“Wij zijn de slechteriken en we komen naar de stad. Piep piep”, zei hij Rik Owens van zijn nieuwste herenkledingshow. Hij citeert David Bowie‘S Modus – een nummer dat naar voren kwam als een sneer naar de onstuimige en egoïstische New Romantic-beweging van de vroege jaren 80. En Owens ziet de juiste geschiedenisles voor AW26, door een verzameling te onthullen over macht, schaal en wat er gebeurt als machtsverschuivingen een opzettelijk vreemde wending nemen.
Zet op onaangename elektronische ruis in een door rook verstikte staat Paleis van TokioDe modellen kwamen langzaam naar voren en torenden boven het publiek uit in cargolaarzen met ronde tenen, geïnspireerd op politieschoenen. Met de toepasselijke titel Tower gaat het idee niet alleen over de werkelijke hoogte van het schoeisel, maar ook over de grootte en autoriteit van het silhouet zelf. Niemand wiebelde of wankelde, zelfs niet op grote hoogte; alles voelt geplant, zwaar en volledig onder controle.
Owens laat de romantiek van het recente Temple of Love-tijdperk achter zich en kiest voor iets rauwers en confronterends. Golvende zakkenjassen van geborstelde alpaca en gekookte wol. De strakke jas wikkelt het lichaam in glanzend stierenleer of Kevlar-canvas, waarbij de kogelvrije banden bewust intact zijn gelaten. De puffer wordt een architecturale schoudercape die als een mes uitsteekt. Lange stofdoeken werden achter overmaatse zakken gesleept, terwijl gespierde leren vesten en leren bolero’s, gelaagd over lichte jassen, de aandacht naar de nek en schouders vestigden.
Er zijn flitsen van humor en perversiteit: clownsneakers, vesten waar draden uitlopen die op kadavers lijken, en leren bosjes die hele gezichten bedekken. De kleuren blijven grotendeels zwart, crème en bruin, verzacht door boterachtig geel en gedempt roze. Pastelkleurige punkkleurige schedels, dikke gezichtsbeschermende zonnebrillen en langzame, rituele bewegingen verzegelen de cultsfeer. Het is misschien minder buitenaards dan voorgaande seizoenen, maar er zijn nog steeds genoeg wezens uit andere dimensies.
Fotografie door Christina Fragkou.
