De originele Boomslang dateert uit het tijdperk van de grote Duke Xbox-controller. We zijn zojuist door drie takken van de gehate N64 gekomen. In een tijd waarin ‘ergonomie’ een nieuw idee was dat onderzocht moest worden in plaats van een gedefinieerd concept, was dit ontwerp veel geschikter.
In theorie zijn dit nog steeds gamingmuizen, hoewel de meeste meer tijd op een plank zullen doorbrengen dan op een muismat, dus ik moet bespreken of ze kunnen worden gebruikt om te gamen. Verrassend genoeg waren de zaken niet zo slecht. De vorm is ongebruikelijk, ja. Vergeleken met een standaard muis is de Boomslang laag en breed. Het voelt alsof het is ontworpen voor een Elite van Halo vast te houden, twee middelvingers en duim aan elke kant. Het is een vreemd, ouderwets gevoel, maar niet slecht.
Als je je hand op deze muis legt, moet je opnieuw nadenken over waar hij naartoe wijst. Je duim krult onder de hoofdbult en je pink spiegelt deze naar de andere kant. Er is genoeg ruimte op de twee hoofdknoppen zodat alle drie de vingers comfortabel kunnen zitten. Als je net als ik de neiging hebt om je middelvinger op de rechtermuisknop te laten rusten, is dat heel vreemd. In plaats daarvan zal uw middelvinger op het muiswiel willen rusten. Het voelt na een paar minuten natuurlijk aan, maar je moet eraan wennen.
Om deze muis goed te kunnen testen, heb ik hem in het verleden gekoppeld aan enkele zware muizen. Hallo CE, Tegenaanval, Aardbeving 2En Halve tijd. Om enige behendigheid te verkrijgen, worden uw handen gedwongen om alleen met uw vingertoppen vast te pakken, waarbij uw duim en pink in de openingen van de zijknoppen glijden voor extra stabiliteit. Het muiswiel staat vrij ver naar achteren vergeleken met een standaardmuis, dus als u uw vingertop op de rand van de muis laat rusten, kan uw middelvinger het muiswiel minder gemakkelijk gebruiken. In plaats daarvan, met uw vingertoppen vlak naast het stuur, blijven uw handpalmen achter u hangen. Ik kan me voorstellen dat iedereen die dit gebruikt een nieuwe waardering zal krijgen voor de mate waarin de ergonomie door de jaren heen is gekomen.
Het grootste probleem dat ik met deze muis had, was de fijne bediening. Door zijn grote kop en gewicht is hij iets gevoeliger voor het vasthouden van momentum dan de meeste wapens die ik heb getest, omdat hij als een strijdbijl wil zwaaien als hij op de juiste manier wordt gehanteerd.
Het vreemdste aspect van deze muis vanuit een modern perspectief zijn de zijknoppen. Ze zitten in wat ik zou omschrijven als de “oksel” van de muis, gebogen onder de voorkant en zitten precies daar waar je duim en pink intuïtief willen zijn. Beide hebben een vreemde, verwrongen vorm die de omtrek van de twee muishelften volgt, en vereisen weinig kracht om erop te drukken, wat betekent dat je ze niet per ongeluk indrukt tijdens normaal gebruik, maar dit betekent ook dat je ze gemakkelijk vergeet.
