Dat proces gaat door tijdens de show. Zelfs na het naaien was er niets opgelost. “Backstage duw je het terug en het ziet er weer heel anders uit”, zei hij. Het herinnert ons eraan dat deze onderdelen geen statische objecten zijn, maar responsieve objecten die voortdurend opnieuw worden gekalibreerd.
Wat Jones echter onderscheidt, is waar hij zijn focus legt. “Ik neem het meisje altijd voor de spiegel en zeg: ‘Hoe voel je je?’” zei ze. “Mensen vragen het meisje nooit: hoe voelt ze zich?” Het is een simpele vraag, maar tijdens een show is het een ongebruikelijke vraag. Voor hem is dit belangrijk – vooral als de modellen zelf vaak nieuw zijn in de ervaring. “Het is absoluut gek, eng”, zei hij over hun eerste catwalkwandeling.
Er zat een soort intimiteit in de uitwisseling, iets wat in strijd was met de omvang van de show in Parijs. “Het is eigenlijk een heel intiem en persoonlijk moment als je iemand je hoed opzet”, zei hij. Hoofddeksels gaan minder over spektakel en meer over verbinding – rustige aanpassingen, wederzijds begrip voor de spiegel.
De interpretatie is echter nog open. Het omwikkelde doek zal altijd de indruk wekken van iets buiten zichzelf, of het nu puurheid, ritueel of terughoudendheid is. Jones ontkent dat niet. “Wij maken iets, en zij pakken het… zodra wij het laten zien, hebben zij het. Wij hebben het niet meer.” Als ze in strijd zijn met religieuze of culturele verwijzingen, moeten ze met zorg worden behandeld, maar niet overdreven vastberaden. “Hopelijk… is het logisch. Het is een soort viering van schoonheid.”
Ondanks al het kleermakerswerk blijven de ideeën opzettelijk toegankelijk. “Ik hoop dat mensen hun eigen versies zullen maken”, zei hij. “Maak het je eigen met dit echt geweldige T-shirt van Uniqlo.” Het is half een grap, half een manifest – mode is iets dat je moet proberen, en niet alleen maar moet observeren.
Toen hij werd gedwongen de geest van de hoofdtooi te definiëren, wachtte hij even voordat hij tot een enkel woord kwam. ‘Transformatief’, zei hij. “Omdat iedereen dat kan doen… en het zal iedereen op de eenvoudigste manier veranderen.”
Uiteindelijk ligt daar hun kracht – niet in de constructie, hoe nauwgezet ook, maar in de vertrouwdheid van hun bewegingen. T-shirts, verweven stoffen, momenten vastgelegd en verheven.
Fotografie met dank aan Givechy.
