De Amerikaanse minister van Volksgezondheid en Human Services Robert F. Kennedy Jr. geeft Big Tobacco de schuld voor het helpen aanjagen van de zwaarlijvigheids- en chronische ziektecrisis in Amerika door de moderne ultra-verwerkte voedselindustrie vorm te geven. In een WABC-radio-interview in 77 verklaarde Kennedy dat sigarettenfabrikanten, die te maken kregen met rechtszaken en strengere regelgeving met betrekking tot sigaretten, hun activiteiten op het gebied van voedsel diversifieerden door grote merken te kopen en dezelfde onderzoeksbenaderingen toe te passen die werden gebruikt om de sigarettenverslaving te vergroten. Hij betoogt dat deze ‘wetenschap van de verslaving’ zich richt op speciaal ontwikkeld voedsel dat is ontworpen om mensen aan het eten te houden, en zo bij te dragen aan de stijgende cijfers van obesitas, diabetes en andere gezondheidsproblemen op de lange termijn.
Wat RFK Jr zei over verslavend voedsel
Kennedy zei dat tabaksbedrijven als Philip Morris en RJ Reynolds hun intrede in de voedingssector deden naarmate de publieke druk op sigaretten toenam. Hij beweert dat ze grote bedrijven in verpakte voedingsmiddelen hebben gekocht en wetenschappelijke expertise hebben gebruikt om producten te ontwerpen die herhaalde consumptie aanmoedigden.Hij gebruikte ook botte taal om deze voedingsmiddelen te omschrijven als chemisch ontworpen om lekker te smaken, maar weinig voedingswaarde te bieden, en zei dat dit patroon helpt om overeten te voeden en de gezondheidsproblemen te verergeren.Kennedy beweerde niet dat tabak daadwerkelijk door het voedsel werd gemengd. Het argument concentreert zich op productengineering en het idee dat bedrijven voedsel kunnen ontwerpen om de eetlust te maximaliseren en de consumptie te herhalen.In de praktijk wijzen onderzoekers en deskundigen op het gebied van de volksgezondheid vaak op kenmerken van veel ultrabewerkte voedingsmiddelen, zoals een hoog gehalte aan toegevoegde suikers, zout en vet, maar ook op texturen en smaakprofielen die zijn ontworpen om het eten gemakkelijk en zeer lonend te maken.
De relatie tussen tabak en voedsel en de bedrijfsgeschiedenis
Kennedy’s opmerkingen vestigen de aandacht op de werkelijke historische overlap tussen tabaksfabrikanten en grote bedrijven in verpakte levensmiddelen aan het einde van de 20e eeuw. Gedurende deze periode verwierven en controleerden tabaksfabrikanten grote voedselmerken, waardoor hun invloed zich uitbreidde tot buiten sigaretten en dagelijkse diëten.Voorstanders van het bredere argument zeggen dat deze cross-over tussen bedrijven belangrijk is omdat tabaksfabrikanten bekend staan om hun geavanceerde marketing, consumentenonderzoek en productoptimalisatie, die allemaal de wensen en consumptie van mensen kunnen bepalen.
Over het waarom van het ‘wetenschap van verslaving’-raamwerk wordt nog steeds gedebatteerd
Het idee dat ultrabewerkte voedingsmiddelen verslavingsachtige eetpatronen kunnen aanmoedigen heeft de afgelopen jaren aandacht gekregen, omdat onderzoekers onderzoeken waarom sommige producten een sterke hunkering, herhaaldelijk tussendoortjes en moeite met bezuinigen veroorzaken, zelfs als de gezondheidsrisico’s duidelijk zijn.Dit is nog steeds een wetenschappelijk debat, maar het is een krachtig politiek argument geworden omdat het de discussie verschuift van een persoonlijke discipline naar de manier waarop producten op grote schaal worden ontworpen en op de markt worden gebracht.Kennedy beschreef dit probleem als een noodsituatie op het gebied van de volksgezondheid die systematische actie vereist. Zijn uitspraken komen overeen met zijn ‘Make America Healthy Again’-boodschap, die zich richt op het terugdringen van het aantal chronische ziekten en het verschuiven van het nationale dieet, weg van de afhankelijkheid van ultrabewerkt voedsel.De opmerkingen komen ook op hetzelfde moment als bredere discussies in Washington over voedingsrichtlijnen, de verantwoordelijkheid van de voedselindustrie en de vraag of strengere regelgeving nodig is om obesitas en voedingsgerelateerde ziekten terug te dringen.Kennedy’s beweringen zullen waarschijnlijk het debat over de rol van de voedselindustrie in de volksgezondheid doen toenemen. Dit omvat vragen over hoe ultrabewerkte voedingsmiddelen worden ontwikkeld, hoe ze op de markt worden gebracht en welke normen moeten worden toegepast wanneer producten in verband worden gebracht met een verhoogd aantal gevallen van obesitas en chronische ziekten.Voorlopig is zijn belangrijkste boodschap duidelijk: hij wil dat de zwaarlijvigheidscrisis wordt behandeld als een probleem van de invloed van het bedrijfsleven en kunstmatige consumptie, en niet alleen als een probleem van individuele keuze.
