Wat hebben Joni Mitchell en prinses Peach gemeen? Volgens Anya Taylor-Joy: “Ze zijn allebei vrijgezel. Je kunt ze niet aanraken. Ze bevinden zich op hun eigen niveau.” Op een promotietour voor Super Mario Galaxy-filmwaarin Taylor-Joy haar stemrol als prinses Peach opnieuw vertolkt, wordt haar deze surrealistische vraag gesteld Vandaag presentator Craig Melvin: “Het gerucht gaat dat je Joni Mitchell speelt… een van, misschien wel, de belangrijkste vrouwen in de muziek van de afgelopen generatie. Prinses Peach, een van de meest iconische vrouwen in de gamegeschiedenis. Wat is daar het verband?”
Een fragment van het interview ging viraal en leidde tot veel grappen over de relatie tussen de singer-songwriter en het staatshoofd van het Mushroom Kingdom. De vraag zelf lijkt dom; duidelijk de meest voor de hand liggende gelegenheid om vragen te beantwoorden over de Mitchell-biopic die momenteel door Cameron Crowe wordt ontwikkeld. Er gaan geruchten dat Taylor-Joy de jongere Mitchell zal spelen, terwijl Clive Davis onlangs bevestigde dat Meryl Streep de oudere Mitchell zal spelen. Maar de verbinding zelf is niet zo vreemd. Mitchell en Peach eigenlijk Doen heeft nogal wat gemeen, of beter gezegd, Peach zelf zou veel inspiratie vinden in de teksten van Mitchell.
Peach, die vaak wordt ontvoerd, brengt veel tijd alleen door. Bowser, Mario’s aartsvijand, is sinds 1985 zijn ontvoerder, zonder enige reden. In 2023 Super Mario Bros-filmBowser was van plan met Peach te trouwen om het Mushroom Kingdom te regeren, maar tientallen jaren lang heeft ze hem daarom ontvoerd. Ontvoering, als je wilt, en hem opsluiten in zijn paleis. Misschien is Bowser gewoon een dwangmatige ontvoerder, omdat hij haar niet eens in schrale kleding kleedt zoals Jabba the Hutt deed met prinses Leia of Jafar met prinses Jasmine. Dit is de actie van een man die op zijn minst met zijn slachtoffer wil spelen. Bowser heeft geen latente homoseksuele neigingen om met Nieman Marcus te gaan shoppen met Peach, dus zit hij gewoon in het kasteel te wachten tot Mario beseft dat hij opnieuw is ontvoerd. Boven (van het kasteel) is het erg rustig.
Mitchells album uit 1975, Het gesis van zomergrasDestijds verguisd, maar sindsdien gewaardeerd als een klassiek en inspirerend werk dat de malaise en het isolement in de voorsteden overwint. Uitgelegd door Jessica Hopper van Pitchfork als ‘een album van vrouwen die proberen zichzelf te vinden in een wereld die hen heeft voorbereid om stille hulde te brengen aan mannen’, is het niet moeilijk om Peach voor te stellen als een stille Stepford-vrouw uit een buitenwijk die haar lege dagen vult door uit het raam te staren naar een sissende gazonsproeier, zoals de huisvrouw in ‘Harry’s House’ of, zoals gangster Koopa Bowser bij het horen van regels als: ‘De vrouw die hij meenam werd te snel oud’ in ‘Edith and the Kingpin.’
In een interview uit 1979 met rollende steen, Mitchell beschreef de vooroordelen van de industrie over hem: “Ik had de reputatie een serieus persoon te zijn. Ik was een zeer analytisch persoon, een enigszins introspectief persoon; dat was de aard van het werk dat ik deed. Er was een privéclub in Hollywood die meestal erg stil was, maar op een drukke avond ontmoette ik deze sterrencast. Het waren allemaal mensen die op de een of andere manier dansten in hun act. Dus de beroemde introverte persoon kwam langs, en ik wilde gewoon dansen. Ik wilde niet dansen. alleen, dus ik vroeg een paar mensen om met me te dansen, en er was niemand die dat wilde.” Je stil houden, ook al wil je plezier hebben met andere mensen, is eigenlijk de geschiedenis van Peach bij Nintendo. In 2009 nam Shigeru Miyamoto Peach er niet in op Nieuwe Super Mario Bros Wii omdat “als we een van de vier personages een jurk zouden laten dragen, we een speciale verwerking en programmering zouden moeten hebben om om te gaan met de manier waarop de rok wordt behandeld in het spel.”
