Voordat Claude Code zijn eerste coderegel schreef, Vercel bevindt zich al in de vibe-codeerruimte met zijn v0-service.
Het basisidee achter de originele v0, die in 2024 werd gelanceerd, was in wezen versie 0. Dat wil zeggen, de vroegste versie van een app, die ontwikkelaars hielp het blanco canvas-probleem op te lossen. Ontwikkelaars kunnen een gebruikersinterface (UI) eisen die er goed uitziet, maar de code wegwerpt. Om dat prototype in productie te nemen, is herschrijven nodig.
Meer dan 4 miljoen mensen hebben v0 gebruikt om miljoenen prototypes te bouwen, maar het platform mist elementen die nodig zijn om het maakbaar te maken. De uitdaging is hetzelfde als bij tools voor vibratiecodering, omdat er een kloof bestaat in de beschikbare tools en wat bedrijfsbouwers nodig hebben. CodeClaudebijvoorbeeld het effectief genereren van backend-logica en scripts, maar het niet implementeren van een productie-UI binnen een bestaand bedrijfsontwerpsysteem terwijl het beveiligingsbeleid wordt afgedwongen
Dit creëert wat Vercel CPO Tom Occhino ‘het grootste schaduw-IT-probleem ter wereld’ noemt. De creatie van AI-compatibele software gebeurt al in elk bedrijf. De inloggegevens worden naar de opdracht gekopieerd. Bedrijfsgegevens stromen naar onbeheerde tools. De applicatie wordt buiten de goedgekeurde infrastructuur ingezet. Geen audittrail.
Vercel heeft v0 opnieuw opgebouwd om deze kloof in de productie-implementatie aan te pakken. De nieuwe versie, die vandaag algemeen beschikbaar is, importeert bestaande GitHub-repository’s en haalt automatisch omgevingsvariabelen en configuraties op. Het genereert code in een sandbox-gebaseerde runtime die rechtstreeks aansluit bij daadwerkelijke Vercel-implementaties en implementeert de juiste beveiligingscontroles en git-workflows, terwijl niet-ingenieurs productiecode kunnen verzenden.
“Het leuke van v0 is dat je nog steeds code hebt die zichtbaar, controleerbaar en beheersbaar is”, vertelde Occhino aan VentureBeat in een exclusief interview. “Teams werken eindelijk samen aan producten, niet aan PRD’s enzovoort.”
Deze verschuiving is belangrijk omdat het meeste bedrijfssoftwarewerk plaatsvindt op bestaande applicaties, en niet op nieuwe prototypes. Teams hebben tools nodig die kunnen worden geïntegreerd met hun huidige codebase en infrastructuur.
Hoe de v0 sandbox-runtime door AI gegenereerde code verbindt met bestaande opslagplaatsen
De originele UI v0-steiger werd gegenereerd op basis van opdrachten en stelde gebruikers in staat gesprekken te herhalen. Maar de code bevond zich in een geïsoleerde v0-omgeving, wat betekende dat het verplaatsen naar productie het kopiëren van bestanden vereiste, het herschrijven van importbestanden en het handmatig verbinden van alles.
De opnieuw opgebouwde V0 verandert dat fundamenteel door bestaande GitHub-repository’s rechtstreeks te importeren. De op een sandbox gebaseerde runtime haalt automatisch omgevings-, implementatie- en configuratievariabelen uit Vercel, zodat elke opdracht productieklare code produceert die de bedrijfsinfrastructuur al begrijpt. De code bevindt zich in een repository en niet in een afzonderlijk hulpmiddel voor het maken van prototypen.
Voorheen was v0 een aparte prototypingomgeving. Nu is het verbonden met een echte codebase met volledige VS Code ingebouwd in de interface, wat betekent dat ontwikkelaars code rechtstreeks kunnen bewerken zonder van tool te wisselen.
Het nieuwe git-paneel zorgt voor de juiste workflow. Iedereen in het team kan vanuit v0 een branch maken, een pull-verzoek openen tegen main en implementeren bij merge. Pull-verzoeken zijn eersteklas burgers en previews worden rechtstreeks toegewezen aan daadwerkelijke Vercel-implementaties, niet aan geïsoleerde demo’s.
