Recensie ‘Now You See Me: Now You Don’t’: Niet bijzonder magisch maar wel vermakelijk genoeg

Wist je dat millenniumnostalgie gevaarlijke pieken heeft bereikt wanneer de nieuwe film ‘Now You See Me’ in de bioscoop verschijnt. De laatste keer dat we Robin Hoods bende ondeugende tovenaars, bekend als de Horsemen, ontmoetten, was het Obama-tijdperk, toen “Nu zie je mij 2,” vervolg op hitfilm van 2013geopend in de zomer van 2016. Zijn we nog zo jong?

Destijds Horsemen, gespeeld door Jesse EisenbergWoody Harrelson, Dave Franco en Isla Fisher of Lizzy Caplan als symbolische magische meisjes, die de principes van magie gebruiken voor altruïstische doeleinden, rijkdom herverdelen en de wereld redden van verschillende kwaadaardige technologische opperheren.

Tegenwoordig zijn onze omstandigheden zelfs nog slechter, dus waarom zouden we geen wonder verrichten? Dit kan geen kwaad en het lijkt erop dat we niets meer kunnen doen om een ​​zekere controle uit te oefenen op de miljardairs die de aantasting van het milieu en gevaarlijke technologieën verergeren.

Met ‘Now You See Me: Now You Don’t’ neemt regisseur Ruben Fleischer de teugels van de franchise over van Jon M. Chu (inmiddels bezig met “Slecht”), die het stokje overnam van Louis Leterrier (scenario van Seth Grahame-Smith, Michael Lesslie en Rhett Reese). Ongeveer negen jaar later was er vers bloed nodig, dus ‘Now You Don’t’ speelt als ‘Now You See Me: The New Class’, waarin een drietal beginnende magiërs wordt geïntroduceerd die zich laten inspireren door de Horsemen.

Een reünieshow in een pakhuis in Bushwick blijkt – je raadt het al – een illusie, met een groep ambitieuze jonge magiërs, June (Ariana Greenblatt), Charlie (Justice Smith) en Bosco (Dominic Sessa), die de gezichten van de Ruiters imiteren en slimme presentaties gebruiken om van de rijken (de corrupte crypto-broeders) te beroven om aan de armen te geven (hun failliete broeders, de Gen-Zers). Ze zetten hun slordige operatie met plezier voort, wonend op een omgebouwde zolder in een bagelfabriek, totdat de echte Ruiter, J. Daniel Atlas (Eisenberg) bij hen thuis verschijnt met een uitnodiging in de vorm van tarotkaarten, van een entiteit die bekend staat als het Oog.

Blijkt dat ze grotere vissen hadden om te bakken: de walvis was Veronika Vanderberg (wat hilarisch is Rosamund Snoek), een Zuid-Afrikaanse diamanten erfgename met een kostbaar juweel dat bekend staat als de Heart Diamond en een zeer duistere familiegeschiedenis. De zoektocht om het Hart te stelen brengt de Ruiters van Antwerpen naar het Franse platteland en vervolgens naar Abu Dhabi, waar ze hun magische vaardigheden zullen gebruiken om uit de problemen te komen, Veronika te ontwrichten en uiteindelijk gerechtigheid te brengen in een Zuid-Afrikaanse gemeenschap die (uiteraard) is uitgebuit door diamantmijnen. Dit wereldreisavontuur zal ook alle generaties Ruiters samenbrengen, inclusief voormalige vrienden en vijanden, en ons eraan herinneren dat zelfs vergeleken met grote, glimmende diamanten vriendschap de belangrijkste natuurlijke hulpbron ter wereld is.

Het grappige aan de film ‘Now You See Me’, die ongelooflijk dom, schuimig en uiteindelijk behoorlijk dom is (op de beste manier), is dat het eigenlijk niet over magie gaat. Het verhaal gaat over puzzels en rubberen maskers en speelkaarten de lucht in zwaaien en escape rooms. Maar het is niet duidelijk of wat ze doen echt magisch is. Zeker, er zijn fantastische illusies (sommige duidelijk verbeterd met CGI) en Henley (Fisher) is een escapoloog, maar de helft van de tijd bedenken de Ruiters gewoon uitgebreide list en dan bestaat hun “show” uit het uitleggen hoe ze één persoon hebben bedrogen, wat leidde tot de gevangenneming van die persoon. Is het magie? Het is misleiding, leugens en showmanschap op grote internationale schaal, maar het is meer ‘Mission: Impossible’ dan David Copperfield. Het is alsof Ethan Hunt het podium opkwam en alles wat hij deed aan zijn bewonderende publiek uitlegde voordat hij hen al het prijzengeld gaf, in Oprah-stijl.

Als de Ruiter zegt dat het magisch is, prima. Hoewel het script veel verklarende dialogen bevat – het aantal keren dat ze in een cirkel staan ​​en tegen elkaar babbelen is absurd – is er een vlot tempo en vertederende nieuwe toevoegingen, vooral de oneerbiedige Sessa, wiens Bosco de energie combineert met de arrogantie van de slimste man in Eisenbergs kamer.

De kenmerkende stijl van Fleischer is chic en toch chintzy, perfect hier. (Er zit iets in de stijl van de film over een stralende maar goedkope goochelaar.) De eerste actiescène is onbegrijpelijk, maar het geheel wordt beter. Het allerbelangrijkste is dat Fleischer weet dat er een knipoog-element zit in het uitvoeren of genieten van magie. Het is cool, het is cheesy, het is veel leuker dan je zou verwachten, maar er zit bewustzijn in het hele streven. “Now You See Me: Now You Don’t” is het soort licht, onschadelijk, kortstondig entertainment waarmee we artiesten kunnen zijn die even aan de realiteit kunnen ontsnappen, dus voel je vrij om te genieten.

Katie Walsh is de filmcriticus van de Tribune News Service.