tijd doorbrengen in de sportschool, jongleren met het ophalen van school en gezinsverplichtingen.
Het ontwortelen van ons leven was geen verrassing – we hadden veel gereisd – maar als we dit met een kind van 8 en 10 jaar deden, kwam er nog een extra laag angst bij.
Om je erop voor te bereiden, ja echtgenoot nam een lang verlof van zijn advieswerk bij de overheid. Ik heb mijn werkuren verminderd. Wij verhuurden ons huis aan een alleenstaande vader die zijn huis aan het renoveren was.
Het gezin genoot van de langzamere, gemeenschapsgerichte ritmes van Zuid-Frankrijk. Geleverd door Gemma Bonham-Carter
Frankrijk is om vele redenen zinvol
We wilden dat onze kinderen Frans zouden leren, en het langzamere, gemeenschapsgerichte tempo van Zuid-Frankrijk voelde als de juiste keuze. Mijn man en ik spreken allebei de taal.
Aix-en-Provence – zonnig, beloopbaar en vol cultuur en eten – leek perfect. Toen we het appartement op SabbaticalHomes.com vonden, voelde het als het lot.
Natuurlijk ontstaat er angst. Het veiligstellen van een visum, hun kinderen op school inschrijvenen het budgetteren van ons spaargeld – ongeveer $ 75.000 – deed mijn hoofd duizelen. Kunnen kinderen zich aanpassen? Kunnen wij? Met zuinige creativiteit – overal naartoe lopen, thuis koken, alleen in het weekend een auto huren – is het antwoord ja.
Ons appartement met drie slaapkamers in een oud gebouw heeft schuine plafonds, stenen details en een prachtig uitzicht vanaf het dak. De klokken van de kathedraal zorgden voor de soundtrack van onze ochtend. Een paar accenten van lokale markten en kinderkunstwerken zorgen ervoor dat het voelt als thuis.
Onze huisbaas en haar man waren hartelijk en gastvrij en hielpen ons met het organiseren van de schoolregistratie, het papierwerk en… Franse leven. Ze voelen zich een jaar lang surrogaatgrootouders.
Frankrijk opende zijn ogen
Onze verlegen zoon, die net Frans begon te leren, had er in het begin moeite mee. Zenuwachtig stuurde ik een bericht via de WhatsApp-groep van een lokale ouders om ons gezin voor te stellen. Diezelfde dag keerde hij terug naar huis met zeven nieuwe vrienden.
Het dagelijkse leven in Aix is heel anders. Doordeweeks betekent dat je de kinderen naar school brengt, vers brood koopt en in een café werkt. Middag om te verkennen; avonden om te koken, een wandeling te maken of gewoon de wereld voorbij te zien gaan.
Ze brachten weekenden en schoolvakanties door met reizen, waaronder een reis naar Parijs. Geleverd door Gemma Bonham-Carter
Woensdagen – wanneer veel scholen in Frankrijk, waaronder de onze, gesloten zijn – zijn onze favoriet: blijven hangen bij een kopje koffie terwijl de kinderen zwemmen en genieten van het langzame, gemeenschappelijke ritme.
Weekends brengen avontuur: het verkennen van de dorpen van de Luberon, de Calanques van Cassis en het Provençaalse platteland. Tijdens de schoolvakanties gingen we verder weg verkennen: Italië, Malta, België, Griekenland. Houd ons in de gaten kinderen absorberen cultuur en geschiedenis met zoveel openheid is werkelijk onvergetelijk.
Bonham-Carter wandelt graag overal naartoe en leidt een minimalistische levensstijl. Geleverd door Gemma Bonham-Carter
Ik heb ook veel over mezelf geleerd
Ik gedij goed als het leven langzamer, doelgerichter en minder rommelig is door consumentisme en te veel plannen. Loop overal en omarm het minimalisme het bracht een aanwezigheid en vreugde waarvan ik niet wist dat ik het miste.
In augustus 2024 keerden we terug naar Ottawa. Thuiskomen was bitterzoet. Ik mis de ‘derde ruimtes’ – de levendige pleinen, cafés en terrassen waar op natuurlijke wijze gemeenschappen ontstaan.
Canada voelt zich rustiger, autoafhankelijker en meer binnenshuis. Maar ik werd ook erg beschermend tegen onze tijd en energie. Ik ontwerp mijn werk nu rond het leven dat ik wil, en niet andersom. Ook de opvoedingsstijlen veranderen: ik geef de mijne weg kinderen zijn zelfstandigerwetende dat ze buiten hun comfortzone kunnen groeien.
Op papier zagen onze dagen er hetzelfde uit – stoppen met school, stoppen met werken, tijd doorbrengen met familie – maar alles voelde zo anders. Ik heb bewust geprobeerd om het rustiger aan te doen, het aantal telefoontjes terug te dringen en wat ademruimte in mijn schema te creëren. Mijn man heeft ook een grote verandering doorgevoerd: hij verliet de overheidsadviespraktijk en werkt nu fulltime bij mij, en het is geweldig voor ons gezin.
Ottawa zal altijd thuis zijn. Vanaf het begin wisten we waartoe we behoorden jaar in Frankrijk is een avontuur, geen permanente verhuizing.
Op een dag, als de kinderen ouder zijn, dromen we ervan een charmante opknapperwinkel te bezitten in Zuid-Frankrijk.
Onze jaren in het buitenland hebben ons veranderd – en we zijn al bezig met het plannen van onze volgende ontsnapping.
Heeft u een verhaal over uw tussenjaar dat u graag wilt delen? Neem contact op met de redactie: akarplus@businessinsider.com.
