Door de gemeenschap gesteunde media hebben hiermee een moeilijk jaar achter de rug uitbetaling van Corp-fondsen. voor de Publieke Omroepopgericht door het Congres onder de Public Broadcasting Act van 1967. Op het moment van haar overlijden verstrekte de organisatie subsidies aan 365 niet-commerciële televisie- en 1.216 radiostations. (“Ending Taxpayer Support of Biased Media” is de bevooroordeelde titel van dit uitvoeringsbesluit.) Het CPB, zo lijkt het nodig om (nogmaals te benadrukken), houdt zich niet bezig met inhoud; Onafhankelijke stations produceren hun eigen shows en/of verwerven andere shows, geproduceerd door andere aangesloten stations, via NPR, PBS en verschillende bronnen, vrij van interferentie. Lokale niet-commerciële tv-kanalen zijn onder meer PBS SoCal (een combinatie van KOCE en KCET) en KLCS LAUSD; op deze radiostations, waaronder KCRW, LAist (KPCC), KUSC, KCSN en KJZZ, die elk hun eigen identiteit en volgers hebben.
Naast overheidsfinanciering, die ongeveer 1,60 dollar per belastingbetaler per jaar bedraagt (of 0,01% van de federale begroting), overleeft het systeem op een combinatie van subsidies, schenkingen, bedrijfssponsoring en donaties van ‘mensen zoals jij’. En als u nog niet tot die mensen behoort, is dit het moment om te overwegen om dat te worden, door te doneren aan NPR of PBS of rechtstreeks aan een favoriete lokale zender of show. Kwaliteit kost!
Hier zijn zes grote redenen, waaronder tientallen kleinere redenen.
Waar voor je geld
Door de gemeenschap ondersteunde televisie en radio worden beschouwd als een publiek goed en worden gratis via de ether en op internet uitgezonden, waar vaak aanvullende inhoud, waaronder korte video’s en podcasts, beschikbaar is. Maar door $ 5 per maand fiscaal aftrekbaar te betalen aan PBS, krijg je een ‘PBS-paspoort’, waarmee je toegang krijgt tot een enorm archief met shows, zowel nieuwe als oude, van vele producenten, uit vele staten, over allerlei onderwerpen – nieuwsshows, drama’s, wetenschappelijke series, livemuziek, diepgaande geschiedenisduiken, verschillende series over houtbewerking, tuinieren en woningverbetering, en kookprogramma’s van Julia Child, Jacques Pépin, Lidia Bastianich en Ming Tsai, om er maar een paar te noemen. (Als je hier niets kunt vinden om naar te kijken of te luisteren, ben je gewoon een vrek.) En het is van onschatbare waarde om te weten dat je geld de publieke media helpt, en de makers ervan helpen op hun beurt bij het financieren, overleven en bloeien.
Larry Mantle is gastheer van het LAist-nieuwsmagazine ‘Airtalk’.
(Jason Armond/Los Angeles Times)
Het is lokaal
Als gedecentraliseerde systemen waarvan de kanalen en stations zich bevinden in de gemeenschappen die zij bedienen, zijn publieke media het laatste bastion van lokale en regionale programmering. Een snelle zoektocht door PBS Passport onthult. ‘Vermont Poëzie’, ‘Kansas Sunday’, ‘Minnesota Curling’, ‘Central Texas BBQ’, ‘South Dakota High School Rodeo Finals.’ Op de radio zijn Madeleine Brands ‘Press Play’ op KCRW en ‘AirTalk’ op LAist (ook bekend als KPCC), waarvan de presentator Larry Mantle telefoontjes van luisteraars vraagt, ochtendnieuwsmagazines met een focus op de thuisstad. PBS SoCal heeft series uitgebracht zoals “Lost LA” (afleveringen over smokkelaarstunnels, architect Paul Williams, historische Filippijnse steden, het in Watts gevestigde Shindana Toy Co.), “Artbound” (Case Study House-programma, punkmuziek in ChinatownDuchamp in Pasadena, Gospel in LA), “Coastal California” (een openbaar kunstproject dat de lokale geschiedenis weerspiegelt van Venetië tot San Rafael) en “Gebroken Brood” Roy Choi (voedsel als instrument van sociaal activisme). Gelukkig laten ‘California’s Gold’ en ‘Visiting’ nog steeds afleveringen zien van mijn man, de overleden maar onsterfelijke. Huell Howseronze vriendelijke en ontzagwekkende stads- en staatvideograaf.
