Recensie ‘You, Me & Toscane’: Halle Bailey en Regé-Jean Page verschijnen in Italië

Anna (Halle Bailey) hebben niet zoveel beperkingen in de huizen van anderen. Haar neiging om het zichzelf te gemakkelijk te maken, brengt haar in de problemen als huisoppas, maar die specifieke gril leidt uiteindelijk tot haar romantische geluk tijdens een spontane reis naar Italië, dus hoe erg kan het werkelijk zijn?

Als Anna nooit de kleding van een chique klant (Nia Vardalos) had aangetrokken om de hond uit te laten in een cosplay van rijkdom, zou ze nooit op tijd zijn ontslagen om de Italiaanse man Matteo (Lorenzo de Moor) te ontmoeten, die de inspiratie vormde voor de reis die zich ontvouwt in ‘You, Me & Toscane’, geregisseerd door Kat Coiro en geschreven door Ryan en Kristin Engle. Dus eigenlijk is de boodschap hier dat we allemaal wat impulsiever en wat minder onder druk moeten zijn – Anna maakt eindelijk haar Toscaanse dromen waar.

Naar Italië rennen en een bescheiden mediterrane man omhelzen terwijl hij een enorme kom pasta vasthoudt, is het soort typisch vrouwvriendelijke Amerikaanse fantasie dat al eerder op het scherm is afgebeeld, in reisverhalen als “Onder de Toscaanse zon” En “Eet Bid Liefde” de twee worden op naam gecontroleerd op “You, Me & Toscane.” De cameo van Vardalos verbindt ook de punten tussen deze film en ‘Mijn dikke Griekse bruiloft’ beide hebben grote etnische cartoonfamilies die enthousiast strijden om de huwelijksceremonie te plannen.

Maar eerst: hoe gaan we van werkloze huisoppas naar een aanstaande Italiaanse bruiloft? Anna, een schoolverlater in de culinaire sector, stuitert van het ene optreden naar het andere en rouwt om haar moeder, die chef-kok was, wanneer ze Matteo ontmoet in een hotelbar. Hij boeit haar met verhalen over zijn Toscaanse geboorteplaats en de momenteel leegstaande villa, nadat hij de last van de verwachtingen van zijn familie is ontvlucht. Anna beschouwde het als een teken en boekte een vlucht. Hij duikt op in Matteo’s geboorteplaats en omdat hij nergens anders kan verblijven, gaat hij naar Matteo’s villa terwijl Matteo heel dom door Amerika dwaalt.

Dan, terwijl hij een willekeurige diamanten ring probeert die hij heeft gevonden (zie de hierboven genoemde grensproblemen), verschijnt Matteo’s familie. Ze hebben twee en twee bij elkaar opgeteld, enkele aannames toegevoegd en Anna is het daarmee eens, en laat haar moeder Gabriella (Isabella Ferrari) genieten van het beste scenario. Dan ontmoet hij Matteo’s neef/geadopteerde broer, Michael (Regé-Jean Page van ‘Bridgerton’), een wijnmaker met gevoel, en de zaken worden ingewikkeld. Er is ook een familierestaurant dat het moeilijk heeft en de hulp nodig heeft van een getalenteerde aspirant-kok die geobsedeerd is door de Italiaanse keuken.

Er zijn te veel romantische stijlfiguren in “You, Me & Toscane” om het serieus te nemen: nep-dating, de reis van vijanden naar geliefden, verloofde broers, enz. Zoveel verhaallijnen en personages zorgen ervoor dat alles boordevol zit in wat in wezen een Hallmark-film voor een roadtrip is. Maar voor een grillige romance die zich afspeelt in een versie van een Italiaans pretpark met meer shots van voedsel dat in slow motion door de lucht wordt gegooid dan een McDonald’s-commercial uit de jaren 80, is het eigenlijk best charmant.

Anna heeft op elke schouder een engel en een duivel, waar ze allebei niet echt naar luistert. Eén van hen is haar beste vriendin Claire (Aziza Scott) in New York, die haar altijd aanmoedigt om verstandige keuzes te maken. Een andere is haar Italiaanse taxichauffeur, Lorenzo (Marco Calvani), die suggereert dat ze de waarheid vertelt, maar het ermee eens is dat haar manier romantischer is. Ze synthetiseren en herscheppen de schandalige plotpunten van het script, functionerend als een Grieks refrein, ook al zal redelijkheid Anna niet in de richting van haar lot stuwen.

Als romantische hoofdrolspeler kan Page dit doen met zijn ogen dicht en één hand op zijn rug gebonden – hij is zo knap en glad. Hij slaagde er zelfs in om zonder ineenkrimpen een a capella versie van Mario’s R&B ballade ‘Let Me Love You’ uit 2004 uit te voeren.

Bailey heeft een onwetende schattigheid met grote ogen die de goedbedoelde naïviteit van haar personage weerspiegelt – zelfs haar misstappen krijgen hun zin. Ze brengt een soort onschuld en pit van Disney-prinsessen naar Anna, wat logisch is als je bedenkt dat ze Ariël speelt in de live-action. “De kleine zeemeermin.”

De charme van Bailey kent echter zijn grenzen. Hij beheerst komedie veel beter dan oprechtheid, maar Coiro weet hoe hij ermee om moet gaan. Hij wisselt zijn grote toespraken af ​​met snelle sneden naar schattigheid, zodat we er niet te veel over nadenken. Het script baseert zijn fantasie op echt trauma en emotionele triggers: de band tussen Anna en Michael na het verlies van de rivaliteit tussen ouders en broers en zussen resoneert authentiek. Zelfs als de setting en omstandigheden overdreven zijn, zijn de keuzes die de personages maken feitelijk (zij het opgeschaald) menselijk gedrag.

Maar het belangrijkste is dat “You, Me & Toscane” zelfbewust is. Het is pakkend en belachelijk en weet precies wat het is, en daarom weten wij dat ook. Geniet dus alsjeblieft van een beetje dolce vita als cadeau.

Katie Walsh is de filmcriticus van de Tribune News Service.