Recensie ‘Wake Up Dead Man’: Josh O’Connor maakt zich schuldig aan het stelen van scènes

‘De doden wakker maken: het mysterie van het mes eruit’ met dank aan Rian Johnson het donkerste, grappigste en beste deel van zijn werk detectiveserie van drie filmsspeelt zich af in een kerk die verbijsterd is door twee zonden. De eerste is moord. De tweede is een overval: de ster van de franchise, zuidelijke privédetective Benoit Blanc (Daniël Craig), werd de film van hem gestolen door een priester, pater Jud Duplenticy (Josh O’Connor), een voormalig bokser met een slechte rechterhals en kruistatoeage.

De rechtlijnige O’Connor blinkt uit in oplichters en sukkels, en passend beschrijft zijn Jud hem als ‘jong, dom en vol van Christus’. Jud vermoordde als tiener een man en ondanks jaren van gebed en geduld heeft Jud nog steeds een dreigende houding jegens zijn superieur, mgr. Jefferson-as (Josh Brolin), om zijn tirannieke heerschappij over hun parochie in de staat New York, Our Lady of Perpetual Fortitude, op te geven.

Wicks is een gebedsstrijder, een wreed oudtestamentisch type dat beweert dat God wil dat hij uit schaamte zondaars uit zijn bediening werpt. Angst heeft de overgebleven gemeente van de kerk geradicaliseerd. Niemand wil aan de slechte kant van deze kwaadaardige beer komen te staan. Bisschop Langstrom (een gepassioneerde, joviale man Jeffrey Wright) gaf toe dat Wicks “slechts een paar kralen te kort was voor een volle rozenkrans” en had een beginnende priester daarheen gestuurd om te bewijzen dat hij meer zielen kon redden met honing dan met zwavel.

“Door in de kerkbanken te blijven, neemt iemand het over”, spoorde Jud de parochianen aan. Ze verzetten zich niet alleen tegen Jud omdat hij liefde predikt in plaats van haat, ze schamen hem er ook voor – vooral nadat Wicks midden in de mis op Goede Vrijdag wordt doodgestoken.

Hoofdcommissaris Geraldine Scott (Mila Kunis) gelooft dat Jud schuldig is. Iedereen op de fatale conventie was een leerling van Wicks: de romanschrijver Lee (Andreas Scott); Dokter Nat (Jeremy Renner); celliste Simone (Cailee Spaeny); paginabewaarder Samson (eigennaam Thomas Haden-kerk); advocaat Vera (Kerry Washington); YouTuber Cy (Daryl McCormack) die video’s uploaden met titels als “Er is GOD in DOGE”; en trouwe kerkvrouw, Martha (Glenn Sluiten) die deze parochie had gediend sinds deze onder het bewind stond van Wicks’ grootvader.

Maar toen Wicks op de grond viel, stond Jud op het podium met een kruis van 1,80 meter hoog en zaten alle andere potentiële verdachten netjes op hun stoelen. Voor het plegen van een moord zou een wonder nodig zijn.

‘Een zeer onmogelijke misdaad,’ zei Blanc glimlachend. “Heilige graal.”

Blanc zal de waarheid onthullen en zijn keuze bekendmaken om ‘te knielen voor het altaar van het rationele’. Hij behandelde het lijk van Wicks als een gemarineerde biefstuk; voor hem was het gewoon vlees, geen heilig vat. Terloops zinspeelt Blanc op een gespannen relatie met haar eigen moeder, een persoonlijke achtergrond die ze bereid is te erkennen. Tussen de films door lijkt er iets anders met het personage te zijn gebeurd. Zijn keurig geknipte haar was dun en dik geworden. Een teken van een spirituele crisis?

Maar wanneer Blanc bijna 40 minuten in de film verschijnt, vergeten we dat we hebben gewacht tot de franchise zijn voorsprong nieuw leven inblaast. We zijn al overdonderd door het gevecht tussen Wicks en Jud. Zelfs nadat Blanc arriveert, voelt hij zich verward omdat hij soms aan de zijlijn staat, slechts een toeschouwer in Juds morele strijd om zijn gemeente naar de waarheid te leiden. Onschuldig of schuldig, het maakt Jud niet zoveel uit om zijn eigen nek te redden. Hij is een ongelukkige maar gewillige martelaar wiens hart na verloop van tijd langzaam breekt.

Het detectiveverhaal ‘Knives Out’ gaat over de geneugten van het klassieke filmmaken: een slim script, scherpe grappen en grote sterren. Johnson wil mensen die klagen dat de films van vandaag zinloos zijn, uitnodigen om terug te keren naar hun heilige ruimte, de bioscoop. (Hoewel “Wake Up Dead Man” over twee weken op Netflix zal verschijnen). Hij had de flair van een entertainer voor theater en de toewijding van een geleerde aan het vak van mysterie, en pauzeerde om brochurebijlagen te fotograferen voor kerkelijke boekenclubs die ook dienden als de syllabus van zijn literaire inspiratie voor iedereen die geïnteresseerd was in het lezen van een goede roman daarna.

