Larry Li‘S Wat is een draak voor een draak macht in opschorting houden: figuren confronteren zonder spektakel, het werk vertrouwt eerder op erfenis en hiërarchie dan op fantasie. Adeshola Makinde‘S Vuur dat de volgende keer II Rood Oranje (2025) is compact en zwoel, waarbij het verkoolde palet de urgentie naar de oppervlakte drukt. Yiqing Lei‘S Holle vrouw (2022) stript het lichaam terug tot iets leegs, waar het niets het onderwerp wordt. Deze werken behoren tot de 30 die erin zijn opgenomen Toekomsteen nieuwe digitale tentoonstelling van het online kunstontdekkingsplatform Moedersamengesteld door de in Lagos geboren, in Londen gevestigde kunstenaar Leonard Iheagwam, ook bekend als Soldaat.
Vandaag debuteert Toekomst markeert Myma’s eerste door gasten samengestelde tentoonstelling en vertegenwoordigt een belangrijke verandering op het platform. Tot nu toe wordt het programma vormgegeven door professionele curatoren; deze keer neemt een kunstenaar het voortouw. Voor Myma is het een manier om creatief op te laden door live gesprekken te organiseren, samen te werken en vorm te geven. Voor Soldier is het een kans om een simpele vraag te stellen. “Wat is de toekomst?” betoogde hij.
De praktijk van soldaten omvat schilderkunst, beeldhouwkunst, mode en skatecultuur, en cirkelt vaak rond dezelfde genuanceerde knelpunten: identiteitspolitiek, gezinsdynamiek, het psychische residu van oorlog en de kracht van intentie. Deze interdisciplinaire kijk is rechtstreeks van invloed op de manier waarop hij de show benadert. ‘Omdat ik hierdoor mensen kan zien zoals ze werkelijk zijn’, zei hij. “Ik heb ervoor gekozen om verschillende media te gebruiken, zodat ik aandacht kon besteden aan kunstenaars die bekwaam zijn in verschillende media en de verschillende manieren waarop ze zich uiten.”
In plaats van zich te fixeren op bekende toekomstbeelden – zilveren steden, glimmende machines, catastrofes aan het einde van hun leven – is Soldier duidelijk over wat hij niet wil. “Als ik het heb over ‘futuristisch’, heb ik het niet over vliegende robots en auto’s”, zei hij. “Ik wil zien hoe mensen vertalen wat er in de wereld gebeurt – het is bijna heel speculatief, maar het werk moet op een heel futuristische manier tot mij spreken en ook een natuurlijke synergie hebben.” Het resultaat is een groep kunstenaars wier werk de toekomst beschouwt door middel van geleefde ervaring in plaats van een vaste esthetiek.
De nadruk op ervaring is geworteld in de eigen geschiedenis van de soldaat. Geboren in Lagos en nu gevestigd in Londen, heeft hij internationaal opgetreden, onder meer in Wanddecoratieen heeft samengewerkt met merken zoals Louis Vuitton, Nike, Timberland En Hublot. Haar perspectief is, zoals Myma opmerkt, ‘geworteld in geleefde ervaringen’, wat haar ‘perfect past in een show die de gemeenschappelijke taal van ‘de toekomst’ verwerpt.’ Het is ook een perspectief dat al vroeg werd gevormd door zijdelings naar cultuur te kijken. Toen hem werd gevraagd naar zijn eerste ontmoeting met kunst, verwees Soldier naar massamedia en musea. “Mijn ingangspunt komt van de media die ik met mijn vrienden consumeer”, zei hij Andy WarholRita Ackermann en Damien Hirstvoordat hij opmerkte hoe zijn interesses zijn veranderd: “nu bewonder ik echt artiesten als Cady Noland en ik denk dat dit komt door de mentale verandering in de praktijk en wat ik momenteel ervaar.”
