Economische boycots zijn een veelgebruikt protestmiddel. Het probleem is dat zij vaak de grootste lasten op de schouders van de kleinste bedrijven leggen.
Dat is wat er vrijdag gebeurde nationale algemene stakingbedoeld om druk uit te oefenen op de regering-Trump om haar agressieve acties te stoppen anti-immigratiebeleid.
Voor veel eigenaren van kleine bedrijven is sluiting schept een dilemma. Het steunen van dit goede doel betekent vaak het verlies van dagelijkse inkomsten en het riskeren van hun vermogen om personeel aan het werk te houden. Op sociale media uitten eigenaren hun solidariteit en verontschuldigden ze zich voor het feit dat ze open bleven.
Het kan echter ook anders, zegt Scott Galloway, een marketingprofessor aan de New York University die bekend staat om zijn kritiek op Big Tech.
In plaats van een volledige sluiting riep Galloway de Amerikanen op zich te concentreren op grote technologiebedrijven door zich af te melden voor – of zich af te melden voor – diensten als ChatGPT van OpenAI, Prime Video van Amazon en Microsoft Office.
A gerichte boycot die op zondag begint en de hele maand februari duurt, zou de markten in beweging kunnen brengen, zei hij, wat op zijn beurt CEO’s zou beïnvloeden die naar president Donald Trump luisteren.
“We stellen iets rustigers en minder filmisch voor dan de protesten die de hele dag op kabeltelevisie te zien zijn, maar veel ontwrichtender voor de regering-Trump. Een vertraging op één dag is gekmakend. Een vertraging in een maand is angstaanjagend”, schreef hij in een blogpost waarin hij de boycot aankondigde.
CEO’s van grote technologiebedrijven hebben tijdens zijn tweede ambtstermijn steun gezocht bij de president. Om te beginnen hebben velen van hen gedoneerd aan zijn inauguratie.
AI-managers, zoals Sam Altman, CEO van OpenAI en Meta-CEO Mark Zuckerbergaccepteerde ook een uitnodiging voor een diner in het Witte Huis met Trump in september, waar de leiders om de beurt wisselden prees de president. Apple-CEO Tim Cook en Amazon-CEO Andy Jassy woonden de première in het Witte Huis bij van een documentaire over first lady Melania Trump, op het hoogtepunt van de anti-ICE-protesten in januari in Minneapolis.
Ondersteuning van de AI-industrie in concurrentie met China is een belangrijke pijler van de economische agenda van Trump.
“Het waren deze leiders die luisterden”, schreef Galloway. ‘Een kleine dip in de groei van hun bedrijven kan een grote impact hebben op hun overigens perfecte waarderingen. Een kleine verandering in het consumentengedrag – beginnend op de eerste dag van februari – kan een enorm rimpeleffect hebben, dat zich uitstrekt tot aan het Witte Huis.’
Anti-ICE-beweging
Regelmatige protesten tegen de tactieken van ICE- en grenspolitiepersoneel hebben het land maandenlang geplaagd. Duizenden mensen marcheerden zaterdag opnieuw door Minneapolis. De spanningen liepen in januari dramatisch op na de moord op Renee Good en Alex Pretti in Minneapolis, beide uitgevoerd door federale immigratieagenten.
In beide gevallen namen de demonstranten video’s op en uploadden deze naar sociale media zodat de wereld ze kon zien, waardoor er weinig ruimte overbleef voor de regering-Trump om de gebeurtenissen in haar voordeel te laten draaien.
Hoewel deze video’s en de protesten die daarop volgden – evenals een landelijke poging tot sluiting van de regering – het bewustzijn hebben vergroot, hebben ze tot nu toe weinig gedaan om het immigratiebeleid van de regering aanzienlijk te veranderen.
Het ministerie van Binnenlandse Veiligheid heeft vorige week topfunctionarissen van de grenspolitie gedegradeerd en meer veranderingen beloofd. Tegelijkertijd breidde de waarnemend ICE-directeur echter uit dat machtsagentschappen huiszoekingen zonder bevel moeten uitvoeren een interne memo gezien door The New York Times.
“Echte verandering is altijd afkomstig van het Amerikaanse volk, niet van onze politieke partijen. Maar de macht is niet zo bang voor protest als voor economische terugtrekking”, schreef Galloway. “Van de bank afkomen, de straat op gaan en een gemeenschap opbouwen is belangrijk, maar de meest radicale actie in een kapitalistische samenleving is niet het houden van een bijeenkomst of gaan shoppen.”