De titels op zijn leeslijst zijn allemaal een eeuw oud, ongeveer tien jaar oud, en bevatten er twee Agatha Christie’s en een Edgar Allan Poe naast minder bekende schatten zoals Dorothy L. Sayers’ “Wiens lichaam?” en “The Hollow Man” van John Dickson Carr. Dat is de standaard die ‘Dead Man’ probeert te bereiken, evenals het patroon dat het probeert te ondermijnen. Ondanks dat het bijna 2,5 uur duurt, is het te snel om alles te bereiken wat je zou hopen, maar de plot is uitstekend en speelt met verwachtingen door beschuldigingen en bekentenissen naar ons te werpen wanneer we dit het minst verwachten. Johnson belooft zijn toewijding aan stijlfiguren als krassende kraaien en donderende regenbuien, terwijl hij zijn rode haringen een verscheidenheid aan dwaze bijnamen geeft, zoals ‘messenrobot’ en ‘rammelend geluid’.

Maar de twijfel achter elke ‘Knives Out’-inzending is dat ze allemaal kritiek zijn op de samenleving van de 21e eeuw. Ze zijn niet gemaakt om echt onsterfelijk te zijn; ze spreken op dit moment boekdelen. De eerste twee films, uit 2019 “Mes eruit” en 2022 “Glazen uien,” escalerende klassenoorlog van miljonairs naar miljardairs door de jaren heen, met als resultaat dat de 10 rijkste mensen ter wereld hun rijkdom verdubbelden. ‘Dead Man’ is gericht op de hypocriete sterke mannen die op de kansel staan. Je zou het een gelijkenis kunnen noemen, maar Johnson is directer dan de Bijbel. Een van de personages wendt zich nadrukkelijk tot Wicks en zegt: ‘Geef me vier jaar, dan kun jij president worden.’ (Die scherpe lijn werd gevolgd door een geweldige ‘Star Wars’-grap voor fans die het uitstekende werk van Johnson in 2017 verkeerd hadden geïnterpreteerd. “De laatste Jedi.”)

Het nadeel van deze kapper is dat er altijd te veel wordt gegoten. De acteurs hebben moeite om zich te registreren als volwaardige personages; ze lijken meer op gaststerren “Zaterdagavond Live.” Maar Close is fantastisch als een vrouw die vroom is en de gewoonte heeft om te verschijnen wanneer je het het minst verwacht, als een muis uit een hol. Haar Martha is zo naïef dat ze een met spuitverf geschilderd fallisch symbool aanziet voor een ‘raketschip’ en pas kwaadaardig wordt als ze de nieuwkomer vergast op de lelijke geschiedenis van Wicks’ moeder, Grace (Annie Hamilton), die de bijnaam ‘de hoer’ kreeg.

Het komische en overdreven karakter van de beledigingen is opzettelijk. De tekst legt ook de behandeling van vrouwen door de kerk uit “Conclaaf” Doen. Hier vergeeft de jongensclub (afgezien van Jud) elkaars tekortkomingen, terwijl Martha en Vera het meeste werk op zich nemen.

In een flashback barst Hamiltons jezebel door de houten deuren van de kapel, terwijl achter haar, Johnson en de cameraman een enorme bloedmaan opdoemt. Steve Yedlin het omarmen van de mogelijkheid om meer gothic te gaan dan de zongebleekte ‘Glass Onion’. Het grootste deel van de actie vindt plaats binnen de rotswanden van Perpetual Fortitude, maar slim genoeg verandert het weer buiten met de stemming. Een straal goudkleurig licht zou door een glas-in-loodraam kunnen stromen; Een paar seconden later trok er een onzichtbare wolk voorbij, die een koude rilling door de steenfabriek veroorzaakte.

De camera beweegt opzettelijk en werpt zichzelf op de grond terwijl het lichaam van het ene personage klapt en schudt terwijl het andere personage midden in de POV een klap krijgt. In de tussentijd Die van Nathan Johnson De krassende cello’s en griezelige hoorns van de partituur gaan harmonieus samen met uitbarstingen van dramatische orgelmuziek – een van de vele gekke jump-scares bedacht door redacteur Bob Ducsay.

Hoewel Pastor O’Connor veel stevige punchlines biedt, geeft zijn oprechtheid de film zijn gewicht. Zijn absolute toewijding aan zijn karakter – Johnson geeft hem de ruimte om een ​​echte prestatie neer te zetten – zorgt ervoor dat deze ‘Knives Out’ zijn ouderwetse charme combineert met moderne provocatie.

Het is misschien toeval dat O’Connor 33 jaar oud was toen hij in de rol werd gecast, dezelfde leeftijd waarop Jezus Christus werd gekruisigd. Maar het lijkt erop dat mensen die van deze geest genieten, zich afvragen hoeveel christenen Jezus zouden herkennen als Hij vandaag de dag onder ons was – en of de hedendaagse kerk hun verlosser nog steeds dankbaar zou zijn voor het verlossen van de klootzakken.