“Molly uit Denali” op PBS.
(PBS)
Het verdedigt de diversiteit
De publieke media zijn uitdrukkelijk geformuleerd om achtergestelde groepen te dienen en vertegenwoordigen diversiteit, inclusiviteit en gelijkheid, wat, zoals ik je wil zeggen, een goede zaak is. (Het omgekeerde is niet waar.) Ik ben optimistisch genoeg om te geloven dat blootstelling aan een andere cultuur, een manier van leven, kijken en praten over de wereld, iemand van vooroordelen kan genezen. (En voor degenen die deel uitmaken van die cultuur is representatie van belang.) De PBS-serie ‘Independent Lens’ (onderwerpen uit 2025 omvatten funkgeschiedenis, Aziatisch-Amerikaanse basketbalsterren op de middelbare school, Lakota-dansen en weduwenkampen) en ‘POV’, een documentaireshow die sociale en politieke uitdagingen personaliseert en je meeneemt naar plaatsen waar de meeste televisieplatforms weigeren te gaan. ‘The Migrant Kitchen’ van PBS SoCal onderzoekt onze kosmopolitische eetcultuur en de immigranten die deze hebben gecreëerd. Tekenfilms op PBS Kids zijn onder meer ‘Molly of Denali’, waarin een inheems meisje uit Alaska, haar vrienden en familie centraal staan; “Rosie’s Rules”, over een vijfjarig Mexicaans-Amerikaans kind dat in San Antonio woont; “Alma’s Way”, over een 6-jarige Puerto Ricaanse jongen die in de Bronx woont; en “Lyla in the Loop”, waarvan de hoofdpersoon een 8-jarige Jamaicaanse Amerikaan is. “Sesamstraat” is zeker een stedelijk multi-etnisch wonder.
Twee duiven in Hyde Park, Londen, in “The Pigeon Hustle.”
(Fergus Gill / Maramedia Ltd. / PBS)
Je zou – nee, je zult – iets kunnen leren
Publieke media zijn een thuis voor wetenschap, ervaring en expertise – een universiteit in de lucht. Onder ‘American Masters’ – wiens aanbod voor 2025 films bevat over jazzpianist Hazel Scott, graphic novelist Art Spiegelman, historicus-filosoof Hannah Arendt, kookschrijver Marcella Hazan, acteur Marlee Matlin en Dick Van Dijk – en ‘American Experience’, waarvan de laatste afleveringen gaan over de American with Disabilities Act, de ontwikkeling van de polaroidcamera, het bestrijden van smog, en Henry Kissinger – je hebt de syllabus voor een cursus Amerikaanse cultuurgeschiedenis. Plus werken van Ken Burns en vrienden, waarvan er 44 verkrijgbaar zijn via PBS Passport, van “The Brooklyn Bridge” uit 1982 tot de “Brooklyn Bridge” van dit jaar. ‘Amerikaanse Revolutie’, met “Civil War”, “Baseball”, “Vietnam War”, “The Central Park Five”, “Country Music” en “VS en de Holocaust” onderweg, en je hebt het potentieel om een veelzijdige burger te worden. “Nova” presenteert wetenschap; De show van dit jaar omvat een tweedelige documentaire over de bouw en het leven van het internationale ruimtestation en een korte blik op de superflood. In ‘Natuur’ komen vogels, bijen, walrussen en walvissen voor. En op de radio catalogiseert Terry Gross’ weergaloze interviewserie ‘Fresh Air’ de figuren die onze tijd hebben gevormd.
Terry Gross op het podium van het New Yorker Festival 2019.
(Brad Barket/Getty Images voor The New Yorker)
Nieuws dat u kunt gebruiken, maar geen misbruik van u maakt
We zouden lange discussies kunnen voeren over de balans in de media, maar het is waarschijnlijk dat veel van degenen die NPR en PBS beschuldigen van liberale vooroordelen niet echt opletten of serieus luisteren. Zeker, je kunt met elke nieuwsorganisatie discussiëren over haar redactionele keuzes, gebaseerd op individuele voorkeuren, maar beter geïnformeerde, beredeneerder, journalistiek scherpe of ethische nieuws- en actualiteitenprogramma’s zul je nergens op de televisie of op de kabeltelevisie vinden (en zeker niet op het internet, waar normen willekeurig zijn). Er zijn panels, maar geen experts, en geen miljardairs die een agenda naar voren kunnen brengen of het Witte Huis tevreden moeten stellen. PBS-documentairenieuwsvlaggenschip “Frontline” plaatste de aflevering “Surviving CECOT”, zelfs toen CBS een beroemd “60 Minutes” -rapport over dit onderwerp publiceerde.
