Volgens recente rapporten neemt de honger onder werknemers in de gezondheidszorg en het onderwijs voor jonge kinderen toe onderzoek van het Stanford Centre on Early Childhood, en er zijn tekenen dat het onwaarschijnlijk is dat deze uitdagingen op korte termijn zullen verbeteren.
In juni zei 58 procent van de aanbieders van gezondheidszorg en voorschools onderwijs die werden ondervraagd door het RAPID Survey Project op Stanford dat ze honger ervoeren, wat onderzoekers maten aan de hand van zes vragen over voedselonzekerheid, ontwikkeld door het Amerikaanse ministerie van Landbouw. Deze dienstverleners, die verschillende rollen en instellingen hebben, hebben niet alleen te maken met sticker-shocks in de supermarkt; ze slaan maaltijden over, eten kleinere porties om de voedselvoorraad te vergroten, en verhongeren omdat ze geen geld meer hebben om voedsel te kopen.
Het RAPID Survey Project meet de honger met behulp van zes voedselveiligheidscriteria die zijn ontwikkeld door Amerikaanse ministerie van Landbouw:
- Het voedsel dat we kochten duurde niet lang en we hadden geen geld om meer te kopen.
- We kunnen het ons niet veroorloven om een evenwichtig dieet te volgen.
- Heeft u of andere volwassenen in uw huishouden ooit de porties kleiner gemaakt of maaltijden overgeslagen omdat er niet genoeg geld was om eten te kopen?
- Zo ja, hoe vaak gebeurt dit?
- Heeft u ooit minder gegeten dan nodig was, omdat er niet genoeg geld was om voedsel te kopen?
- Heeft u ooit honger gehad, maar niet gegeten omdat er niet genoeg geld was om eten te kopen?
RAPID brengt de voedselonzekerheid van zorgverleners de afgelopen vier jaar in kaart. Het hongerniveau bleef tussen de zomer van 2021 en begin 2024 stabiel tussen 20 en 30 procent, en begon daarna drastisch te stijgen.
Phil Fisher, directeur van het Stanford Centre on Early Childhood, zei dat de status quo van de hongercijfers bij zorgverleners ‘aanvankelijk onaanvaardbaar’ was, maar dat de recente piek ‘alarmerend’ en ‘zorgwekkend’ is.
“Het personeelsbestand in de vroege zorg en het onderwijs is bijzonder kwetsbaar voor economische trends”, aldus Fisher, die de stijging verklaart. “Eén reden is hoe dicht velen (onderwijzers) bij armoede staan.”
Het is waar dat beginnende onderwijzers een gemiddeld salaris verdienen van $ 13,07 per uurwaardoor het een van de laagstbetaalde beroepen in de Verenigde Staten is. A geschat 43 procent van de beroepsbevolking is afhankelijk van overheidsuitkeringen, zoals Medicaid en voedselbonnen, om te overleven.
Dus als de prijzen stijgen, zijn beginnende onderwijzers de eersten die de impact voelen, en de laatste tijd zijn de voedselprijzen alleen maar gestegen. De kosten voor boodschappen zijn verbeterd bijna 30 procent sinds februari 2020.
“Voedsel is erg duur”, zegt Isabel Blair, al bijna twintig jaar een kinderopvang aan huis, die onlangs besloot haar programma in Michigan te sluiten. “Het is moeilijk voor gezinnen die een minimumloon verdienen om in hun basisbehoeften te voorzien: huisvesting, kinderopvang en voedsel.”
Blair had het opgemerkt prijs inflatie vooral onder eieren en producten. Beide zijn basisvereisten voor onderwijsprogramma’s voor jonge kinderen.
“Je gaat naar de supermarkt en verse groenten zijn zo duur. Voor een tomaat betaal je ongeveer drie dollar. Of een dozijn eieren, het is nu bijna $ 4,” zei hij. “Om kinderen te voeden, moet je zorgen voor ontbijt, snacks en lunch. Sommige programma’s bieden diner aan. Als je het bij elkaar optelt, is het erg duur.”
