Mijn man en ik hadden nooit gedacht dat we een jaar na onze bruiloft weer bij mijn ouders zouden wonen.
De keuze is een praktische keuze, en we weten dat deze slechts tijdelijk zal zijn, zes maanden tot een jaar. Ons doel is om geld sparen om een huis te kopenen nu de huren in Londen stijgen, is het bundelen van middelen onder één dak het meest logisch.
Emotioneel doet het echter een beetje pijn. Nadat we zeven jaar samen een appartement hadden gehuurd, voelde dit als een stap achteruit: toen we ons leven als pasgetrouwd stel begonnen, werd de onafhankelijkheid waar we zo hard aan hadden gewerkt in de wacht gezet.
Plotseling verhuisden we van waar we in Noord-Londen woonden en terug naar mijn ouderlijk huis in de buitenwijken. Een kleine troost die we letterlijk met ons meenemen is onze steeds groter wordende collectie kamerplanten.
Door voor de wijnranken en schaduwrijke stengels te zorgen, krijg ik een gevoel van verantwoordelijkheid en troost wanneer ik die het meest nodig heb. Het spannendste is als het iets wordt dat ik ook met mijn ouders kan delen.
Mijn planten hielpen bij het creëren van een gevoel van routine en hielpen me door de begindagen en uitdagingen heen
Door planten mee te nemen, kon ik me aanpassen aan een nieuwe levensstijl. Naomi Georges
Planten hebben ervoor gezorgd dat onze flat als thuis voelt. Dus ook al verkochten we het grootste deel van onze bezittingen en hielden we de rest, ik kon het me niet veroorloven het groen kwijt te raken.
Deze dingen zijn niet alleen een mooie herinnering aan het leven dat mijn man en ik hebben opgebouwd, maar ze helpen me ook om mijn dagen te organiseren in moeilijke tijden.
Elke ochtend zet ik koffie en ren rond om het te bekijken voordat ik achter mijn laptop ga zitten.
Het langzame ritme van de plantenverzorging kalmeert mij. In die eerste paar weken voelde ik dat ik veel dingen niet onder controle had: dat was ik ook solliciteren naar een baanmaak budgetteringsspreadsheets en blader online door woningvermeldingen. We waren eigenlijk aan het uitzoeken hoe ons leven eruit zou zien.
Het verzorgen van planten voelt echter nuchter aan. Succesvol voor ze zorgen betekent niet dat je perfect moet zijn of alle antwoorden moet hebben; het enige wat ze van mij nodig hebben is constante aandacht en consistentie.
Na verloop van tijd, toen ik zag hoe ze terugkeerden van activiteit, begon ik ook te herstellen.
Ik begon mijn interesses met mijn moeder te delen, en we werden hechter dan ooit
Aanvankelijk overweldigde de toestroom van planten mijn ouders. “Het is alsof je in het bos leeft”, grapt mijn vader al vroeg, terwijl hij een wenkbrauw optrekt bij de enorme monstera en de overvolle vensterbanken.
Maar binnen de eerste paar weken begonnen ze de planten leuk te vinden, en de verzorging ervan werd iets dat ik met mijn moeder kon delen.
Als hij thuis aan de keukentafel komt werken, zet ik ’s ochtends koffie voor ons. Terwijl ik wacht tot de ketel kookt, controleer ik de bladeren of draai ik de pot om beter licht te krijgen tijdens het kletsen.
Deze kleine momenten samen geven ons een plek om verbinding te maken. Van onbeduidend gepraat over dingen verzorging van planten Er ontstaan diepere gesprekken over het huwelijk en ouder worden, het gezin en de toekomst.
Zonder dat we het wilden, deden we het het creëren van dagelijkse rituelen samen, kwetsbaar kletsend op een manier die we al jaren niet meer hadden gedaan.
Nu zijn we ons aan het voorbereiden om te verhuizen naar ons droomhuis
Vandaag zijn we eindelijk op zoek gegaan naar ons droomhuis.
We hadden genoeg gespaard zodat het eindelijk binnen handbereik leek. En terwijl we ons volgende hoofdstuk plannen, weten we dat er veel fabrieken aan boord zullen zijn, maar niet allemaal.
Mijn vader grapt nu dat we wat moeten weglaten, anders voelt het huis te leeg aan. Hij heeft er zelfs een paar gekocht kruidachtige planten uit de supermarkt om aan de collectie toe te voegen.
Als we eindelijk verhuizen, samen met de planten, zal ik een hernieuwd vertrouwen krijgen in mijn vermogen om troost te vinden en routine vast te stellen, zelfs te midden van onzekerheid en verandering.
In zekere zin was het het beste dat groeide terwijl ik thuis was.