Gabriel Quigley, van links naar rechts, Drew Cain, Imogen Clawson, Tony Pitts, Rachel Shelton, Callum Woodhouse, Nicholas Ralph, Samuel West, Anna Madeley en Mark Chatterton in “All Creatures Great and Small” op PBS.
(Helen Williams / Speeltuinentertainment / Meesterwerken)
Uiteindelijk was het leuk
Het is niet allemaal schoolwerk. Entertainment, in de vorm die passend wordt geacht – en niet noodzakelijkerwijs deftig of exclusief – is lange tijd een sleutelelement geweest in de programmering van het systeem en een basis voor fondsenwerving. De komische omnibus “Wait, Wait Don’t Tell Me” en de verhalenreeksen “This American Life” en “The Moth Radio Hour” (beide geproduceerd door het PRX-netwerk) zijn het ultieme luistercomfort. Lange tijd was de publieke televisie de enige toegangspoort tot Britse programmering, en de Union Jack blijft populair. “Monty Python’s Flying Circus” werd naar Amerika gebracht door een lidstation in Dallas. (Hef een glas voor programmadirecteur Ron Devillier bij KERA-TV.) Onder de paraplu van ‘Meesterwerk’ is hier een reeks mysteries, drama’s, melodrama’s en meerdelige bewerkingen van klassieke romans gearriveerd. (Dit jaar brengt “Geduld,” over een autistische detective (gespeeld door autistische acteur Ella Maisy Purvis), en “Geweldige hardloper” het laatste werk van Michael Caine en wijlen Glenda Jackson. Stukken met een lange looptijd ‘Bel de verloskundige’ in het 14e seizoen, en ‘All Creatures Great and Small’, over een dorpsdierenarts, in het zesde seizoen, hebben een publiek dat zo loyaal is als verhalen over zwaard en tovenarij. Die reus “Downton Abdij” voor het eerst gepresenteerd door “Masterpiece.”
Ivana Bueno als Clara en Francesco Gabriele Frola als de Notenkraker Prins in “Notenkraker” van Aaron S. Watkin en Arielle Smith.
(Johan Persoon/PBS)
De publieke media vieren de kunsten, zowel hoog als laag – ‘Craft in America’, waarin werknemers in veel media en uit veel plaatsen worden belicht, is een persoonlijke favoriet. Een bijzonder waardevolle dienst in een tijd waarin presidenten zich richten op musea (en nationale parken en dierentuinen). “ongepaste ideologie” En heeft zijn eigen naam geslagen in het John F. Kennedy Center for the Performing Arts in Washington, DC. De PBS-serie ‘Great Performances’ vervulde de vroege, grotendeels ongerealiseerde belofte van het medium om kunst in ieder huis te brengen, met opera, ballet en theater. Dit jaar is Shakespeare’s ‘Twelfth Night’ te zien, met Lupita Nyong’o en haar broer Junior als tweeling, samen met Sandra Oh, Peter Dinklage en Jesse Tyler Ferguson; Een nieuwe ‘Notenkraker’ van het English National Ballet, en een documentaire over de baanbrekende zwarte operazangeres Grace Bumbry. Op de door luisteraars gesponsorde radio wordt meestal muziek uitgezonden die niet door bedrijfsstations wordt gespeeld (lokaal KUSC = klassiek, KJZZ = jazz, terwijl KCRW ’s ochtends en ’s avonds zijn microfoon aan DJ’s overdraagt, en KPFK een hotspot biedt voor de Grateful Dead.) De PBS-serie “Austin City Limits” is een live showcase voor alle soorten traditionele Amerikaanse muziek. In de YouTube-serie van NPR “Klein Tafelconcert,” muzikanten verzamelden zich in hoeken van hun kantoren en speelden draadloos voor het personeel; met gasten variërend van Taylor Swift tot Parliament-Funkadelic, Tame Impala tot Silvana Estrada, is het een plek om nieuwe artiesten te ontdekken en oude te herontdekken – een optreden dat net zo krachtig is als een slot op ‘Saturday Night Live’.
Over het algemeen is dit een geweldige plek om uw geld te investeren en, als u geen geld heeft, uw tijd. Je zult er beter van worden; dat is mijn nieuwjaarsbelofte aan jou.