Dit is belangrijk omdat productmanagers en marketeers nu productiecode kunnen leveren via de juiste git-workflows zonder dat ze een lokale ontwikkelomgeving nodig hebben of codefragmenten aan ingenieurs moeten overhandigen om te integreren. De nieuwe versie voegt ook directe integratie toe met Snowflake- en AWS-databases, zodat teams applicaties kunnen verbinden met productiegegevensbronnen met de juiste toegangscontrole, in plaats van dat er handmatig werk nodig is.
De ervaring van Vercel en Next.js legt de v0-implementatie-infrastructuur uit
Voordat Occhino in 2023 bij Vercel kwam, werkte hij twaalf jaar als ingenieur bij Meta (voorheen Facebook) en hielp hij bij de ontwikkeling van het veelgebruikte React JavaScript-framework van het bedrijf.
De bekendheid van Vercel is dat de oprichter van het bedrijf, Guillermo Rauch, de maker is van Next.js, een full-stack framework gebouwd bovenop React. In het tijdperk van codeervibes is Next.js een steeds populairder raamwerk geworden. Het bedrijf publiceerde onlangs een lijst Reageer op best practices specifiek ontworpen om AI-agenten en LLM’s te helpen werken.
Het Vercel-platform omvat best practices en lessen uit Next.js en React. Tientallen jaren van samen bouwen van raamwerken en infrastructuur betekent dat v0 productieklare code produceert die wordt ingezet op dezelfde infrastructuur die Vercel jaarlijks voor miljoenen implementaties gebruikt. Het platform omvat ondersteuning voor agentworkflows, MCP-integratie, webapplicatiefirewall, SSO en implementatiebescherming. Teams kunnen elk project in een cloudontwikkelingsomgeving openen en wijzigingen met één klik doorsturen naar een Vercel-preview of productie-implementatie.
Met veel concurrerende aanbiedingen op het gebied van vibratiecodering, waaronder Replit, Lovable en Cursor, is dit de onderliggende kerninfrastructuur die volgens Occhino opvalt.
“De grootste onderscheidende factor voor ons is de infrastructuur van Vercel”, aldus Occhino. “Ze hebben de afgelopen tien jaar een beheerde infrastructuur, een raamwerkgedefinieerde infrastructuur en nu een zelfrijdende infrastructuur gebouwd.”
Waarom vibratiecoderingsbeveiliging infrastructuurcontrole vereist, en niet alleen beleid
Het schaduw-IT-probleem komt niet doordat werknemers AI-tools gebruiken. De meeste tools voor vibratiecodering werken volledig buiten de infrastructuur van een bedrijf. De inloggegevens worden naar de opdracht gekopieerd omdat er geen veilige manier is om de gegenereerde code aan de bedrijfsdatabase te koppelen. De applicatie wordt geïmplementeerd op een openbare URL omdat de tool niet is geïntegreerd met de bedrijfsimplementatiepijplijn. Datalekken ontstaan door het ontbreken van zichtbaarheidscontroles.
De technische uitdaging is dat het beveiligen van door AI gegenereerde code vereist dat wordt gecontroleerd waar deze wordt uitgevoerd en waartoe deze toegang heeft. Een beleidsdocument helpt niet als de tool zelf het beleid niet kan afdwingen.
Dit is waar infrastructuur belangrijk is. Wanneer tools voor vibratiecodering op afzonderlijke platforms werken, staan bedrijven voor de keuze: de tool volledig blokkeren of de beveiligingsrisico’s accepteren. Wanneer tools voor vibratiecodering op dezelfde infrastructuur draaien als een productie-implementatie, kunnen beveiligingscontroles automatisch worden geïmplementeerd.
v0 draait op de Vercel-infrastructuur, wat betekent dat bedrijven implementatiebeveiligingen, zichtbaarheidscontroles en toegangsbeleid kunnen instellen die van toepassing zijn op door AI gegenereerde code, op dezelfde manier als ze van toepassing zijn op handgeschreven code. Door directe integratie met Snowflake- en AWS-databases kunnen teams verbinding maken met productiegegevens met nauwkeurige toegangscontroles in plaats van inloggegevens naar opdrachten te kopiëren.
