AUSTIN, Texas — Er is de laatste tijd een gesprek gaande over wat de rol van de politiek zou moeten zijn op filmfestivals. Het SXSW Film & TV Festival vond zijn eigen unieke antwoord op dat dilemma door de regisseur in de kijker te zetten Riley’s laarzen’s “I Love Boosters” tijdens de openingsavond.
Riley is openhartig over een verscheidenheid aan onderwerpen, en zijn script voor ‘Boosters’ is geworteld in een pro-arbeids-, anti-corporate wereldbeeld dat vaak aanzet tot radicalisme. Deze film is ook surrealistisch, absurd en grappig. Dit zal nooit verward worden met een droge lezing of didactisch pamflet.
Toch werden bepaalde actuele politieke kwesties – of het nu gaat om het Midden-Oosten of binnenlandse immigratie, onderwerpen waar Riley of wie dan ook over zou willen praten – donderdagavond nooit besproken vanaf het podium van Austin’s Paramount Theatre. Neon brengt de film op 22 mei uit.
In de film Keke Palmer schittert als Corvette, die samen met haar vrienden Sade (Naomi Ackie) en Mariah (Taylour Paige) een winkeldiefstal runt en hun gestolen goederen voor een schijntje doorverkoopt. Vanaf dat moment wordt het nog ingewikkelder als ze samenwerken met een Chinese fabrieksarbeider (Poppy Liu) om een hooghartige modemagnaat neer te halen (Demi Moore).
De film bevat ook een auto-achtervolging, afgebeeld met miniaturen en stop-motion-animatie om mensachtige figuren af te beelden waarvan de huid is verwijderd. Dit betekent dat “I Love Boosters” bovenal wild, onstuimig en onvoorspelbaar is.
Na een introductie vóór de show keerden Riley en SXSW-festivalvoorzitter Claudette Godfrey daarna terug naar het podium, met het grootste deel van de formidabele cast van de film: Palmer, Ackie, Paige, Liu, Moore, Eiza González en LaKeith Stanfield.
Toen hem werd gevraagd waar het idee voor de film vandaan kwam, antwoordde Riley: “Ik heb zeker veel boosterspullen gekocht in mijn leven.”
Met zijn kenmerkende oversized hoed en zwart-wit bloemenpak zei Riley dat het vooral zijn gedachten over de modewereld waren die hem in een spiraal van specifieke ideeën brachten die tot de film leidden.
“Hoe wordt het gemaakt en wat is de waarde ervan?” vroeg Riley. “Is het alleen maar het idee of is het gewoon het harde werk dat nodig is om het te laten gebeuren? En het spreekt alleen maar over het idee dat zoveel mensen zich met de wereld willen bezighouden en zich met kunst willen bezighouden en het gevoel willen hebben dat ze bij dat gesprek worden betrokken – en het is gewoon te duur.”
Van links naar rechts: Naomie Ackie, Taylour Paige en Keke Palmer in de film ‘I Love Boosters’.
(Neon)
Palmer merkte op dat hij de film verschillende keren had gezien en dat iets specifieks zijn aandacht trok tijdens deze bezichtiging. “Het is een Boots Riley-film, begrijp je wat ik bedoel?” hij zei: ‘Dus ik kijk er graag naar.
“De beloning is dat ik alle verschillende lagen blijf zien die hij erin heeft aangebracht”, vervolgde hij. “Wat je ook bent, we worden allemaal geconfronteerd met een waanzinnige strijd. En als we allemaal een manier zouden kunnen bedenken om ermee om te gaan en te stoppen met het voeren van onze eigen onafhankelijke strijd, dan zou dat het zijn.”
Verwijzend naar het fantastische apparaat dat een belangrijke rol speelt in het verhaal, voegde Palmer eraan toe: “Dat is alles situationele versneller.”
“De eerste keer dat we ernaar keken, huilde ik aan het einde toen ze mondiale vakbonden, opstanden enzovoort lieten zien”, zei Liu. “En wat een moment is het om het op het scherm te zien.”
Stanfield speelde ook in Riley’s speelfilmdebuut, “Sorry to Bother You.” Hij onthulde dat zijn partner op het scherm tijdens de buitensporige seksscène eigenlijk zijn vrouw was, Kasmere Trice Stanfield, die in het publiek zat.
Toen hij weer met Riley samenwerkte, zei Stanfield: “Het was geweldig om herenigd te worden. En ik zei tegen hem: bel me de volgende keer gewoon.”
‘Bel mij ook,’ zei Paige.
‘Ik ben met z’n drieën,’ voegde Palmer eraan toe.
‘Je hebt nu in elke film een Chinees meisje nodig,’ zei Liu.
‘En Mexicanen,’ viel González in.
Een mix van ernst en plezier duurde de hele avond. Op een gegeven moment wees Riley op de komiek en acteur Erik Andrédie een kleine rol speelt in de film, zat in het publiek. Andre, die vooraan in de zaal zat, stond op onder applaus en zei dat de fotografen hem op de rode loper voor Riley hadden aangezien en dat hij zo in de vertoning terechtkwam. Riley voegt eraan toe dat hij gratis spullen krijgt bij slijterijen omdat mensen denken dat hij Andre is.
‘Om eerlijk te zijn,’ zei Stanfield tegen Andre, ‘dacht ik ook dat jij hem was.’
“Voor jou zien we er allemaal hetzelfde uit, hè?” Andre reageerde door te doen alsof hij boos was totdat het publiek lachte.
Over haar rol als kwaadaardige modeontwerpster zei Moore: ‘In eerste instantie dacht ik: ‘Wauw, ik wist niet dat ik als cool genoeg zou worden beschouwd om deel uit te maken van het (project) van Boots Riley.’ En het was zo ongewoon en we hadden een geweldige ontmoeting en het was gewoon een personage waar ik nog niet aan had gedacht. En het gaf me een geweldige plek om te spelen, risico’s te nemen en iets anders te doen. Ik denk niet dat ik ooit de kans heb gehad om zoiets te doen.”
Toen het gesprek uit de hand begon te lopen en meerdere castleden tegelijk aan het praten waren, zei Paige over Riley: ‘Je kon zien dat ze een zus had, omdat we allemaal met elkaar praatten, over haar. We zouden giechelen. Ze zei: ‘Oké, we moeten nu beginnen.’
Toen de vraag- en antwoordsessie stierf, werd Riley serieus. “Deze film heeft iets dwaasheden, maar het is ook een heel belangrijke film om nu te laten zien,” zei hij, “omdat ik denk dat we allemaal een manier moeten vinden om te veranderen wat er gebeurt, een manier om het fascisme te bestrijden, een manier om de structuur van de wereld om ons heen te veranderen.
“Dus wat ik hier wil zeggen is: vertel mensen over deze film”, vervolgde Riley. ‘Ik heb het nodig om naar buiten te komen. Je zou denken omdat het op Neon staat en zij zijn… en we hebben er al over bericht. Dat doen we niet.’
Terwijl het publiek uit hun stoelen begon op te staan en het personeel probeerde het theater om te draaien voor de volgende voorstelling, bleef Riley praten, schreeuwend tegen zijn vrouw en kinderen en andere familieleden in de menigte totdat hij uiteindelijk ook het podium verliet.
