Kunstenaar uit New York Sam Lippwiens debuuttentoonstelling in Londen was Baseren zaterdag geopend, geen interesse in het originele doek. In feite is het precies het tegenovergestelde. Met behulp van een verscheidenheid aan destructieve technieken, zoals frottage (een snelle Google-zoekopdracht leert me dat dit het proces is waarbij textuur van het ene oppervlak naar het andere wordt overgebracht door wrijven), gebruikt hij getextureerd staal, ontstaan door wrijving met bestratingscement, als canvas voor zijn intieme menselijke portretten. Onderdeel van een stadsbrede gezamenlijke tentoonstelling bekend als Appartementwaar 50 galerijen in Londen hun deuren hebben geopend voor internationale kunstenaars die zelden (of nooit) in Groot-Brittannië hebben geëxposeerd, markeert de Lipp-tentoonstelling een baken voor talent over de hele wereld.
Het staal is door Lipp vaak verroest, een keuze die ook aansluit bij zijn bredere artistieke praktijk om de dingen niet te accepteren zoals ze zijn. Door zijn werk te gebruiken om het kapitalistische machtssysteem dat ten grondslag ligt aan de westerse samenleving en de positie van beelden daarin in vraag te stellen, is Lipps werk gelaagd, zowel figuurlijk als letterlijk. Neem de frottage zelf. Naast de artistieke betekenis betekent frottage ook het wrijven tegen een andere persoon, volledig gekleed en tussen veel mensen, als een manier om seksuele bevrediging te verkrijgen. Maar dat is duidelijk een no-go. Dit dubbele begrip weerspiegelt ook een ander idee dat Lipp in zijn werk onderzoekt: de commodificatie van het menselijk lichaam, vooral op het gebied van seks en relaties. Grindr is bijvoorbeeld een van de onderwerpen die de kunstenaar ontleedt. Het duurt even voordat het doordringt, maar zodra Lipps complexe aanpak is verteerd, levert de kracht van zijn boodschap een krachtige klap op.
Lipp had ook de neiging om afbeeldingen vanuit hun oorspronkelijke vorm te manipuleren, zelfs voordat ze op het beschadigde canvas werden geplaatst. Door overbelichting te gebruiken, voelt de esthetiek van het beeld vloeiend aan. Opvallend in zijn tinten – dieprood en metaalgeel vormen de basis voor sommige werken, zilvergrijs voor andere – houdt Lipps werk de kijker stil en moedigt hem aan om in alle opzichten onder de oppervlakte te krabben en de confrontatie aan te gaan met wat eronder ligt.
‘Base’ is nu geopend bij Soft Opening in Oost-Londen en loopt tot 14 maart. Foto met dank aan Soft Opening.