“IT-teams voelen zich op hun gemak bij wat hun teams bouwen, omdat ze controle hebben over wie toegang heeft”, zegt Occhino. “Ze hebben controle over de toegang tot die applicaties vanuit Snowflake of datasystemen.”
Generatieve versus generatieve UI-generatieve software
Naast de nieuwe versie v0 heeft Vercel onlangs een generatieve UI-technologie geïntroduceerd genaamd json-render.
v0 is wat Vercel generatieve software noemt. Dit verschilt van het json-renderingframework van het bedrijf voor een echte generatieve gebruikersinterface. Vercel-software-ingenieur Chris Tate legt uit dat v0 full-stack applicaties en agents bouwt, en niet alleen de gebruikersinterface of frontend. Json-render is daarentegen een raamwerk waarmee AI UI-componenten direct tijdens runtime kan genereren door JSON uit te voeren in plaats van code.
“AI schrijft geen software”, vertelde Tate aan VentureBeat. “Het wordt rechtstreeks op de renderinglaag aangesloten om op aanvraag gepersonaliseerde en spontane interfaces te creëren.”
Dit onderscheid is belangrijk voor zakelijke gebruiksscenario’s. Teams gebruiken v0 wanneer ze complete applicaties, aangepaste componenten of productiesoftware moeten bouwen.
Ze gebruiken JSON-rendering voor dynamische, gepersonaliseerde UI-elementen in applicaties, dashboards die zich aanpassen aan individuele gebruikers, contextuele widgets en interfaces die reageren op gegevenswijzigingen zonder codewijzigingen.
Beide maken gebruik van de ingebouwde AI SDK-infrastructuur van Vercel voor streaming en gestructureerde uitvoer.
Drie lessen die bedrijven hebben geleerd uit de implementatie van trillingscodering
Toen bedrijven de afgelopen twee jaar tools voor vibratiecodering adopteerden, kwamen er verschillende patronen naar voren over door AI gegenereerde code in productieomgevingen.
Les 1: Prototyping zonder productie-implementatie leidt tot valse vooruitgang. Het bedrijf zag teams indrukwekkende demo’s produceren in vroege versies van v0, en vervolgens problemen ondervinden bij het verplaatsen van die demo’s naar productie. Het probleem is niet de kwaliteit van de geproduceerde code. Het prototype bevindt zich in een geïsoleerde omgeving, losgekoppeld van de productie-infrastructuur.
“Hoewel demo’s eenvoudig te maken zijn, denk ik dat het grootste deel van de iteratie die in deze codebase plaatsvindt, plaatsvindt in echte productietoepassingen”, aldus Occhino. “90% van wat we moeten doen is wijzigingen aanbrengen in de bestaande codebasis.”
Les 2: De levenscyclus van softwareontwikkeling is veranderd, of bedrijven dit nu gepland hadden of niet. Domeinexperts bouwen software rechtstreeks in plaats van productvereistendocumenten (PRD’s) te schrijven die ingenieurs kunnen interpreteren. Productmanagers en marketeers verzenden functies zonder te wachten op technische sprints.
Deze verschuiving betekent dat bedrijven tools nodig hebben die de zichtbaarheid en het beheer van de code behouden en tegelijkertijd niet-ingenieurs in staat stellen te presteren. Het alternatief is het creëren van knelpunten door alle door AI gegenereerde code via traditionele ontwikkelingsworkflows te forceren.
Les 3: Het blokkeren van vibratiecoderingstools stopt het vibratiecodering niet. Het duwt eenvoudigweg activiteiten buiten de zichtbaarheid van IT. Bedrijven die de door AI aangedreven ontwikkeling proberen te beperken, vinden werknemers die de tools toch gebruiken, waardoor een grootschalig schaduw-IT-probleem ontstaat.
De praktische implicatie is dat bedrijven zich minder moeten concentreren op het al dan niet toestaan van trillingscodering, en zich meer moeten concentreren op het garanderen dat dit gebeurt binnen een infrastructuur die het bestaande veiligheids- en handhavingsbeleid kan afdwingen.
