JD Vance lijkt overal te zijn.
Het beledigen van Volodimir Zelenski in het Ovale Kantoor. Het prijzen van Charlie Kirk. Ouderschap uit het Midden-Oosten vredesakkoord. Onfatsoenlijk verdedigen uitroeiing van (mogelijke) drugssmokkelaars.
Hij is luid, hij is onaangenaam en in zeer korte tijd bereikt hij een ongekende doorbraak met zijn gebroken gezicht, waardoor hij de stand op 11 zet. benadering van de vice-president. In tegenstelling tot de meeste studenten van het Witte Huis, die verdwijnen als beschermde getuigen, is Vance de beroemdste persoon geworden. de felste politicus in Amerika heet dat niet Donald J. Trump.
Heel anders dan zijn voorganger.
Kamala Harris zijn eigen geschiedenis schrijvenals de eerste vrouw, de eerste zwarte persoon en de eerste Aziatische Amerikaan die als vice-president diende. Daarom ging hij het kantoor binnen brengt enorme – en zeer onrealistische – verwachtingen met zich mee over zijn bekendheid en de publieke rol die hij zal spelen in de regering-Biden. Toen Harris zich gedroeg zoals vice-presidenten doorgaans doen – onderdanig, ingehouden, voorzichtig om niet de aandacht van de CEO te stelen – werd dat als een mislukking gezien.
Aan het einde van zijn eerste jaar in functie, “wat is er met Kamala Harris gebeurd?‘ is een politieke uitdrukking geworden.
Niemand vroeg dat over JD Vance.
Waarom is dat? Want dat is wat president Trump wil.
“De nummer 1 regel over het ambt van vice-president is dat de vice-president alleen zo actief kan zijn als de president wil”, zegt Jody Baumgartner, een expert op het kantoor aan de East Carolina University. “Ze zijn zelf niet relevant.”
Denk eens aan de eerste van Trump vice-president Mike Pencedat de aanwezigheid en pit heeft van alledaagse aardappelpuree.
“Hij is geen erg machtige vice-president, maar dat komt omdat Donald Trump niet wilde dat hij vice-president zou worden”, zegt Christopher Devine, een professor aan de Universiteit van Dayton die vier boeken over de vice-president heeft gepubliceerd. “Hij wilde dat hij heel weinig invloed zou hebben en een achtergrondfiguur zou zijn stelde de conservatieven in de partij stilletjes gerust dat Trump op de goede weg is. Ik denk dat hij met JD Vance wilde dat hij een zeer actieve, zichtbare figuur zou zijn.”
In feite lijkt Trump Vance als opvolger te verzorgen op een manier die Joe Biden nooit met Harris heeft gedaan. 46e voorzitter praktisch moest worden geraakt in de stond opzij na de chaos van de Democratische Partij voor zijn ongeluk, debatoptreden ter afsluiting van een carrière. (Voor Vance zou het anders kunnen zijn als Trump de Grondwet opzij kan zetten en zijn fantasie om bescherming te zoeken kan waarmaken derde termijn in het Witte Huis.)
Er waren andere omstandigheden die Harris geheim hielden, vooral in het begin van Bidens presidentschap.
Eén daarvan is Covid-19-lockdown. “Dat betekent dat hij niet reist. Hij doet geen openbare evenementen”, zegt Joel K. Goldstein, een andere auteur en vice-presidentieel expert. “Veel dingen worden virtueel gedaan, dus het staat vaak in de weg.”
De beperkte controle van de Democraten over de Senaat vereist ook dat Harris dicht bij Washington blijft, zodat ze een gelijk aantal stemmen kan uitbrengen. (Volgens de grondwet brengt de vice-president de beslissende stem uit als de Senaat gelijk verdeeld is. Harris vestigde een record in het derde jaar van zijn termijn als vice-president voor het behalen van de meeste resultaten in de geschiedenis.)
De persoonlijkheden van hun bazen verklaren ook waarom Harris en Vance het vice-presidentschap op verschillende manieren benaderen.
Biden heeft bijna een halve eeuw in Washington doorgebracht als senator en president vice-president onder Barack Obama. Hij is bovenal een boegbeeld in het wetgevingsproces en beschouwt Harris, die bijna twintig jaar in een verkozen functie heeft gediend, als een (junior) partner in de regering.
Troef kwam via beroemdheden de wereld van de politiek binnen. Hij was bovenal pitcher en promotor. Hij zag Vance als een manier om het volume harder te zetten.
De senator uit Ohio had slechts achttien maanden in zijn enige politieke positie gediend toen Trump Vance als zijn running mate koos. Hij ‘heeft het echt gemaakt als een media- en cultureel figuur’, zei Devine, terwijl Vance’s memoires ‘Hillbilly Elegy’ werden overwogen. als een soort Rosetta-steen voor de woede en haat die de MAGA-beweging voedden.
Trump ‘wilde iemand die agressief was in het naar voren brengen van het MAGA-verhaal’, zei Devine, ‘zeer aanwezig in de media, ook in sommige nieuwe mediaruimtes, op podcasts en sociale media. Vance is iemand die de boodschap van Trump elke dag kan overbrengen.’
Het contrast zette zich voort nadat Harris en Vance aan de macht kwamen.
Biden gaf zijn vice-president een portefeuille met moeilijke en belangrijke kwesties, waaronder de aanpak van het probleem grondoorzaken van illegale migratie uit Midden-Amerika. (Het was een ‘onmogelijke klus’, in die botte inschatting Harris’ echtgenoot, Doug Emhoffbinnen aangeboden zijn recente campagnememoires.)
Trump heeft Vance behandeld als een soort hittezoekende retorische raket, hem losgelaten op zijn critici en gedraagt alsof de presidentiële campagne nooit is geëindigd.
Vance lijkt zich graag te onderwerpen. Harris, die bijna twintig jaar haar eigen baas was, heeft moeite zich aan te passen aan het feit dat ze Bidens nummer twee is.
“Vance was zeer effectief in het spelen van de rol van back-upzanger die regelmatig solo’s uitvoert”, zegt Jamal Simmons, die een jaar lang Chief Communications Officer van Harris’ vice-president was. “Ik denk niet dat Kamala Harris zich ooit zo op zijn gemak heeft gevoeld in die rol als Vance heeft bewezen.”
Zal de bokseraanpak van Vance in 2028 vruchten afwerpen? Het is te vroeg om te zeggen. Het in verwarring brengen van de vice-presidentiële conventie, zoals Trump deed met het presidentschap, heeft velen in de Republikeinse basis tevreden gesteld. Maar uit peilingen blijkt dat Vance, net als Trump, zeer impopulair is onder een groot aantal kiezers.
Wat Harris betreft, het enige wat hij kon doen was naar hem kijken ballingschap in Brentwoodnadenken over wat er zou kunnen gebeuren.
