Michael, een 42-jarige belastingadviseur, kwam naar mijn kantoor en klaagde over chronische angst, druk op de borst en wat hij tunnelvisie noemde. “Het is alsof ik gevangen zit in mijn scherm”, vertelde hij me. “Zelfs als ik niet aan het werk ben, houd ik mijn telefoon vast en mijn hersenen worden niet uitgeschakeld.”
Ben jij dat? Amerika besteedt het 93% van de tijd is binnen. Slapeloosheid, depressie, stofwisselingsziekten, cognitieve achteruitgang, chronische ontstekingen, vermoeidheid, insulineresistentie, gebrek aan beweging, eenzaamheid. We bouwen het menselijke dier in een doos en geven miljarden dollars uit om de symptomen te behandelen die door de doos worden veroorzaakt.
Dit is wat ik wil dat leiders die dit lezen begrijpen: uw mensen zijn niet uitgeput. Ze blijven te veel binnen. In de dertig jaar dat ik interne geneeskunde beoefen, heb ik ontdekt dat de meest onderschatte factor van gezondheid en een lang leven is waar mensen hun tijd doorbrengen.
Binnenwerk is cognitief rijk, maar biologisch arm en maakt gebruik van veel schermen. Ik noem het Digital Obesity: zoveel scherminvoer dat de basis van de Amerikaanse kenniswerker hersenmist, uitputting en opgekropte angst is.
Het patroon is herkenbaar: moe, zelfs als je slaapt. Je drinkt koffie binnen enkele minuten nadat je wakker wordt, gewoon om je normaal te voelen. Je eet om 14.30 uur restjes op in de kantine en suikerautomaten, en anders ben je op zoek naar dopamine. Je bent het grootste deel van de dag uitgeput en ’s nachts heb je het druk.
Wat onbekend is: dit is voorspelbare fysiologie, geen karakterfout. Wat medisch voorkomt is een chronische, laaggradige ontsteking als gevolg van opsluiting binnenshuis. Ontstekingen liggen ten grondslag aan hart- en vaatziekten, diabetes, dementie en depressie. We behandelen deze ziekte als een aparte ziekte, maar de oorzaak is onbekend. Samen vormen de twee een binnenepidemie.
Onze biologie is niet geëvolueerd om de constante monitoren, het kunstlicht, de muffe lucht en de biologische verstoringen die we nu ervaren, aan te kunnen. De omgeving is geen decor voor werk, beroepspraktijk of studie. Dit is het platform waarop je lichaam en brein werken. En momenteel zet de omgeving de prestaties van iedereen die zich daarin bevindt onder druk.
Dat productiviteit de gegevens zijn duidelijk. In een gecontroleerde kantoorstudieDe cognitieve functie neemt met 15% af wanneer het CO2-niveau stijgt, wat optreedt tijdens normale ademhaling. A Ergonomiestudie van Cornell ontdekte dat het optimaliseren van natuurlijk licht resulteerde in productiviteitswinsten ter waarde van $100.000 per 100 werknemers per jaar. Onderzoekers van Stanford ontdekten dat buiten wandelen de creatieve output met 60% verhoogt. Huidige aanwezigheid kost u meer dan afwezigheid.
Gegevens over de levensduur verschijnen en worden steeds duidelijker. Elke cel in uw lichaam heeft een kopie van uw DNA op uw chromosomen, en deze cellen hebben aan de uiteinden beschermkappen die telomeren worden genoemd. Elke keer dat een cel zich deelt, worden de uiteinden korter. Als het te kort is, sterft de cel.
A Onderzoek naar de Nationale Gezondheids- en Voedingsonderzoeksenquête (NHANES). van de bijna 8.000 Amerikanen ontdekten dat mensen in een groenere omgeving aanzienlijk langere telomeren hadden, wat overeenkomt met een vermindering van de biologische veroudering van bijna twee jaar. A tweede NHANES-studie van de 5.823 volwassenen ontdekten dat degenen die zeer actief waren, een biologische verouderingsvoorsprong van negen jaar hadden ten opzichte van sedentaire volwassenen. Je voorkomt niet alleen ziekte als je je lichaam opzettelijk in een groene of blauwe omgeving beweegt. Je vertraagt de veroudering van je lichaam.
Amerikaans gemiddeld bijna 7 uur per week buitenmaar het grootste deel van die tijd is incidenteel: van parkeerplaats naar parkeerplaats lopen, of naar buiten gaan om een bezorging op te halen. Maar tijden als deze zorgen niet voor chronische ziekten of een hefboom voor een lang leven.
Het recept is kort. De minimale effectieve dosis is slechts 17 minuten/dag– de drempel waarop natuurtijd de gezondheid en het welzijn aanzienlijk kan verbeteren, en kan de levensduur verlengen. A studeerde 30 jaar aan Harvard van de 111.000 mensen ontdekten dat degenen die op natuurlijke wijze bewogen (bijvoorbeeld wandelen, tuinieren, tennissen) een 19% lager sterftecijfer hadden door alle oorzaken. De levensduurcurve piekt tussen de 200 en 300 minuten per week. Ik noem het de 7%-oplossing: 7% van je wakkere uren bevindt zich in de omgeving die je biologie feitelijk nodig heeft.
Hoe ziet het eruit? Koffie buiten, niet in de pauzeruimte. Lees op het balkon in plaats van in uw slaapkamer. Stel een inloopvergadering in een vergaderruimte voor. Eet uw lunch op een bankje in het park, niet aan uw bureau. Je voegt geen tijd toe. Je hergebruikt het.
Specifieke, opzettelijke tijd in groene of blauwe ruimtes verlaagt het risico op bloeddruk, cortisol en dementie aanzienlijk. Het bewijs bestaat al jaren. Tot nu toe is er geen recept.