In de RAPID-enquête gaven aanbieders schriftelijke antwoorden op open vragen, en verschillende aanbieders benadrukten welke gevolgen de hoge boodschappenprijzen hebben voor hun eigen gezinnen.
“We slaan de maaltijden over zodat de kinderen kunnen eten”, zei een leraar in Colorado. “De voedselprijzen rijzen de pan uit.”
“De rekeningen voor boodschappen blijven stijgen en we moeten bezuinigen op wat we kopen en onze menu’s thuis veranderen om dezelfde hoeveelheid voedsel te kunnen betalen als we een paar maanden geleden kochten…” schreef een directeur van een winkelcentrum in Washington.
“(Mijn grootste zorg op dit moment is) dat we op een dag niet zullen verhongeren op straat”, schreef een leraar van een programmacentrum in Georgië.
Een directeur van zo’n centrum in Indiana zei: “De prijzen van de boodschappen stijgen en ik kan me niet genoeg eten veroorloven… voor de hele maand. We moeten bezuinigen op eten of de restjes van het werk meenemen naar huis, zodat de kinderen die kunnen eten.”
“Het bewaren van voedsel in huis en het voorzien in onze voedingsbehoeften als gezin (zijn mijn grootste zorgen)”, schreef een thuiszorgverlener in Ohio.
Cristi Carman, directeur van het RAPID Survey Project, zei dat de moeilijke keuzes die dienstverleners moeten maken, tussen het kopen van meer boodschappen of het betalen van de rekening, ‘absoluut verwoestend’ zijn. Carman en Fisher merken afzonderlijk op dat het voor verzorgers steeds moeilijker wordt om een verzorgende, hoogwaardige omgeving voor kinderen te bieden als hun magen knorren en ze zich zorgen maken over hoe ze hun eigen gezin van voedsel kunnen voorzien voordat hun salaris binnenkomt.
“Dat is geen humane situatie voor een individu in welke rol dan ook, vooral niet als hij of zij voor het jongste kind zorgt”, zei Carman. “Ze opereren niet onder de beste omstandigheden. Ze opereren onder omstandigheden met verminderde behoeften.”
Bovendien, zegt Fisher, kopen aanbieders van vroege zorg en onderwijs vaak niet alleen boodschappen voor zichzelf, maar ook voor de kinderen in hun programma’s. (De stijgende kosten hebben aantallen zonder licentie bereikt familie, vrienden en buren Zorgaanbieders die in de Verenigde Staten voor miljoenen kinderen zorgen vanaf de geboorte tot de leeftijd van vijf jaar hebben het bijzonder zwaar te verduren, omdat velen van hen, ook al komen ze technisch gezien in aanmerking, nog steeds zijn uitgesloten van gezondheidszorg. federaal voedselprogramma voor kinderopvangaanbieders.) Dus als dienstverleners honger lijden, worden de kinderen die zij dienen meestal ook getroffen. Misschien worden verse groenten en fruit vervangen door ingeblikte goederen, of worden eiwitten vervangen door koolhydraten. Hoeksnijden wordt onvermijdelijk.
Hoewel de voedselonzekerheid onder dienstverleners groot is, wordt niet verwacht dat de voedselprijzen zich in de nabije toekomst zullen stabiliseren, omdat de tarieven van de regering-Trump de prijs van geïmporteerd voedsel zullen dwingen te stijgen. Ondertussen is er het Supplemental Nutrition Assistance Program, dat huishoudens met lage inkomens helpt de voedselkosten te compenseren verstoord tijdens de sluiting van de overheid dit najaar, waardoor veel ontvangers wekenlang zonder uitkering zaten. RAPID-onderzoekers zijn nog niet klaar met het analyseren van enquêtegegevens uit die periode, maar Fisher erkende dat dit alleen maar zou kunnen aantonen dat de situatie verslechtert.
“We verwachten niet dat de zaken op korte termijn beter zullen worden”, aldus Fisher. “Als dat zo is, dan bereikt het ofwel een plafond, ofwel blijft het in een spiraal draaien.”
