Terwijl Canadezen herdenkingen houden ter gelegenheid van vier jaar sinds de Russische invasie Oekraïneeen Oekraïense vrouw die in Winnipeg woont, is een van de vele mensen die deze dag vieren.
Kristina Miroshnyk komt uit Sumy in het oosten van Oekraïne, slechts 30 km van de Russische grens.
Begin 2022 maakte hij zich zorgen over een mogelijke Russische invasie en overwoog hij om naar elders in het land te verhuizen.
“Iedereen zei dat ik gewoon moest ontspannen, alles komt goed. Het is de 21e eeuw, niemand zal dit laten gebeuren”, vertelde hij deze week aan Global News vanuit zijn huis in Winnipeg.
Miroshnyk kocht een kaartje naar Lviv, dichtbij Polen, maar op de dag van hun vertrek niet.
“De volgende dag kreeg ik een telefoontje rond, ik weet het niet meer, half zes of zes in de ochtend. Mijn vriend raakte in paniek en schreeuwde: ‘Het is oorlog, de oorlog is begonnen.'”
Zij en haar dochter vluchtten naar Polen, waar haar man werkte, voordat ze naar Griekenland vertrokken.
De families zijn slechts enkele van de naar schatting 300.000 Oekraïners die in Canada zijn aangekomen onder de Canada-Ukraine Authorization for Emergency Travel.
Nu, vier jaar later, terwijl ze zien hoe de oorlog hun huizen blijft verwoesten, zeggen sommige Oekraïners in Canada dat ze nog steeds verrast zijn dat ze hier zijn.
“Mijn ouders zijn nog steeds terug in Oekraïne en veel van mijn vrienden en mijn mannelijke vrienden, velen van hen zijn opgeroepen voor het leger en nu vechten ze”, zegt Anastasiia Ravska, die ook in Winnipeg woont.
Ontvang het laatste nationale nieuws
Voor nieuws dat van invloed is op Canada en de rest van de wereld kunt u zich aanmelden om de laatste nieuwswaarschuwingen direct bij u te ontvangen zodra het zich voordoet.
“Ik doe wat ik kan, ik probeer ze te steunen, ik probeer altijd zoveel mogelijk iets voor ze bij te dragen.”
Veel Oekraïners in de stad proberen een verlenging van hun werkvergunning te krijgen of een permanente verblijfsvergunning aan te vragen, omdat hun kinderen al naar school gaan.
De RF Morrison School, waar naar schatting de helft van de leerlingen in de meeste klassen in Oekraïne geboren is, vierde haar vierjarig jubileum met een oproeping. Gedichten en herdenkingswerken maakten deel uit van de ceremonie.
In een van de provincies werd een gebedsdienst gehouden in de Mariakerk. Demetrius in Toronto voor alle Oekraïense kinderen die vluchteling werden of verdwenen in de oorlog.
“Het is echt stressvol omdat ongeveer een jaar geleden het huis van mijn vader werd aangevallen, dus ik maak me er grote zorgen over”, zegt Polina Zaitseva, een Oekraïense studente aan de St. Mary’s Catholic School. Demetrius.
Directeur Lily Hordienko zei dat ze 185 studenten uit Oekraïne hadden geaccepteerd. Dit welkom omvat meer dan alleen onderwijs.
“Vanaf het moment dat ze binnenkomen, geven we ze toiletartikelen, geven we ze eten, geven we ze kleding, wat ze maar nodig hebben”, zei Hordienko.
“In principe zullen we proberen ze te helpen, wetende dat ze met niets komen en niet weten hoe ze zichzelf kunnen helpen.”
De ceremonies op beide scholen zijn slechts twee van de vele die van kust tot kust plaatsvinden.
In Saskatoon werd een herdenkingsdienst gehouden in de St. Mary’s Chapel. Thomas More-college.
“Het is triest dat dit elk jaar een regelmatig terugkerend verschijnsel is geworden bij het bijwonen van dit evenement”, zegt Petro Zerko, een Oekraïens-Canadees van de tweede generatie.
“Natuurlijk kijken we uit naar het einde van deze oorlog, maar het zou goed voor ons zijn om degenen te herdenken die voor de vrijheid hebben gevochten, vooral op een dag als vandaag.”
Het Oekraïens-Canadese congres zal naar verwachting dinsdagavond ook in Saskatoon bijeenkomen.
Leden van de Raad van Bestuur van de Gemeenschap van Democratieën, waaronder Canada, zeiden dinsdag in een verklaring dat ze solidariteit bleven tonen met het Oekraïense volk en riepen alle landen op om druk uit te oefenen op Rusland om ontvoerde Oekraïense kinderen terug te sturen naar hun thuisland en hun families.
De verklaring herhaalde ook dat de bescherming van kinderen in gewapende conflicten ‘niet optioneel, niet onderhandelbaar of politiek is’.
Maar terwijl landen hun steun herhalen, zeggen sommige Oekraïners in Canada dat ze zich zorgen maken dat mensen zullen vergeten wat er gebeurt.
“Mensen lijken de oorlog te zijn vergeten, ze lijken er niet meer in geïnteresseerd om erover te praten”, zegt Kateryna Rudenko, die in 2022 in Halifax aankwam. “Ze lijken zich steeds ongemakkelijker te voelen bij het verdragen van ons verdriet en zijn getuige van ons verdriet, ook al zijn de schietpartijen sinds 2022 erger geworden.
Rudenko, die slechts enkele maanden na het uitbreken van de oorlog als student arriveerde, zei dat hij wil dat mensen zichzelf informeren over de geschiedenis van Oekraïne, zodat ze een beter begrip krijgen van wat de bevolking heeft doorstaan.
Voor mensen als Ravska gaat dat gevoel, ook al gaan de jaren voorbij, nooit weg.
“Het is alsof je kiekeboe speelt als je een kind bent”, zei hij. “Als je je ogen sluit, heb je misschien het gevoel dat je buiten bent, maar je bent nog steeds aanwezig en wat er om je heen gebeurt, gebeurt nog steeds. Dat is de situatie waar we allemaal in zitten.”
–met bestanden van Global News’ Iris Dyck, Caryn Lieberman, Slavo Kutas, Grace Miller en Mitchell Bailey
© 2026 Global News, een divisie van Corus Entertainment Inc.
