We hebben allemaal de neiging onszelf voor te stellen als de helden van onze verhalen. Het probleem is dat er iemand nodig is om de slechterik te zijn. Deze manier van denken kan gevaarlijk zijn als ze gebruik maakt van de bron van vooroordelen, paranoia en onze behoefte aan persoonlijke bevestiging. Uit de bron van deze geestverruimende emoties kwamen naar voren Heiland, een slimme thriller die veel te zeggen heeft onder het gladde oppervlak.
In de voetsporen treden van op afluisteren gerichte thrillers zoals Achterruit En ‘Burbs.’, Heiland begint met een blanke man van middelbare leeftijd die te veel tijd heeft. In een gemiddelde Amerikaanse buitenwijk is Sean Harrison (met Adam Scott in de hoofdrol) werkloos en staat hij op het punt te scheiden van zijn vrouw Kim (TotDanielle Deadwyler). Hij heeft honger naar een doel als hij de islamitische broers en zussen Amir (Theo Rossi) en Jahan (Nazanin Boniadi) ontmoet, die voor een paar dagen het pension van de familie Harrison huren. Dus toen Sean na hun aankomst enkele vreemde dingen rond zijn huis opmerkte, richtten zijn wantrouwige ogen zich naar de deur van het gastenverblijf.
Wat volgt is een provocerend verhaal met een scherp gevoel voor humor en een einde waardoor je het snel nog een keer wilt bekijken.
Heiland combineert sci-fi horror met komische paranoia.
Mede geschreven door Travis Betz en Kevin Hamedani, en geregisseerd door Kevin Hamedani, Heiland begint met een trippy droomsequentie. Sean en Kim worden wakker in een smetteloos witte slaapkamer en fluisteren lieve woordjes tegen elkaar alsof dit het slotstuk is van een romantische komedie van Nancy Meyers. Toen trok een vreemd geluid hen weg van de gelukzaligheid van hun bed.
In een mum van tijd veranderde zijn toon van kalm naar paniek. Sean bloedt. De toekomst was onzeker en bedreigend, en toen werd hij echt wakker. Deze keer lag hij op de bank. Hij was slordig, echt en tot ergernis van zijn vrouw, die zich voorbereidde om hun Airbnb-gasten te verwelkomen in het huis achterin.
Amir en Jahan waren bescheiden gekleed, beleefd en hartelijk, en uitten hun waardering voor twee vreemden die hen ruimte in hun huis gaven. Via gebarentaal prijst Jahan Sean’s kookkunsten, waarbij de geur van de pepers zijn gezicht verlicht met een brede glimlach. Maar toen ze samen aten, vond Sean sommige van hun opmerkingen vreemd, zoals hun onbekendheid met het geluid van krekels. Al snel doet een zoemende melodie (“Seven Nation Army”) hem vermoeden dat Jahan niet zo doof is als zijn broer beweert. Toen was er een schok die hun huis deed schudden, en plotseling drong een onverklaarbaar groen licht door hun ramen. Het wordt heel vreemd, in a Schemeringzone weg.
Top breekbare verhalen
Toch voelde Sean zich ongemakkelijk bij het bespreken van dit onderwerp met zijn vrouw, die het belachelijk vond. Maar hij wil ook zijn ouders (Colleen Camp en Ron Perlman) niet in vertrouwen nemen, die in een konijnenhol van rechtse complotten terecht zijn gekomen. Zijn zuster Cleo (Kate Berlant), een bouwvakker, is niet veel beter, en wakkert gretig de vlammen van Sean’s paranoia aan. Is de president tenslotte niet op bezoek geweest in hun gezellige stad? En heeft hij niet een beroemde plek bezocht in de buurt van het huis van Sean en Kim?
Hoewel Kim de vermoedens van Sean aanvankelijk van de hand wijst en eist dat hij buiten zijn ‘witte zeepbel’ denkt, staat het tv-nieuws bol van de toegenomen veiligheid en de angst voor terroristische dreigingen. Al snel werd hij ook zenuwachtig over hun gasten. Van daaruit speelt het paar amateur-spionnen, en het avontuur revitaliseert hun relatie – en hun seksleven. Maar tegen welke prijs?
Heiland brengt een verrassende gelijkenis zonder prediking.
Hamedani schuwt de moderne Amerikaanse politiek niet door dubbelzinnigheid. Hoewel hij de namen van echte politici vermijdt, spreken zijn personages openhartig over neonazi’s, islamofobie en blanke privileges – vooral als het gaat om het leven in de buitenwijken. De film verandert echter nooit in een lezing, vanwege de strekking van het centrale mysterie: wat doen deze gasten?
Sommige aanwijzingen zijn vreemd, maar potentieel onschadelijk. Een reeks in het tweede bedrijf die een glimp onthult van wat zelfs Sean en Kim niet kunnen zien, daagt het publiek echter uit om Seans vermoedens te geloven. De film is echter gebonden aan zijn standpunt, waardoor hij de held is Heiland. Maar deze film zou saai zijn als hij niet was wat hij lijkt. Maar zelfs als je het al raadt, betwijfel ik of je kunt voorspellen waar het sciencefictionverhaal van Hamedani en Betz zal eindigen. Ik was niet alleen verrast, maar ook blij om verrast te worden. Toen ik zag dat de aanwijzingen zich opstapelden, had ik er vertrouwen in – zelfs arrogant – dat ik het mysterie had opgelost Heiland kloppend totdat het zijn climax bereikt. Ik had het mis, dus ik wil het zien Heiland opnieuw om te zien waar ik de fout in ging, zoals Sean en Kim.
Eerste keer door Heiland werkt als een solide thrillergenre. Dit bedrieglijk eenvoudige verhaal gaat over een stel dat uit elkaar wordt gescheurd door verveling, maar herenigd wordt door een avontuur gebaseerd op voyeurisme en paranoia. Maar de proliferatie van wereldvreemd licht, vreemde apparaten en mysterieuze bezoekers in sciencefiction werpt de inzet verder dan alleen echtscheiding, namelijk leven en dood. Onze verbeeldingskracht wordt verleid en verleidt ons om exotische elementen op te zoeken en daardoor steeds meer tekenen van binnenlands gevaar te negeren.
Als een geweldig detectiveverhaal, Heiland open voor reflectie, groeiend met aanwijzingen die we eerst over het hoofd hadden gezien. Het verhaal verandert mee met ons begrip van Amir en Jahan. Je krijgt dus in zekere zin twee films in één, gewoon door ernaar te kijken Heiland voor de tweede keer. Sterker nog, de show werkt in beide richtingen. De vier hoofdrolspelers – Scott, Deadwyler, Rossi en Boniadi – krijgen de opdracht een voorstelling te spelen die in twee contexten werkt. Sommige scènes die ooit grappig waren, werden bedreigend en omgekeerd. Het draait allemaal om perspectief.
Echte vondsten van SXSW, Heiland is een wonder. Hamedani en zijn gezelschap hebben zorgvuldig een film samengesteld die deels duistere komedie, deels sci-fi-thriller en deels waarschuwend verhaal is. Maar ondanks dit alles voelt het nooit chaotisch of rommelig. Scherp leidend en scherp lijkend, Heiland is een plek die je gezien moet hebben.
Heiland werd beoordeeld vanaf de wereldpremière op SXSW.