De samenwerking met Myma kwam ook organisch tot stand. “Ik denk dat het natuurlijk en terloops gebeurde”, legt Soldier uit. “Toen (mijn solotentoonstelling) Zwarte Ster uitkwam (vorig jaar), denk ik dat het zoveel mensen heeft aangemoedigd om discussies te voeren over de toekomst en wat die inhoudt… we kwamen bij elkaar en besloten dat we wilden zien wat de toekomst voor andere artiesten betekende en hoe zij die konden overbrengen.’ Myma, zo voegde hij eraan toe, “was de perfecte partner omdat ik daardoor het werk kon zien van kunstenaars die ik nog nooit eerder was tegengekomen.”
Deze tentoonstelling brengt kunstenaars uit de hele wereld samen die werkzaam zijn op het gebied van schilderkunst, beeldhouwkunst, illustratie en mixed media. Naast Li, Makinde en Lei omvatten zijn belangrijkste werken Briggs Moyosore‘ Volhouden (Self Portrait) (2021), waarvan Soldier zei dat het persoonlijk weerklank vond Julia Lavrova‘S Waar gaan we heen? (2024), een werk dat meer neigt naar onzekerheid dan naar oplossing. Deze diversiteit is niet toevallig; dat is heel belangrijk. “Het komt erop neer dat we kunstenaars kiezen die aan een bepaalde omschrijving voldoen en mensen vinden die een frisse, futuristische sfeer in hun werk hebben”, aldus Soldier.
De openheid was werkelijk verrassend. “Veel mensen verrassen mij omdat we het rapport open hebben gehouden, wat betekent dat persoonlijke interpretatie een rol speelt”, zei hij. “Ik was behoorlijk verrast door het feit dat sommige mensen denken dat de toekomst zo ver weg is, vergeleken met sommige mensen die de toekomst als morgen interpreteren.” Er is sprake van een slip in de tijdschaal Toekomst zijn houvast gevonden. Sommige werken speculeren decennia in de toekomst; anderen voelen zich stevig geworteld in het heden.
De tentoonstellingstekst merkt dat op Toekomst ‘suggereert de manieren waarop de toekomst wordt beïnvloed door utopische idealen’, een zin die Soldier probeert uit te leggen. “Als je naar de wereld van vandaag kijkt, voelt het alsof we op een omslagpunt staan”, zei hij. “Als we niet oppassen, kan wat op vooruitgang lijkt gemakkelijk in dystopie veranderen.” Conflict, nationalisme, racisme en gebrek aan empathie vormen de achtergrond van de voorstelling, al worden ze niet expliciet in beeld gebracht. Voor Soldier is het reflecteren op die druk een onderdeel van zijn werk: “Als kunstenaar is het mijn rol om daarover na te denken en de kanttekeningen te onderzoeken.”
Belangrijk, Toekomst het idee van één enkele, gezaghebbende visie op wat er zal gebeuren, verwerpen. “Ik weet dat ik mijn eigen manier heb om te zien wat de toekomst in petto heeft, maar dat is mijn realiteit”, zei Soldier. “Dus ik denk dat deze groepsshow een reactie is op mensen die hun eigen mening geven over wat zij denken over de toekomst.” Deze collectieve aanpak herkadert de toekomst als iets gedeeld, omstreden en onopgelost.
Voor Myma geeft de tentoonstelling ook de richting van het platform aan: door kunstenaars geleid, cultuurkritisch en afgestemd op een publiek dat zich beweegt tussen hedendaagse kunst, mode, skate en online cultuur. Voor kijkers biedt het iets rustigers maar veeleisender dan spektakel. Deze tentoonstelling gaat niet over esthetiek; het gaat over levenservaringen vertaald in kunst en over het geven van ruimte aan kunstenaars om op hun eigen voorwaarden vooruit te denken. Zoals Soldier zegt: “Ik hoop echt dat wanneer kunstenaars deze werken maken, ze kunnen nadenken over de toekomst en hoe ze impact kunnen maken door middel van kunst en andere middelen.”
Fotografie met dank aan Myma. Vinden ‘Toekomst’ online Hier.
Leonard ‘Privé’ Iheagwam
