Recensie ‘A Private Life’: de therapeut van Jodie Foster is niets goeds van plan

Jodie Foster is zo’n geloofwaardige acteur, zo slim in haar geloofsbrieven, dat ze een Frans mysteriedrama als ‘A Private Life’ – waarin de Franse spreekvaardigheid van de Academy Award-winnaar kan bogen – kan leiden alsof het een knipoog is naar haar beroemdheid, een perfecte showcase voor haar talenten en een knappe man die geluk heeft met haar imprimatur. Op een manier die hem tot de ideale Franse filmster maakt: een speciaal merk met een hoog wattage (Deneuve, Huppert, Binoche) dat precies de juiste hoeveelheid klasse aan een onvoldoende gaar stuk kiekeboe voor volwassenen geeft, maar toch de reputatie van de acteur vergroot.

Filmmaakster Rebecca Zlotowski, wiens nieuwste film oprecht is, zit ingewikkeld in elkaar ‘Kinderen van anderen’, het zou het beste zijn om Foster te casten als de in Amerika geboren, in Parijs wonende psychiater Lilian Steiner. Niet lang nadat we Lilian hebben ontmoet in haar goed ingerichte appartement/kantoor, alleen op een regenachtige avond, woedend op de luide muziek van haar bovenbuurman en onbeschofte voicemails achterlatend voor afwezige patiënten, voelen we dat deze controlegerichte professional zich in een onstabiele situatie bevindt. En wetende dat dit in de handen van Foster ligt, is bijna een garantie voor de kwaliteit die een film kan bieden.

Er vindt een verandering plaats wanneer Lilian verneemt dat een afwezige cliënt – een mooie en onrustige vrouw genaamd Paula (Virginie Efira, gezien in flashback) – plotseling stierf. Nadat hij door weduwnaar Simon (Mathieu Amalric) uit de shiva van de familie is gegooid, maar zich vastklampt aan cryptische berichten van zijn dochter (Luana Bajrami), vermoedt Lilian vals spel in plaats van een formeel besluit om zelfmoord te plegen. Ze vecht zelfs met haar vriendelijke ex-man, Gaby (Daniel Auteuil), een oogarts met wie ze nog steeds een goede verstandhouding heeft, voor onderzoeksondersteuning.

Het is echter de vraag of Lilian iets op het spoor was of gewoon probeerde een tragedie te begrijpen om haar eigen schuldgevoel te verzachten, een vraag die bij elke symfonische versiering of percussief ornament in de agressieve partituur in onze oren blijft hangen. Zlotowski, die opnieuw samenwerkt met co-scenarist Anne Berest en de zeer bekwame cameraman George Lechaptois, doet de dingen niet met de helft, dus wanneer Lilian haar scepsis opzij zet om samen met een wantrouwige hypnotiseur de zaken te onderzoeken, wordt dat aangevuld met een roze Freudiaanse droomreeks die deze dodelijk gewonde en koelbloedige arts ervan overtuigt om in de rooskleurige logica van vorige levens te geloven. Het is een verandering die haar volwassen zoon (een wrange Vincent Lacoste) schokt, die altijd zijn verre moeder heeft moeten huisvesten.

Naarmate ‘A Private Life’ vordert, waarbij Lilian onderhandelt over inbraken, bedreigingen en verkeerde inschattingen, blijft het nooit helemaal gelijke tred houden. Toch is het op de een of andere manier vermakelijk, wat een bewijs is van Zlotowski’s energie in het jongleren met verschillende themakleurige verhaalballen. Hoewel het mysterieuze plot een overtuigende les is voor de hoofdrolspelers in de manier waarop je een ander mens nooit volledig kunt leren kennen, is de opnieuw aangewakkerde genegenheid van Lilian en Gaby een bijzonder volwassen draad van complexiteit van middelbare leeftijd, waarbij Auteuil en Foster al hun scènes het soort genuanceerde, levendige humor geven die doet denken aan een koppel dat nooit helemaal gelooft dat ze klaar zijn met elkaar.

Tot de slome cast behoren verder iconen Irène Jacob en Aurore Clément, “Terug naar Seoel” doorbraak Park Ji-Min en documentairelegende Frederick Wiseman (als Lilian’s mentor), maar alles varieert van stuntig tot knipperen en je zult het missen. Het feest ziet er opnieuw uit als een leuk feest, en Foster trekt behoorlijk publiek voor haar eerste volledig Franse rol sinds 2004. “Een zeer lange verloving.” Maar dit doet mensen ook beseffen dat ‘A Private Life’, hoewel de hoofdpersoon een vrouw is, een beetje gemengd van opzet is.