In de Verenigde Staten wordt Tucson, Arizona, vaak beschouwd als een leider op het gebied van de beperking van lichtvervuiling. De stad heeft in 2012 een van de eerste uitgebreide verlichtingscodes van het land aangenomen, grotendeels als reactie op de zorgen van drie nabijgelegen onderzoeksobservatoria: Kitt Peak, Fred Lawrence Whipple Observatory en Mount Graham International Observatory. De verlichtingsvoorschriften van Tucson, die de helderheid, kleur en richting van armaturen regelen, zijn bedoeld om “afleidende en overmatige buitenverlichting tot een minimum te beperken, de nachtelijke hemel te beschermen voor astronomische activiteiten en energieverspilling te verminderen, terwijl de veiligheid, beveiliging en het plezier van nachtelijke activiteiten worden gewaarborgd”, aldus de officiële website van de stad.
Palo Alto werd eind vorig jaar de laatste Amerikaanse stad die een reeks regels goedkeurde die huizen en bedrijven verplichten om niet-essentiële verlichting na 23.00 uur uit te schakelen. Net als de verordening van Tucson verplicht de nieuwe wet van Palo Alto het vervangen van felle spotlights door dimbare lampen en het vervangen van armaturen zonder afscherming door armaturen die het licht naar beneden richten. De inspanning wordt geleid door Greer Stone, gemeenteraadslid en voormalig burgemeester. Terwijl de Bay Area meedogenloos schittert, ziet Stone Palo Alto als een ideale proeftuin voor regionale verandering. “Een van de dingen die ik het leukst vind aan Palo Alto is dat het een vrij dichte stedelijke omgeving is die een manier heeft gevonden om de natuurlijke omgeving op organische wijze in de stad te integreren”, zei hij.
De regelgeving zou volgens Stone onmiddellijke voordelen kunnen opleveren. “Betere slaapkwaliteit, minder afleiding en een hogere levenskwaliteit in de buurt”, zei hij. Ecologische voordelen zijn ook belangrijk. “We kunnen lokale wezens helpen toegang te krijgen tot oevercorridors zonder dat daar teveel licht binnendringt.”
